Yönetmen:Takeshi Miike
Senaryo:Yasushi Akimoto (Roman), Minako Daira
Oyuncular:Kou Shibasaki, Anna Nagata
Yapım Yılı: 2003
Ülke: Japonya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: Miike tıpkı popüler yakuza filmleri yaptığı gibi 2003′de cevapsız arama ile popüler-ticari korku sinemasını da denemişti. İmge ve çağrışım metodu ve beklenmeyeni sunarak korkutmak yerine bu filmde klasik hayalet öyküsü metodunu kullanıyor. Cep Telefonunuz çalmaya başlıyor. Açtığınızda karşıda kendi sesinizi duyuyorsunuz; arayan da sizin numaranız. Ve tam öldüğünüz anda söylediklerinizi duyuyorsunuz. Standart bir J-horror öyküsünü de kendine özgü uslubu ile burada özgün bir anlatıya dönüştürdüğünü görüyoruz. Ancak bunu yaparken türün olmazsa olmazlarını da layığıyla yerine getiriyor. Miike hem kendi dünyasından sessiz ve sakin imgeler kullanırken hem de diğer yandan türün kimyasal zorunluluklarını da yerine getirmekten çekinmemiş. Cevapsız arama, Miike’ın anlık yüklemeleri ile bazı bölümlerinde bitmek bilmeyen ve gerçekten ürpertici – acımasız bir korku bombardımanına dönüşüyor. Tıpkı grudge’da olduğu gibi. Yalnız grudge’dan farklı olarak burada Miike esanslı olarak sunulan, tatmin edici sayılabilecek bir öykü var. Açık söylemek gerekirse, Holywood bu filmi yeniden çekmek için can atıyor olmalı. Tüm mantıksal ve kurgusal işleyişi ile Tam istedikleri film. Ancak ne yaparlarsa yapsınlar buradan, bu filmde olduğu gibi bir atmosfer ve anlatı çıkaramayacaklar. Her çekik gözlü insan japon değildir, her japon filmi aynı değildir, her yönetmen Miike değildir ve Miike gibi bir yönetmen de bırakın amerika sinemasını, dünya sinemasında bile nadir bulunur. Bu filmi de korkutucu yapan ve klasik bir hayalet öyküsünün bildik sığlığı içinden tutup çıkaran kişi miike’dan başkası değildir. Örneğin terk edilmiş hastane binasındaki bitmek bilmeyen heyecan dolu korku bombardımanı ve tv stüdyosundaki ölüm sahnesindeki mükemmel anlatı onun ustalığının birkaç kanıtı. Dolayısıyla buradaki öyküyü araklaması Holywood’a utanç ve klişe dolu bir uyarlama dışında hiçbirşey kazandırmayacaktır. Miike gibi bir yönetmen ve böyle bir yönetmenin yetişmesine olanak verebilecek özgür ortamı sağlayamadıkça… Gerçekten de, piyasadaki popüler korku sineması örnekleri içinde izleyip de gönül rahatlığı ile korkulabilecek nadir filmlerden bir tanesi. Kendine has stili ve derinliği olan usta bir yönetmenin popüler korku sinemasına vurduğu bu damgayı da mutlaka görünüz.
İşte yapılmakta olan Holywood uyarlaması, yanılmamışım varmış. 2007′de sinemalarda. Yazık… Çok yazık.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Christopher Smith
Senaryo:Christopher Smith
Oyuncular:Franka Potente, Vas Blackwood
Yapım Yılı: 2004
Ülke: İngiltere
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: Creep beni çok şaşırttı. Toplu bir korku filmi alım işlemi sırasında, kiloyla aldığım filmlerin :) arasından çıktı. Değerli bir taş gibi. Korku filminden anlamayan IMDB’ciler bu filme ortalamada 5.5 vermişler. Yazıktır, günahtır. Gerçekten, alırken yönetmenine de dikkat etmemiştim. Seyrettikten sonra Smith olduğunu öğrendim ki Severance’da (Kanlı Mesai) çıkardığı iş hiç fena sayılmazdı. Creep bir önceki filmi ve kesinlikle komedi değil. Zaten Kanlı Mesai’yi izlerken komediye karşılık kullanılan korku unsurunun ciddiyetinden ve betimlenmesinden etkilenmiştim. Creep ise hem yarattığı atmosfer ve anlatım tekniği açısından, hem de ciddiyeti ve gerilimi ile daha iyi bir film. film Londra’da ve daha çok da Londra metrosunda geçiyor. Bilenler için, oldukça köhne ve karışık bir yerdir. Franka Potente’nin oynadığı Kate karakteri bir akşam kız arkadaşları ile bir partideyken “George Clooney” in o gece Londra’da olduğunu öğreniyor. (bunlar ciks kızlar). Ve George Clooney’le belki yatarım diye (hatta kendinden önce aynı amaçla partiyi terk eden bir diğer arkadaşını da ekarte edebilmek amacıyla hışımla) partiden ayrılıyor. George’a kavuşmak için metroyu kullanmaya karar veriyor ama treni beklerken uyuya kalıyor. Uyandığında ise son trenin çoktan gittiğini anlamanın ötesinde, tüm kapıların kapandığını ve istasyondan çıkamadığını da görüyor. Bundan sonrasında ise George Clooney’le tatlı bir gece geçirmenin tatlı hayaliyle yola çıkmış bu ciks kızımız için bambaşka bir gerçekliğin de bu şehrin altında bir yerlerde var olduğunu fark etme gecesi başlıyor. Dışarı çıkabilmek için metro tünellerinde kalan evsiz insanlardan yardım almak istiyor ama tünellerde, evsiz insanları avlayan korkunç bir yaratık daha var.

