Artık 2010 yılında olduğumuz için son 10 yılın, bir başka deyişle de 2000li yılların en iyi korku filmleri nelerdi, geriye dönüp bakabiliriz. Birçok yabancı sitede buna benzer listeler görür oldum. Bu listelerde birçok iyi film hakkıyla durduğu halde, birçok önemli film ise unutulmuş gibiydi.

Ben de bunun üzerine çok daha kapsamlı bir liste hazırlama gereği duydum. Benim listemde filmleri sıralarken daha çok içimdeki sese kulak veriyorum. İçimdeki ses de, filmin film olarak kalitesi, anlatım başarısı, orijinalliği, kendi zevkim, filmin korkutuculuğu ve etkileyiciliği, yarattığı fenomenin büyüklüğü gibi etkenlerin özetidir. Sevdiğiniz herhangibir filmi bu listede göremiyorsanız ya son 10 yıla ait değildir veya yukarıdaki kriterlerimden en az biriyle ters düşmektedir :) Veya belki de daha basit bir açıklaması vardır: o filmi izlememişimdir!

Gokhan Toka

As we are into 2010, we have the right and perspective to make a list on the best horror movies of the decade. I have came across a couple of similar lists on different sites. Including many important movies, unfortunately some of the not to be forgotten were missing on those lists.

Gokhan Toka

100. Det Okända
99. Hatchet
98. Severance
97. Lesbian Vampire Killers
96. Creep
95. Toolbox Murders
94. Behind The Mask
93. Eden Lake
92. Cannibal (White Skin)
91. Friday 13Th
90. Martyrs
89. Black Sheep
88. Dead Meat
87. The Ruins
86. Cloverfield
85. Orphan
84. Undead
83. Uzumaki
82. Dead End
81. Frontiers
80. Silk
79. The Dark
78. Sauna
77. Wolf Creek
76. Paranormal Activity
75. 30 Days Of Night
74. Messengers
73. Jack Brooks: The Monster Slayer
72. Hamiltons
71. Dance Of The Dead
70. Final Destination
69. Dead Silence
68. Poultrygeist
67. Feast 2
66. The Children
65. Perkins 14
64. Strangers
63. Splinter
62. Joy Ride
61. Versus
60. 3 Extremes
59. Vacancy
58. Butterfly Effect
57. Machinist
56. The Signal
55. Sincity
54. Irreversible
53. The Mist
52. Evil Aliens
51. Bug
50. Dark Hours

a surprisingly good low budget psychological thriller movie, with a good – intelligent story line and thrills.

49. Shutter

the best horror movie from thailand. the ending of the movie is one of the classic scenes of horror cinema.

48. The Grudge

the american remake is identical to its original. i dont see a difference between. so, remake follows original in the list.

47. Ju-On

many people will remember the decade of horror cinema with this one. not a very well established story, but it is scary as hell

18. Gwoemul

the most intelligent and outstanding monster movie ever made

17. Jeepers Creepers

did you know that this movie was produced by coppola? very entertaining and exciting horror

16. Saw

the birth of the legend have also became the re-birth of horror cinema (in terms of gate revenues)

15. Hostel

a raw movie both in terms of aestethic design and in political depth, that reflects eli roth’s bad taste perfectly

14. A Tale Of Two Sisters

the best horror movie ever made by korean cinema industry, not surprisingly a work of kim ji woon

13. Rec

very original and realistic zombie story told by spanish talent balaguero

12. Ring

a very well done, effective remake which will always be remembered

11. Jisatsu Sakaru

one of the most disturbing and unorthodox horror movies ever made

10. May

the bizzare and touching story of may’s loneliness, a proof of lucky mckee’s talent

9. Honogurai Mizu No Soko Kara

again a very touching story told in the darkest way

8. Shaun Of The Dead

one of the best examples of comedy horror

7. Ichi The Killer

the most psycho and messy killer you have ever seen

6. Mulholland Drive

one of the finest movies made by david lynch, a very bizzare love story

5. Donnie Darko

one of the best movies from independent american cinema, a natural story told in a surprisingly supernatural – thrilling way

