Yönetmen:Nacho Cerdà
Senaryo:Nacho Cerdà
Oyuncular:Xevi Collellmir, Jordi Tarrida
Yapım Yılı: 1994
Ülke: İspanya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Çok kötü şöhrete sahip, 30 dakikalık kısa bir korku filmi. Herhangibir diyalog bulunmayan film, neredeyse tamamen bir morg odasında geçiyor. Burada ölüler parçalanıp, organları tartılıyor. Ne var ki parçalama sonrasında yapılanları görmek hoşunuza gitmeyecek; beyni tartıp fazla iş olmasın diye karnına koyup dikiyorlar. Bu işin soft tarafı. Morgdaki görevlilerden biri çıtayı daha da yükseltiyor ve ölülerden biriyle çok can sıkıcı ve neredeyse filmin tamamını kapsayan, bıktırıcı bir ilişkiye giriyor. Sonra da kalbini alıp, evine, yemesi için köpeğine götürüyor. Film bundan ibaret; ancak son sahnesi içinizi sızlatacak ve yaşam, ölüm, yaşam ve ölüm karşısında yalancı zevki tozlu ve pis köşelerde arayan insanın böceksi küçüklüğü ve acizliği, ve nedensizlik üzerine sizi düşünmeye itecek. Kolay kolay yenilip yutulur türden bir film değil. Cesetlerin plastik oldukları çok belli olsa da, planlar arasında uygulanan akıcı geçişler, özellikle morg odasında ve film boyunca kullanılan arya müziğinin yüzeyle, izleyiciyi ayakta kalmaya zorlayan zıtlığı, üst düzeydeki görüntü yönetimi ve ses kaydının kalitesi dikkat çekici.

Related Post

Yönetmen:George A. Romero
Senaryo:George A. Romero
Oyuncular:Jason Flemyng, Peter Stormare, Leslie Hope
Yapım Yılı: 2000
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Bir halka ilişkiler şirketinde yöneticilik yapan sıradan bir adam olan Henry Creedlow (Jason Flemyng), tam bir bastırılmış duygular adamıdır. Eşiyle mutsuz bir beraberliği vardır, eşinden ve eşinin fifi köpeğinden nefret etmekte ama bunu söyleyemektedir, patronundan (Peter Stormare) nefret ettiğini söyleyemediği gibi, patronunun eski karısı ve kendisinin de iş arkadaşı olan Rosemary’e de (Leslie Hope) açılamaz, yakın dostu olduğunu idda eden yatırımcısı tarafından düzenli biçimde kazıklanır, hizmetçisi eşyalarını yürütür. Bir sabah dinlediği radyo programında “saygı görmemekten ve insan yerine konmamaktan” şikayet eden bir dinleyicinin canlı yayında intihar etmesi ile sarsılan Creedlow, aynı günün akşamı karısı ve patronunu haddinden fazla yakın bulduğunda yıkılır. Ertesi sabah tek başına uyandığı evinde, aynaya baktığında yüzünün olmadığını görür. Henry’nin ardına saklanacak bir yüzünün olmaması, duygularını “daha net” ifade edebileceği ve doyasıya intikam alabileceği, “arıtılmış” bir ortam sağlar. George A. Romero’nun tüm filmlerinde olduğu gibi, çerçevenin dışında kalan detayları kurcaladığı ve sıradan insanın bilinçaltına ve kimlik olgusuna el atmayı denediği bu film, ne yazık ki çok zayıf bir film. Parti sahnesinde Misfits’in canlı performansının bile kurtaramadığı filmin tek güzel yanı Peter Stormare’in birebirde adam eksilten lakayit oyunculuğu.

Related Post

Yönetmen:Ulli Lommel
Senaryo:Ulli Lommel
Oyuncular:Gerard Griesbaum
Yapım Yılı: 2005
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: 1974-1991 tarihleri arasında Kansas’da en az 10 kişiyi öldürdüğü bilinen Dennis Rader ve cinayetleri anlatılmaktadır. BTK, “Bind, Torture and Kill” (Bağla, İşkence ve Öldür) kısaltmasıdır ve katil kurbanlarını bu biçimde öldürmüştür. Kurbanları kadınlar. Seksüel bir sapkınlığı ve süreklilik içeren bir işkence metodu var. Boğuyor, ayıltıyor, sonra tekrar boğuyor.. bunu sürekli tekrarlıyor.. gibi.. Katil DNA testlerinin kullanmaya başlandığı yıllarda tesadüfen yakalanır, ancak filmde bir TV programı sunucusunun kışkırtması ile yakalanmış görünmektedir.