Öyküdeki boşluklara rağmen çok beğendim. Oldukça dışavurumcu bir anlatımı olduğunu, tuhaf, karanlık, rahatsız edici ve yüksek gerilimli, acımasız bir film olduğunu uyarı niteliğinde söylemeliyim. Ve tabi korkunç olduğunu da. Sadece bir korku filmi olmakla da kalmıyor kendi konteksini de bir biçimde süt pembe bir bilinçsizliği ve yüzeyselliği eleştirerek ve underground acımasız gerçekliğe dikkat çekerek yaratıyor. Bu hafta izlediğim en iyi film diyebilirim. Son ana kadar acımasızlığı ve öyküsündeki boşluklar nedeni ile ve kabus havasıyla bu kadın rüya mı görüyor diye düşündürüyor ama ne yazık ki rüya değil. Hatta ilginç bir şey, en çok korktuğum yer de bunun bir rüya olmadığını fark ettiğim son sahnesi oldu. Enteresan bir kişiliğim. Gerçekten de creep’in kendisinden çok (ki onun korkulma kapasitesi bir süre sonra sona eriyor) fark edişler daha korkunç. Bu filmin amacı da böyle bir fark ediş korkusunu anlatmak zaten.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:James Wan
Senaryo:Leigh Whannell, James Wan
Oyuncular:Ryan Kwanten, Donnie Wahlberg, Michael Fairman, Amber Valletta
Yapım Yılı: 2007
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: Henüz vizyona girmemiş olan bu korku filminin altında James Wan imzası görüyoruz. James Wan, bilindiği üzere Saw serisinin yaratıcısı ve ilk Saw’ın yönetmeni. Dead Silence da onun ikinci uzun metraj filmi ve yazın eli yüzü düzgün yeni korku filmlerinden bir tanesi. Filmin afişine bakıp Çaki ile bir alakası olduğunu düşünür iseniz yanılırsınız, çakiyle amca, hala, akraba, erkan düzeyinde; hiçbir alakası yok.

Bu filmle şunu fark ettim ki James Wan denen bu Malezyalı yeni yetme, tahta kuklalardan feci halde tırsıyor. Saw serisinde de Jigsaw’ı temsilen ekranı dolduran spiral yanaklı tipitip, sonuçta başlı başına bir kuklaydı. (Adı da Billy idi galiba). Bu filmde de yine başrollerde Billy isimli bir vantrolog kuklasını görüyoruz. Sanırım Wan küçükken bu Çaki olayına fazla maruz kalmış, Billy isimli bir hayali kahraman geliştirip ona sığınmış, şimdi de bu işin ceremesinden para kazanıyor.

Açık söylemek gerekirse bu vantrolog kuklalarından her zaman korkmuşumdur. Hatta palyaçolardan korktuğumdan bile çok. Komik desen değil, sevimli desen değil, tıpkı palyançolar gibi ne idüğü belirsiz, güvenilmez tekinsiz tiplerdir bu kuklalar. Zaten bizim ülkemizde de bunlardan hiç yetişmez, mendebur bir türdür. Palyançolar üzerine korku sinemasında çok yazılmıştır ama bu kukla meselesi biraz öksüz kalmıştır hep. James Wan da bu alanda korku sinemasında var olan bir boşluğu doldurarak konunun üzerine gitmiş de gitmiş.