4. Session 9

scary as hell, compares to nothing else. truly original and unsafe movie with special emphasis on the sound effects

3. Let The Right One In

a true classic, a very touching horror movie. probably the best vampire story ever told

2. Descent

one of the best horror movies ever made, the horror of desperation

1. 28 Days Later

a movie that changed the history of horror cinema, from oscar winning director danny boyle

Related Post

Yönetmen:Hasan Karacadağ
Senaryo:Hasan Karacadağ
Oyuncular:Sefa Zengin, Deniz Olgaç, İncinur Daşdemir, Leyla Göksun, Muharrem Dalfidan
Yapım Yılı: 2009
Ülke: Türkiye
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: İstanbul üzerinde kara bulutlar uğursuz biçimde alçalırlar. Kıyamet saati yaklaşmakta ve kıyametin habercisi dabbe, elektromanyetik sistemler üzerinden yayılmaktadır.

İstanbul yakınlarındaki bir kır evinde, evli bir çift tatil için şehir dışından gelecek kızlarını ve arkadaşlarını beklerler. Olacaklardan ve o gece yaşayacakları kıyamet korkusundan habersizdirler. Kuran’da belirtilen kıyamet alameti DUHAN yeryüzüne inmek üzeredir.

Korku Filmleri Notu:

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Tom Shankland
Senaryo:Tom Shankland, Paul Andrew Williams
Oyuncular:Rachel Shelley, Eva Birthistle, Stephen Campbell Moore, Jeremy Sheffield
Yapım Yılı: 2008
Ülke: İngiltere
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: İki aile yılbaşını birlikte kutlamak için karlar altındaki kır evinde buluşurlar. Başlarda çocukları ile birlikte harika zaman geçirirler. Ancak çocuklar uyuyup uyandıktan sonra işler değişir. Anlaşılamayan bir sebeple çocuklar garip davranmaya başlarlar. Filmin yaklaşık tamamı bu ikinci günde, gündüz saatlerinde geçmektedir. Sonunda bu mutlu aile etkinliğini çok az sayıda kişi sağ salim atlatabilecektir.

The Cottage filminin senaristi ve yönetmeni Paul Andrew Williams tarafından yazılmış, Cottage ile aynı yıl çekilmiş olan The Children, Paul Andrew Williams ismini yakından takip etmemiz gerektiğinin iyi bir kanıtı. Çocuksu hal ve tavırlarla amaçsız kötülük arasındaki geçişler çok saydam ve belirsiz. Büyüklerin çocuklarından gelen bu kötülük karşısındaki istemsiz ve isteksiz hayatta kalma tepkileri de Haneke vari bir atmosfer yaratıyor. Canınızdan bir parça olan, gözünüz gibi sakındığınız çocuğunuz birden gözünüze bir kalem saplamak istese ne yapardınız? Bu filmi izledikten sonra çocuk sahibi olma düşüncesini tekrar gözden geçirebilirsiniz. Mimikleri olanca açıklığıyla vermek ve bu aykırı düşüncenin korkusunu apaçık biçimde yansıtabilmek için filmin tamamı gündüz vaktinde geçiyor ve film sırf bu sebepten bile karanlıkta geçen onbinlerce korku filmlerinden farklılaşıyor.

Korku Filmleri Notu:

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Paul Andrew Williams
Senaryo:Paul Andrew Williams
Oyuncular:Andy Serkis, Reece Shearsmith, Jennifer Ellison, Doug Bradley
Yapım Yılı: 2008
Ülke: İngiltere
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: David ve hanım evladı, kelebeklerden korkan kardeşi Peter büyük bir gangsterin kızı olan Tracey’i fidye için kaçırırlar. Kızı ormanda bir kulubeye getiren ikilinin planları istedikleri gibi işlemez. Çetenin üçüncü üyesi geri zekalı Andrew, fidye parasını kontrol etmeden kulubeye kadar gelir. Çantada para değil kağıt vardır ve Andrew, gözü yaşlı gangster babanın peşine taktığı Çinli çete tarafından izlenmiştir. Çıkan arbededen sonra işler tersine döner ve bu kez Tracey Peter’i kaçırır. Yakınlardaki başka bir eve giderler ancak burada Teksas Katliamı benzeri uygulamalarla karşılaşırlar. Kopuk eller, kafalar, deforme olmuş bir çiftçi ve onun sınır tanımaz manyaklıkları.

İlk yarısında sıkı bir İngiliz komedisi olarak açılan film, ikinci yarıda tahmin edilemeyecek kadar kanlı noktalara sürükleniyor. Mekan olarak da, korku-komedi karşımındaki ince doz olarak da Dog Soldiers’ı andıran film İngiltere’den son yıllarda çıkmış kayda değer korku filmlerinden bir tanesi. Filmde Yüzüklerin Efendisi’nin Gollum’u Andy Serkis başrolde, korku ikonu Doug Bradley’in de gerçekten çok küçük bir rolü var.

Korku Filmleri Notu:

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

10. Paranormal Activity

Genç bir çifte kötü bir “varlık” musallat oluyor. Filmin özelliği öykünün çiftin amatör kameraları aracılığıyla bize aktarılması. Bu anlamda Blair Cadısı projesine benzeyen film yurt dışında çok ses getirdi ve adeta bir fenomen oldu. Özellikle paranormal olaylarla ilgilenen izleyiciler için kaçırılmaması gereken bir film. Film zaman zaman yükselen tansiyonuna rağmen dengesizliği ve kimi zaman aşırı sıkıcı olabilmesi nedeniyle benim listemde 10. sırada yer bulabiliyor. Bu sırayı 13. Cuma’nın yeniden yapımına vermeyi de düşünsem de, bu film diğerine göre daha ilgi çeken bir yapım olduğundan listeye giriyor.

9. Pandorum

En sevdiğim bilim kurgu korku yapımlarından biri olan Event Horizon’dan bu yana, uzun yıllardır beklediğim türden etkileyici ve atmosferik bir bilim kurgu korku. İnsanoğlu uzak bir galakside yaşanabilir bir gezegen bulmuş ve buraya bir koloni kurmak üzere onbinlerce insan taşıyan bir gemi göndermiştir. Gemi mürettabatından iki kişi yüzyıllar sonra uyanır ve ne kim olduklarını ne de nereye gittiklerini hatırlamazlar. Gemi uzayda kaybolmuştur ve ortalıkta hiç kimse yoktur. Dahası dünyanın yok olduğunu öğrenirler, ayrıca geminin nükleer motoru iflas etmek üzeredir ve karanlık koridorlarda insan yiyen yaratıklar vardır. Zor şartlar :D ama oldukça eğlenceli, karanlık ve sürükleyici bir film. Zaman zaman aksasa da etkileyici bir sona sahip olan Pandorum’dan bir Maymunlar Cehennemi tadı alabilmek mümkün.

8. Zombieland

Eğlenceli bir zombi filmi izlemek isteyenler Zombieland’de aradıklarını buldular. Amerika’nın Shaun of The Dead’e cevabı olarak görülen film o kadar olmasa da yine de eğlenceli bir seyirlikti.

7. The Uninvited

Uzakdoğu korku filmlerinin yeniden yapımlarından zerre kadar hazzetmeyen benim gibi bir izleyiciyi bile etkilemeyi başaran müthiş bir yeniden yapım. Son derece iyi oyunculuklara ve harika bir öyküye sahip, olması gerektiği gibi bir yeniden yapım izledi The Uninvited’ı izleyenler. Kore yapımı Karanlık Sırlar (A Tale of Two Sisters) filminin şaşırtıcı ve etkileyici yeniden yapımı, ama adeta yepyeni bir film.