Film Saw’da olduğu gibi zekice sayılabilecek bir sonla kapanan, izlenebilir, çok klasik bir hayalet öyküsü kalıbı sunuyor izleyicilere. Yeni evli bir çift, evlerinin kapısında bir gece, paket içerisinde Billy isimli nursuz suratlı bir kukla bulurlar. Aynı gece karısı dili koparılarak öldürülen Ryan, (Jamie Ashen) bu cinayetin sırrını araştırmak için baba ocağına geri döner, beraberinde “Billy” ile. Ryan’dan şüphelenen bir detektif de (Donnie Wahlberg) onun peşi sıra gider. Ama her ikisinin de karşı koyabileceğinden çok daha büyük bir güç onları beklemektedir.

Film nokta nokta yükselen bir gerilim atmosferine sahip. Ancak öykü çok klasik olduğu için sürekli olarak etkileyici olmayı başaramıyor. Filmde, iyi korku filmi izleyicisinin çok çabuk fark edebileceği derin bir kontrast mevcut. Bu kontrast, öykünün yönetmen tarafından dinamik bir formatta anlatılması ve altyapıyı oluşturan senaryonun klasikliği arasında oluşuyor ve izleyicide bitmek bilmeyen “bir sürpriz dönüş – twist” beklentisi oluşturuyor. Anlatım daha çok bir TV dizisi kurgusunu akla getiriyor; filmin kurgusu daha çok “Masters of Horror” TV dizisi serisinin izlediğim bazı bölümlerindeki kurguları çağrıştırıyor. Olaylar ve sahnelerin akışı hızlı bir süreçte gelişir gibi görünürken, aslında çok da fazla yol kat edilmemiş oluyor, çünkü senaryo sanki bir TV dizisi biçiminde sunuluyor. Bir yenilik getirmeyen benzer öykü parçaları, benzer gerilim unsurları, benzer sahneler aralıklarla tekrar tekrar ziyaret ediliyor. Bu sanki bir masa tenisi maçı izlemek gibi; twist beklentisi de işte bu nedenle ortaya çıkıyor, monoton frekansın bir yerde kırılmasını bekliyorsunuz, akıl dolu birşey olmasını. Çünkü sürekli olarak Lostwari bir bilgi bombardımanı görsel olarak, benzeşik gerilim unsurları üzerinden veriliyor. Sonunda birşey oluyor gerçekten ama bunun beklentinizle ve öykünün temel akışıyla çok da fazla ilgisi bulunmuyor.