6. Dance of The Dead

2009′un en eğlenceli korku komedisi benim açımdan buydu. Mezuniyet balosununun yapıldığı gece kasabayı zombiler basınca, zombilere karşı durma görevi de tutunamayan, başarısız ve aykırı öğrencilere düşer.

5. Orphan

Şeytani çocuk ekolüne yeni bir soluk getiren, Omen’i Poison Ivy ile entegre eden enteresan film. Esther korku sinemasının mihenk taşı kötü kahramanları arasında kendine haklı ve sağlam bir yer buluyor. Popüler olmayı da başarmış, iyi bir gerilim.

4. Perkins 14

Kolay kolay sinemada ya da DVD de göremeyeceğiniz, bağımsız yapım, harika bir korku filmi. Anlatımı ve konusuyla çok orjinal ve çok etkileyici, nefis bir filmdi Perkins 14. O kadar orijinal, akıl ve duygu dolu ve acımasız bir filmdi ki ondan ancak çok sınırlı sayıda kişi keyif alabilir. Polis memuru Dwayne’in erkek çocuğu uzun yıllar önce kaçırılmıştır. Aradan geçen yıllar boyunca oğlunu unutamayan ve ailesi dağılma noktasına gelen Dwayne, karakolda nöbette olduğu bir gece hücredeki tutukludan şüphelenir ve onun çocuğunu kaçıran kişi olduğunu öğrenir. Adam kaçırdığı çocukları yıllarca hücrelerde tutmuş ve çıldırtmıştır. Çocuklar hücrelerinden kaçarlar ve kasabayı kana bularlar. Dwayne’in yıllar önce kaybettiği oğluyla karşılaşması…

3. Splinter

Düşük bütçeli korku filmleri arasında bu sene en etkileyici yapım bence Splinter oldu. Film senaryosu ve diyalogları ile, inandırıcı oyunculukları ve kamera kullanımı ile, dar alanda geçen the thing veya evil dead gibi filmlerin çizgisinde başarılı bir film olarak dikkat çekti. Düşük bütçeli bir yapım olmasına rağmen Türkiye’de bile vizyon şansı bulmuştu.

2. Drag Me to Hell

Yıllardır yönetmenlikten çok korku filmleri yapımcısı kimliğine bürünmüş olan Sam Raimi yönetmen olarak geri döndü ve bize Evil Dead tadında bir öneride bulundu. Sam Raimi’yi Evil Dead ile hatırlayanlar ve özleyenler için doğrusu Drag Me To Hell çok iyi bir öneriydi. Filmin başrolünde oynayan Alison Lohman bu fılmle gercekten yıldız gibi parladı. Lohman’ın canlandırdığı Christine Brown karakteri Evil Dead’deki Ash karakterinin çizgisinde bir enerjiye sahipti.

1. Låt den rätte komma in (Let the Right One In)

2008 yapımı bu İsveç filmini biz 2009′da izleyebildik. Dolayısıyla benim 2009 değerlendirmeme hem de 1 numaradan girdi. Belki de gelmiş geçmiş en iyi vampir filmiydi. Korku filmlerinin kabak tadı verdiği, her filmin birbirine benzediği, ortalığın tekrar filminden geçilmediği 2009 gibi bir yılda bu derece özgün ve etkili bir yapımın hem de vampir figürü gibi klasik bir korku teması üzerine kurulabilmesi inanılmaz bir olay. Film IMDB’de en iyi 250 film arasında yer buluyor, korku filmleri sınıfı içerisinde de en iyilerden bir tanesi. Her korku severin arşivinde bulunması gereken kaçırılmayacak bir film. Bir başyapıt.

Related Post

Yönetmen:Chuck Patton
Senaryo:Justin Gray, Jimmy Palmiotti
Oyuncular:Jim Cummings, Kelly Hu, Nika Futterman
Yapım Yılı: 2008
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Animasyon türündeki bu film büyük olaslılıkla şimdiye dek yapılmış en kanlı animasyon yapım. Dead Space adlı oyunun filmleştirildiği bu yapımda olaylar uzak bir gelecekte, uzayda geçiyor.