Ama bu TV formatı biçimi, her ne amaçla kullanılmış olursa olsun, bende James Wan’ın burada biraz hile yaptığı hissini uyandırdı. Filmi iyi ve sarsıcı bir sonla bitirmek için filmin genel düzeyini bilerek indirgemiş ve izleyici bilincini uyuşturmaya çalışmış gibi görünüyor. Büyük bir sorunun önemli cevabını arama vaadiyle açılan film, sonrasında gerilimli olduğu yadsınamayacak, ancak monoton bir frekansa indirgenmiş olan bir TV showuna dönüşüyor. Dolayısıyla bu hile neticesinde kesinlikle kötü olmayan, ancak kanımca yeterince de iyi olamayan bir korku filmi ortaya çıkıyor. Korku filmi severler için yine de görülmesi keyifli olabilecek bir seyirlik.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Neil Marshall
Senaryo:Neil Marshall
Oyuncular:Kevin McKidd, Sean Pertwee, Emma Cleasby
Yapım Yılı: 2002
Ülke: İngiltere
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: İşte haftanın filmi. ne zamandır bu filmi arıyordum, sonunda buldum. pek yeni bi film sayılmaz, belki sinemaya da gelmiştir. o dönem komada olduğum için bilemiyorum. ingilizler bir kez daha zoru başarmışlar ve harika bir korku filmi çekmişler. üstelik kurtadamlar hakkında! bu inanılmaz çünkü kurt adam fikri üzerine bir film izleyip de bırakın tedirgin olmayı, esnemeden durabileceğimi bile düşünmezdim. ama oluyormuş, üstelik düşük bütçeye ve içine komedi elemanları katılmış olmasına rağmen! bu ingilizlerin çok enteresan bir özelliği. ingilizler gotik geleneğinden gelir ve espri anlayışlarının da bunda katkısı olsa gerek, iki unsur birleştiğinde (ingiliz gotik korku geleneği ve ingiliz espri geleneği) ortaya çok ilginç bir bileşim çıkıyor. hem tam anlamıyla bir korku filmi var ortada, yani komik diyaloglara ve olaylara rağmen hiçbirşeye gülmeden filmi hop oturup hop kalkarak bitirebilirsiniz. ya da bolbol gülersiniz. ama genellikle fark edebilirseniz gülüyorsunuz biçiminde oluyor. o da gerilimin içinde ne kadar yapabilirseniz. kısaca konu: kuzey gallerde bir ormanda tatbikata giden bir grup asker kurtadamlarla müşerref oluyor. bir kız tarafından kurtarılıp geceyi bir evde geçirmek durumunda kalıyorlar. bu kadar. örnek: spoon diye bir er var. çavuş, spoon’a saatini ödünç vermiştir. artık kurtadamlar evin içinde. spoon’u parça pinçik ediyorlar. ondan geriye kalan bir öbek kan ve et parçası. çavuş adamıyla odaya giriyor. bir yandan da imkansızı başarıp enselerindeki yaratıklardan kurtulmaları lazım. adamı soruyor. – where’s spoon? çavuş saatini etlerin içinden alırken cevap veriyor: “there’s no spoon” :) hadi koooş. -whats matrix yani… haftanın bombası. biraz evil dead biraz da carpenter’in the thing filmi gibi. ama kesinlikle beşon yıl içinde, bu ikisi gibi kült olacak bir film. bunu çok net söyleyebilirim. bir tek senaryoda kıza gerek yokmuş, filmi ve öyküyü biraz bozuyor. (the thing de castında hiç kadın olmayan hatırladığım yegane filmlerdendir – dog soldiers bu anlamda şansını tepmiş). bu arada çavuşun körfez savaşında ölen arkadaşı eddie ile ilgili anlattığı öykü muhteşem!

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Takeshi Miike
Senaryo:Sakichi Sato
Oyuncular:Hideki Sone, Sho Aikawa, Kimika Yoshino
Yapım Yılı: 2003
Ülke: Japonya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: Bilir misin bilmem, İhsan Yüce diye çok şahsına munhasır bir oyuncusu vardır Türk sinemasının. Bu İhsan Yüce’yi sarı bıyıkları, sararmış ve çürümüş dişlerinden kolayca tanıyabilirsin. Genellikle köy ağası, ya da zorluk çıkaran, başlık parası diye direten, parayı alınca da fatura kesmeyen kız babası rollerinde görebilirsin. (Kibar Feyzo, Davaro, Çiçek Abbas vb) İhsan Yüce’nin asıl önemli özelliği ise bu filmlerin senaryolarını da yazmış olmasıdır. Allah rahmet eylesin. Bu varan birdi. Şimdi varan iki: Bu gozu’nun senaryosunu da, offf nasıl anlatsam sana, hah, Kill Bill 1′de son dövüşün olduğu hanın sahibini (charlie brown) oynayan Sakichi Sato yazmış. Hemen not al. Hayatımda gördüğüm bu EN ÇILGIN öyküyü adamım Takeshi Miike da çekince, ortaya hayatımda izlediğim EN TUHAF film çıkmış. Takeshi Miike yılda beş altı film çeker. Bunların da birçoğu para kazanmasını sağlayacak klasik yakuza filmleridir. Yakuza filmlerinden parayı kaldırdıktan sonra her yıl bir ya da iki şahsına munhasır aykırı film çeker ki, onlardan detaylıca bahsetmek için yer dar.