Maden kolonisi kurulmuş bir gezegende devasa büyüklükte bir cisim buluyorlar. Bu cisim uzaylılar tarafından yapılmış izlenimi veren siyah pürüzsüz bir kütle. Bir süre sonra cisim etrafındaki canlıları etkilemeye ve onları çıldırtmaya başlıyor. İnsanlar zombileşip başkalaşıyorlar. Virüs maden kolonisine yaklaşan uzay gemisine de bulaşıyor. Gemideki bir avuç asker zombilere karşı direnmeye çalışıyorlar.

Animasyon olmakla birlikte, çocuklara izletilmesi tavsiye edilmez.

Korku Filmleri Notu:

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Siz de korkufilmleri.net yazarlarından biri olabilirsiniz.

Related Post

Serinin her bölümünde “olacaklara dair işaret alan- sezgileri yoğunlaşan- nasıl olacağını kestiremeyen-şahit olan -engel olmaya çalışan – bir sebepten olan yada olamayan” karakteri izlememiz, ölüme “karşı taraf “ olmamız ve ısrarla olayları en başından sezinleyen karakteri taraf tutar gibi tutmamız Son Durak serisinin en belirgin hatları oldu artık. Serinin bu bölümü aslında çok şey vaat etmedi, bildiğimiz Son Durak, zaten aynı yemeğin farklı soslarla sunulmasından başka vaadi olmayan kendi halinde bir seri idi. Bizleri dördüncü durağa kadar getiren etkin unsur tabiki birinci bölümdeki başarısı oldu. Ancak kanımca diğer hiçbir bölüm ilkinin bir basamak üzerine çıkamasa da , 3 bölüm daha devam etmesi serinin başarılı olduğunun göstergesi. Seri başarılı evet, peki son bölüm yeteri kadar başarılı mı?

Uçaktı,otobandı, metroydu derken şimdi de araba yarışları sahasına çıktı ölüm, tüm kozlarını tüm kartlarını cebine doldurup oyuna devam etmek için, yada sadece görevine. Ve yine birine malum oluyor olacaklar, ipuçları her zamanki gibi savrulan kağıtlar, devrilen bidonlar, hafiften bir rüzgar, ürperiş vs. Dördüncü bölüm serinin tüm özgün klişelerinden taviz vermeyen , birkaç küçük ilave ile yoluna devam eden bir bölüm, kaldı ki bu taviz vermemek olayı da oldukça yerleşik bir kural halinde seride. Yine “ ne olacağını” “er yada geç olacağını ” bizler de tahmin edebiliyoruz, sadece her bölümde olduğu gibi nasıl olacağından emin değiliz.

Filmin müthiş bir ilk yarım saati var. ( Ya da ben serinin bağımlısı olduğum için yine ilk 3 bölümdeki ilk yarım saatlerin keyfini alıyorum , ama hepsi o kadar ne yazık ki) . Bu kez kahramanımız Nick isminde bir genç. Nick ve arkadaşları araba yarışları izlemeye gider. Stadyumda olacak korkunç olayları hisseder ve arkadaşlarını oradan uzaklaştırmaya çalışır. Nick neden bilmem bana biraz soğuk ve mesafeli geldi, oysa hatırladığım diğer bölüm kahramanları ile aramda bu soğuk mesafeyi hissetmemiştim. Bunu bölümdeki diğer kahramanlar ( yada oyuncular ) için de söyleyebilirim. Filmi izleyen on kişiden dokuzunda bu bölümü sevmediklerine dair net fikirler duydum. Sebeplerden birinin bu olabileceğini düşünüyorum: kahramanlar izleyiciye ısındıramıyorlar nedense kendilerini. Bence bunun filmin konusuna aşinalıkla da ilgisi yok, oyunculukla da. Ne ile ilgili olduğu kararını size bırakıyorum.