Gozu’nun senaryosu Miike’nin önüne klasik bir yakuza öyküsü olarak gelmiş. Miike de o yıl (2003) yeterince yakuza filmi yaptığını söyleyip senaryoyu Sato’ya vermiş ve allah ne verdiyse değiştir bunu, enteresan birşey yap demiş. Sonunda sato öyle birşey yapmış ki… Miike’yi boşverdim şimdi sato’ya taktım kafayı. Sağlıklı bir insan böyle bir öyküyü nasıl yazar? Bu öykü david lynch’i bile utandırır. Lost highway bile ne kadar net ve durağan bir filmmiş bunu görünce anladım. Küçük bir fino köpeğini “yakuza katil köpeği” diye tasmasından tutup yere vura vura öldüren deli bir ağabey, deli abiyi ortadan kaldırması mafya tarafından emredilen seksüel anlamda kafası karışık bir kardeş, abiyi yanlışlıkla presde ezen ve derisini vestiyerde asılı tutan ilginç tipler, öküz kafalı bir yaratık, konuklara içmeleri için kendi sütünü teklif eden bir otel sahibesi, presde ezilmiş abisi olduğunu idda eden seksi bir kadın ve AKABİNDE GELİŞEN OLAYLAR. Bu bir korku filmi, tam da Lynch’in tarzında bir korku filmi, beklenmeyeni, düşünülmeyeni, asla düşünülemeyecek olanı sunarak hislerle korkutuyor. Ama bu aynı zamanda bir de komedi filmi. Korku ve komedi arasındaki uçurum da o kadar geniş ki, birinden diğerine geçerken doğal olarak oluşan his tüm filme hakim oluyor: Tedirginlik. Lynch’i bilenler için: Eraserhead’deki tedirginliğe benzer. Lynch sevmeyenler ya da Miike sevmeyenler kesinlikle izlemesin. Miike’daki en uç nokta…

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Paul Solet
Senaryo:Paul Solet
Oyuncular: Jordan Ladd, Samantha Ferris, Gabrielle Rose
Yapım Yılı: 2010
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Hamileliğinin 8. ayında olan Madeline, Grace adını koyacağı kızının doğumu için hazırlık yapmaya başlamıştır. Kocasının itirazına rağmen, tamamen doğal yollardan doğum yaptıran bir klinikle anlaşır. Kliniğe doğuma gittikleri gece kaza yaparlar. Madeline kazada hem kocasını hem de doğmamış çocuğunu kaybeder. Bunalıma giren Madeline ölü çocuğunu doğurmaya karar verir. Ölü çocuğunu doğumdan sonra kucağına alır ve bir süre onunla konuşur. Çocuk bir anda canlanır. Şaşıran Madeline Grace’i alarak evine döner. İlginç bir biçimde sağlıklı görünen bebek bir yandan da tüm sinekleri üzerine çekmekte ve altına yapmadığı durumda bile kötü kokmaktadır. Grace’in karnı acıktığında Madeline onu emzirmek ister. Ama Grace süt değil, kan emmektedir.

İlginç bir film olan Grace, seyircisine birçok farklı olasılığı ve soruyu aynı anda düşündürebiliyor. Bebek gerçekten var ve kan emiyor mu, yoksa Madeline delirdi ve hayaller mi görüyor? Bir anne çocuğu için neleri feda edebilir? Yardımcı karakterlerinin işleniş tarzı ve atmosferi ile tekinsiz, öyküsü ile farklı, gerilim seviyesi iyi, başarılı bir bağımsız korku sineması örneği.

Related Post

Yönetmen:Oxide Pang Chun, Danny Pang
Senaryo:Cub Chin
Oyuncular:Angelica Lee
Yapım Yılı: 2006
Ülke: Tayland, Hong Kong
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: Pang biraderlerin bu filminin fazla beğenilmediğini biliyorum. Doğrusu ben de hiçbir filmde olmadığı kadar çok zorlandım bu filmi değerlendirirken. Değişik bölümlerini defalarca izledim. Bir kere filmde doğru dürüst bir öykü yok. Diyalog desen nerdeyse doğru dürüst hiç yok. Peki bir korku filmi mi? Yo hayır aslında değil. İlk başlardaki gerilimli evdeki hayalet motifli sahneler çok mu klasik? Evet öyle. Aslında ne olup bittiği çok mu belli? Kesinlikle öyle. Peki öyleyse nasıl güzel bir film oluyor? Hımm… Bakalım… Konu şu: yazar bir bayan var. Doğaüstü olayları anlattığı yeni kitabına başlamış. Evde bir hayaletin izlerini görmeye başlıyor. Sonra da onun ardından başka bir evrene, başka bir boyuta geçiyor. Film de bu boyutta gördüklerini ve yaşadıklarını aktarıyor. Başlangıç bölümünde kadının evindeki hayalet bölümü çok klasik olmakla birlikte anlatım ve gerilim yaratma olağanüstü başarılı. Bir şey sırf klasik olmakla iyi ya da kötü olmaz. Burada çok iyi ve usta bir iş çıkarmış Pang kardeşler, kare kare ustaca dokunmuş, kendilerine yaraşır süper bir gerilim yakalamışlar. Hayalet dünyaya geçtikten sonra bir 30 dakika kadar hiçbir konuşma yok. Sadece imge, vizyon ve gerilim. Vizyon çok başarılı. Muhteşem biçimde fantastik bir evren yaratılmış. Şimdi, pang biraderlerin daha önceki filmlerinin hemen hepsini izlediğim için hayalet imgelerini yaratmaktaki tekniklerinin standart olduğunu ve artık beni kesinlikle korkutmadığını söyleyebilirim. Eee öykü de çok standart başı sonu belli. Ayrıca onlardaki göz ile başlayıp devam eden 6.his kaynaklı “duygusal hayaletler” fikri beni çok sıkıyor. Öyleyse nasıl oluyor da bu kadar gerilebiliyor insan bu filmi izlerken. Bunu düşünmek lazım. Pang’ların hakkını teslim etmeli. Anlatım çok başarılı, vizyon çok başarılı. Tam “ooo bu pang’lar sıktı artık” dediğin yerde, demeye kalmadan yeni bir vizyon yaratıyorlar. Decha Srimantra, daha önce de adını deftere aldığım usta sinematograf yine iş başında. Bu filmde drama terazinin ağır olan kefesi. Korku sadece bir yan element. Daha çok fantastik dram olarak düşünülmeli.