Konu bilindik ancak işleyiş biraz dağınık sanki. Zaten bir türlü sempati duyamadığınız karakterlere kurgudaki bu dağınıklığı da ekleyince siz filmi sevememek için bir neden daha bulabilirsiniz. Ölüm sahnelerine gore serpiştirilmiş, ancak bu filmin tadını bozmuş çünkü çok fazla kör gözüme parmağım durumu oluşturulmuş.Bence parçalanmış beden görüntülerine yapılan vurgu, dökülen etler filmi kurtaracak unsurlar olmamalı.Serinin asıl vurgusu “ ölümü yenebilmek ve sıralamayı bozabilmek, bu şekilde onu durdurabilmek” değil miydi? 4. Bölümde bu konuda yapılabilecek süprizlerle alakalı beklenti içinde iken sadece gore sahnelere yüklenildiğini görmek yavan ve yapmacık geldi bana. Belki görsel takviyelerden yada değişikliklerden çok birinci bölümden bu yana süregelen işleyişe fikirsel yeni eklentiler bekliyordum. Ölüm sahnelerinde vurgulanan gore unsurlarına karşın, bir sahnesinde kolundan krişe çivilenmiş karakterin adeta gıkı bile çıkmaması , sadece anlık paniğe odaklanması ve sonra bir anda canının yanmamaya başlaması ( nı görmemiz ) filmdeki önemli kusurlardan biri, beni çok fazla rahatsız etti bu sahne. Ayrıca diğer 3 bölümde soluğunu yakınımda hissettiğim gerçek başrol kahramanı “ölüm” ü değil sanki onun yerini alan bir figüranı izler gibi idim filmin ilk yarım saatinden sonraki süreç içinde.

Dağınık akış, soğuk ve samimiyetsiz gelen kahramanlar, seriye yakışacak kadar orjinal olmayan süprizden uzak ölüm yada ölümden kurtulmaya çabalama sahneleri ile Son durak 4 kesinlikle seriye yakışacak bir bölüm olmamış. Keşke ilk yarım saatinden sonra daha derli toplu bir işleyiş olsa idi. Seriyi çok sevdiğim için , başarısızlığından dolayı üzülerek de olsa bağrıma bastım ,maalesef tüm kusurları göz ardı edip. Ancak sizi uyarmalıyım: bu bölüm beklentilerinizi tam olarak karşılamayacak, diğerleri kadar samimi bulamayacak ve büyük olasılık memnuniyetsiz ayrılacaksınız. İzlemeseniz de bir şey kaybetmeyeceksiniz. Eğer 5. bölüm gelir ise muhtemelen film hakkında yazabileceğimiz yada tartışabileceğimiz pek bir şey olmayacak.Hatta belki hiçbir şey olmayacak. Yapımcılar burada bırakmalı artık diye düşünüyorum. Bence ölüm bu bölümde istifa etmeli.

Final Destination 4 hakkında tek cümlelik özet bile yeter sanırım: İlk 3 bölümün hatırına izlenilen son ( umarım ) bölüm.

Related Post

Wrong Turn ile hafızamıza kazınan yönetmen Rob Schmidt’den çarpık bir hayalet öyküsü. Çarpık, çünkü bu hayalet bir ölünün hayaleti değil. Kulağa ilginç geliyor değil mi? 2 sezonluk Masters of Horror serisinde kıyıda köşede kalmış, göz ardı edilmiş bir bölüm Right to Die. Oysa ne ararsanız var bu bölümde: entrika, ihanet, vicdani sorgulama, tıp, splatter, Japon korku sinemasını andıran atmosfer, Fransa’dan çıkma gibi duran gore öğeleri, her an ummadık bir şey olacağını fısıldayan sahneler. Bir de kaynana var ki evlere şenlik: ) Anlayacağınız tüm bu parçalar gayet uyumlu bir bütüne kavuşup , korku şölenine dönüşüyor. Biliyorsunuz serinin bazıları temasal olarak referansını sadece son sahneye yüklerken, bazıları da beklenenin üzerinde başarılı olmuş ve diğer bölümleri gölgede bırakmıştı. Bu bölüm kısa film olmanın avantajlarını da çok yerinde kullanmış, kısa süren bir sinema tadında bir korku filmi olmayı başarmış. Senaryo oldukça zekice yazılmış, tabi yönetmen de özellikle gerilim yüklü sahnelerde kamerayı konuşturmuş. İzleyene asıl verilmek istenen gördüklerimizin gerçek olup olmadığını sorgulamaktan çok bu hayalet öyküsünü kurgusal oyunlarla ( tıbbi açıklamalarla destekleyerek ) mantık dışına atmaktan uzaklaştırmak. Biraz karışık geldi galiba, spoiler vermemeye çalışarak basitleştireyim:

Film bir Abbey ve Cliff adlarındaki çiftin aracı ile karanlık bir yolda ilerlemesi ile başlar ( evet biraz klişe bir başlangıç, kesin yolda bir şey olacak ). Olur. Bir kaza olur. Gelişen olaylar çiftimizi flashbackler ile daha yakından tanımamızı sağlayacak, ordan oraya koşturan şaşkın koca, prosüdürler, , verilen kararlar ve bedelleri ile birlikte yaşadığı sıra dışı olaylar ve canlı kabuslar arasında kendince bir çıkış yolu bulmaya çalışacaktır. Dikkatlice izlerseniz, bulacağı yol filmin en başlarında fısıldanır size.Cliff bir yandan güven verirken bir yandan karanlık yanlarını gizliyormuş gibi hissedilen, korku mu yoksa vicdani dürtülerle mi karar verdiği belli olmayan bir karakter profili çiziyor. Abbey konusuna burada girmiyorum zira filmin tüm büyüsü uçar gider ( yarısı şu an gitti )

Film ilerledikçe görecekleriniz bazı filmlerden ,( daha çok bir filmden ) bazı sahneleri çağrıştıracaktır, buna hazır olun.

Özellikle gore sahnesi ve efektlere çok dikkatli bakın. Gözleri beyazperdede kan ve goreyi yadırgamayan izleyicinin bile bir an için olsa ( özellikle bir sahnede ) tedirgin olacağına eminim. İşte bu tedirginliğin asıl sebebi sahnenin kurgusallığına ,çok yüzeysel yaklaşımla da olsa tıbbi açıklama ile destek vermesinden dolayı mantık dışına atamamanız. Bana tek mantıksız gelen ise kahramanımızın diş doktoru olmasının tabiri caizse ne alaka olduğu. Belki onu bir şekilde az çok esas konuya yaklaştırma konusunda bilgi sahibi olmasını garantiye almaktır,bilemiyorum.

Senaryonun merkezine aldığı asıl kavram “ötenazi”. Filmin adından da anlaşılacağı gibi yaşama hakkı yani. Tabi ki normal şartlarda bu tür konunun odağında olduğu bir filmde korku öğelerini çıkardığımızda elimizde kalan bir drama yapım olacaktır. Ancak çıkaramassınız, yönetmen ve senarist huzursuz etmek ve korkutmak için tüm kozlarını kullanmış ve bunu hemen her sahneye yaymış . Abbey’in masum görüntüsü ile tezat oluşturan korkutucu fiziksel yönleri, Cliff’in karanlık olup olmadığına emin olmadığınız kişilik profili, medyanın ve basının sinir bozucu çarkı, prosedürler , vicdan ve gerçekler arasındaki dengeler, en başta söylediğim kaynana modeli, ansızın beliren bir, bir.. ( söylemiyorum spoiler olur ), efektlerine ve makyaj başarısına inanamayacağınız gore sahneleri gibi hafızanızdan çıkmayacak süprizlerle dolu bu bölümü, izlemedi iseniz mutlaka izleyin.Çağrışım aldığınız filmi de bir an için unutun tabi.