Filmin sonu da çok güzel ve çok etkili. Birike birike gelen ve artık sıkma noktasına gelen duygusal tüm elementler birden bire alev alıp patlıyorlar. Tam bir boşalma noktası. Film sahne sahne yüklediği sıkıcı bir statik enerjiyi dinamik bir patlama biçiminde ekranın dışına yayıyor. Gerçekten metodu çok beğendim. Ne demeye çalıştığımın anlaşılması için mutlaka seyredilmesi gereken bir film. Önce sıkıcı olup, önce birikip en sonunda patlıyor. Yalnız bir uyarı yapmalıyım. Saçma gelebilir ama eğer ki daha önce kürtaj olduysanız bu filmi lütfen seyretmeyin. Gerçekten, bu dikkate alınması gereken bir uyarı.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Scott Derrickson
Senaryo:Scott Derrickson, Paul Harris Boardman
Oyuncular:Craig Sheffer, Nicholas Turturro, Doug Bradley
Yapım Yılı: 2000
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Kendisi de aslında pek iyi bir adam sayılamayacak olan ve başını uyuşturucu, rüşvet ve zinadan kurtaramayan bir polis dedektifi (Craig Sheffer), bir anti-kahraman, “The Engineer” (Mühendis) adlı sadist bir seri katilin peşine düşer. Mühendis, bir yandan kanlı cinayetler işlemekte, diğer yandan ise olay yerlerinde cesede ait olmayan, bir çocuğa ait olan kopuk parmaklar bırakmaktadır. Bir olay yerinde bulduğu tuhaf küpü bir gece kurcalayan polis, sonraki günlerde çıldırtıcı halüsünasyonlar görmeye ve deliliğin eşiğine sürüklenmeye başlar. Mühendis her kimse, polisle kedinin fareyle oynadığı gibi oynamakta ve polisi cinayetlerin sorumlusu gibi göstermeye çalışmaktadır. Çember giderek daralır, arkadaşları kendisinin peşine düşer ve kopuk parmakların sayısı artarken, dedektif mühendisin kendisine cehennem kadar yakın olduğunu anlayacaktır.