Related Post

Rob Zombie’nin Halloween’ı ise bize şunu gösteriyor: Rob Zombie’nin zayıf tarafı, zaafı, John Carpenter’ın 1978 tarihli korku klasiği Halloween’dan başkası değil. Ve işin ilginci, Zombie’nin zaaf duyduğu obje filmin kendisi de değil: Zombie’nin zaafı film değil, Halloween’ın kötü karakteri, Michael Myers… Bu zaaf nedeniyle, Rob Zombie çizgisi dışında bir film Halloween…

Filme gidenler, bir korku-gerilim filmi olarak lanse edilen bir filmin, bir gerilim klasiği olan Halloween’ın bu yeniden çekiminin, nasıl olup da korkunun “K” si ve gerilimin “G” sini taşımadığını şaşkınlıkla izleyecekler. Filmi korku ve gerilim türlerinin sıkı izleyicilerine kesinlikle tavsiye edemem. Buna karşılık eğer bir Michael Myers adamı iseniz, bu filmi kaçırmamalısınız.

Rob Zombie’nin yaptığı şey, Michael Myers karakterinin içine girmek ve onun insani yönünü irdelemek olmuş. Myers, 8 filmlik bir seride (tamamen farklı bir konseptte olan serinin 3. filmi season of the witch’i saymazsak 7) ilk defa bir insan olarak incelenmiş. Onu eli kanlı bir katil olmaya iten sebepleri ile… Carpenter’ın orjinal filminde Myers’ın çocukluğu iki dakikalık bir açılış bölümünde, ablasını öldürdüğü bir sekanstan ibarettir. Buna karşılık Zombie’nin yeniden çekiminde anlatının yaklaşık 30 dakikalık ilk bölümü Myers’ın çocukluğunu aktarıyor ve üstelik ilk filmden farklı olarak epey kalabalık bir güruhu da öldürüyor.

Bu çabanın sonuç kısmında iki farklı okuması olabilir:
1. Zombie, artık kabak tadı verebilecek bir yeniden yapımı, Myers’ı insanileştirerek gerçekçi bir zemine çekmek, böylece de korkutuculuğu gerçekçi bir zeminde yeniden inşa etmek istemiştir.
2. Zombie Myers’ı insanileştirerek ve onu katil olmaya iten (kimbilir belki haklı sayılabilecek travmatik sebeplerini) sebepleri irdeleyerek seyirci ve Myers arasındaki yabancılaşmayı ortadan kaldırmıştır.

Bana göre doğru olan, benim algıladığım ikincisi. Myers artık gariban, senin gibi benim gibi bir insan. Myers’ı Myers yapan insanüstü ve engellenemez doğasından geriye birşey bırakılmamıştır.

Bu durumda, aslında bu yabancılaşma hissi dolayısı ile daha çok üst düzey bir gerilim filmi olan 1978 tarihli ilk Halloween’ın bu yeniden yapımı, NE gerilim içermektedir NE de korku. Öyküyü tüm hatları ile baştan sona biliyor oluşumuz zaten başlı başına gerilimi indirgeyen bir faktörken, bir de işin içine bu insani ve insanın neredeyse yanaklarını sıkmak isteyeceği Myers faktörü girince film tamamen gerilim hissinden arınıyor. O vur vur ölmeyen, “allah mısın be!” diye düşündüren allahın cezası, yedibela Myers gitmiş yerine kötü yola düşmüş, harcanmış bir genç gelmiş.

Başta dediğimi sonda bir kez daha tekrar edeyim: Korku-gerilim sevenler için değil, ama Myers sevenler için, ha bir de DRAM sevenler için, mutlaka görülmesi gereken bir film.

Anlatım açısından buna benzer, katilini insanileştiren ve katilinin tarafını tutturan bir film daha var: “Silent Night, Deadly Night“. Şunu seven bunu sever forumuna da yazayım…

Related Post