Korku Filmleri Yorumu: Tüm Hellraiser serisinin en iyi filmi olan bu beşinci film, Inferno, diğer filmlerin aksine dünyaya cehennemi getirmeyi başarıyor. Gösterime girmemiş ve yalnızca video (DVD) formatında dağıtılmış olan bu müthiş filmin altında Exorcism of Emily Rose yönetmeni Scott Derrickson imzası var. Aslında popüler korku aleminde pek bilinmese de, Derrickson yazıp yönettiği bu filmi ile ünlü olmuştur. Hellraiser 5 Inferno, bir bakıma şunu da kanıtlayan bir filmdir: Eğer bir devam filmi yapıyorsan ya orijinal fikre tam bağlı olmalısın ya da o fikirden TAM BAĞIMSIZ olmalısın. Hellraiser 2 örneğin, orijinal Hellraiser fikrine tam bağlı olduğundan başarılıdır. 3 ve 4 ise bir yandan orijinal fikrin etrafında dolanırken, diğer yandan başka atraksiyonlara sarmaya çalışmış ve darmaduman senaryolar ile sonuçlanmışlardır. Buna karşılık 5. film Inferno, yalnızca cehennem ve cehennemin modern tasvirine bağlıdır. Gelmiş geçmiş en “hakketmediği kadar düşük puanlı” filmlerden biri olan Inferno, korku meraklılarının kaçırmaması gereken bir başucu filmi. Film Angel Heart gibi filmlerin yanı sıra, sinema dili açısından David Lynch’in akıl karıştıran ve izleyiciyi geren Lost Highway ve Mulholland Drive gibi filmlerine de benzerlikler taşıyor.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:David Carreras
Senaryo:David Carreras, Javier Azpeitia (Roman)
Oyuncular:Cristina Brondo, Damien Bichir
Yapım Yılı: 2004
Ülke: İspanya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: Hem teknik ve anlatım olarak hem de senaryo olarak, üst düzey bir korku-gerilim filmi. İspanyol yapımı. Gen filminde olduğu gibi bir akıl hastanesine yeni atanan psikolog bir bayan… Sonrasında hastane içinde dönen tuhaf oyunlar… intiharlarlar… ya da cinayetler… kimin akıllı, kimin deli olduğunun birbirine karıştığı bir delilik öyküsü. Şaşırtıcı ve çarpıcı bir son. en az gen’deki kadar ama neyse ki gen’deki gibi değil. :) korku türünü seven sevmeyen herkese rahatça tavsiye ederim. Özellikle de gen filmini izleyip beğenmiş olanlara.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Jessica Hausner
Senaryo:Jessica Hausner
Oyuncular:Franziska Weisz
Yapım Yılı: 2004
Ülke: Almanya, Avusturya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: Avusturya-Almanya ortak yapımı, yaklaşık 80 dakika. Ve filmin nasıl ne zaman bittiğini anlamıyorsun. O arada uyuyabilirdin ama izlemiş de olabilirsin, bu durumda eğer uyumadıysan zamanın göreceliliği konusuna geliyoruz. 80 dakika gerçekten çok kısaymış, ama film çok heyecanlı ve sürükleyici olduğu için değil, aksine öldüresiye sıkıcı ve boş olduğu için. İlk seyrettiğimde hiçbirşey anlamadım, o yüzden bir seksen dakikam daha gitti. Alplerde bir otelde resepsiyonist olarak işe başlayan kızımız, kendinden önceki çalışanın hiçbir iz bırakmadan ortadan kaybolduğunu öğrenir. Bu sırrı araştırmak için soru sormaya kalktığında ise buz gibi bir tepkiyle karşılaşır. Burada Hausner’ın bir öneri, bir argüman sunduğunu görüyoruz. “Ben seyirciye hiçbirşey göstermeden, doğaüstüne başvurmadan, korkuyu karelemeden ve hatta ona imada dahi bulunmadan bir korku/gerilim filmi çekebilir miyim?” diye düşünmüş ve bu filmi yaratmış. Ayrıca tek argüman da bu değil, aksi taktirde blairwitch projesi gibi olurdu. (gerçi o film direkt ima üzerine kurulu – bu onun birkaç aşama daha üstü) Burada aynı zamanda Avrupalı olmak üzerine sosyal bir eleştiri görüyorum. Herkes soğuk ve uzak. Başroldeki kız örneğin siyah derili olsaydı bu film çok başka bir biçimde okunacaktı. Ancak bu haliye en doğru okuma, bilinmezlik ve insanın bilinmezlik karşısındaki küçüklüğü üzerine makine gibi, soğuk ve duygusuz bir gerilim anlatısı. Özellikle disko sahnelerinde insanların nasıl bez kuklalar gibi, her türlü estetik unsurdan arındırılarak sunulduklarına dikkat et. Bilinmezlik ve o bilinmezliğin etkileşimde olduğu insani küçüklük, izleyiciyi de tanrısal koltuğunda rahatsız edebilecek temel korku unsurları olarak kullanılıyor. Ama bu yöntem bana işler gelmedi, en azından belki de bu filmde işlemiş gibi gelmedi. Ben avrupalı olmadığım için bu filmin ruhsuzluğundan ve duygusuzluğundan korktum, ama vermek istediği mesajından ve amacından korkmadım.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post