Korku Filmleri Yorumu: Bu film oldukça uzun bir süre IMDB korku filmleri sıralamasının son sırasında kalmıştı. Şu anda da yaklaşık 1.5 puan gibi bir puanı var. Hemen herkes filme en düşük puanı vermiş. Ama işin aslı bu değil. Film çok düşük bütçeli, bir art-house filmini andırıyor. Filme bu denli düşük not veren izleyicinin genelde ABD’li olmaları, BTK katilinin Amerikan tarihinin en bilinen seri katillerinden biri olması, bunun da filmi haddinden fazla afişe etmesi sebebiyle potansiyel izleyici portföyünün gereğinden geniş olması ve bu kitlenin beklentilerinin de ancak ticari bir filmden beklenebilecek içerik ve düzeyde olmasına neden oluyor; ve tabi sonuçta izleyici hayal kırıklığına kapılıyor. Ama aslında film çok kötü bir film değil. İzleyiciye bir öykü anlatmayı değil, onu içine almayı hedefleyen türden bir film; dolayısıyla bir holywood tekniği söz konusu değil, ve katilin gerçek öyküsünü anlatmak gibi bir gayesi de yok. Hatta filmde aşırı şiddet ve gore kullanımı da söz konusu değil, çünkü bunlar da aslında bir anlatıyı izleyici algısında yabancılaştıran faktörlerdir. Film, gerçekten de izleyiciyi içine çekmeyi ve aynı anda hem kurban hem de katil gözüne bürümeyi hedefliyor.

Film açılışında gerçekten, her tür izleyicinin beklentilerini karşılayacak etkileyici bir işkence sahnesi ile açılıyor. Ancak filmin daha sonraki bölümü izleyiciyi farklı kutuplara böler nitelikte. Çünkü açılış sahnesi haricinde (zaten o bir rüya sahnesi olduğundan teknik ikinci planda dikkat çekmeden durabiliyor) geri kalan film çok ucuz görünüyor. Filmin diğer özelliği insanı “yeter artık” diye bağırmaya teşvik edecek kadar takrarcı olması. Filmin her sahnesi bir öncekinin tekrarı gibi. Katilin temel özelliği, işkence metodunun tekrara dayanması. Bunun kurban üzerinde yarattığı psikolojik etkiyi, yönetmen de böylece izleyiciye dikte ettirmeye çalışmış. Burada işkence olarak nitelenen şey, katilin kurbanı aşağılaması, boğması, ağzına canlı hayvanlar sokması gibi şeyler.

Düzenli olarak, ve özellikle de cinayet sahnelerinde araya montajla sokulan bazı görüntüler var ve bunlar da hem tekrarlanmaları hem de içerikleri nedeniyle mide bulantısı hissini artırıyorlar. Bunlar da bir mezbahadaki, hayvanların kesilip kanlarının akıtıldığı, yakıldıkları, hatta ağır işkence gördükleri diyelim, gerçek kesim görüntüleri. Oldukça etkileyici görüntüler. Ama sürekli tekrarlardan sonra onlara artık bakamaz oluyorsunuz. Özellikle katilin psikolog olan kurbanın evine girdiğinde, beraberinde getirdiği derisi yüzülmüş sığır kafasını kurbanın masasına koyması ve öylece sohbet etmeleri çok ilginç bir sahne; tam anlamıyla 70′lerin art-house kokulu bağımsız korku filmlerinde görülebilecek türden bir sahneydi.

Filmin bunun dışında ise hiçbir argümanı, tezi, öyküsü vs yok. Neyin neden olduğu, katilin amacı ve iç dünyası gibi şeyler hiç net değil ve bu iç dünyayı anlamanın imkansızlığı da katilin bazı şiir ve yazılarını okuduğu bölümlerde orataya çıkan katastrofik anlam (sızlık) bombardımanında izleyiciye aktarılıyor. Yönetmen izleyicinin tam anlamıyla kurban psikolojisine bürünmesini istemiş. Bakış katil bakışı olsa da, onu bütünüyle anlaşılmaz kılarak bu amacını katmerlemiş ve iyice çelişkili hale getirmiş.

Dolayısıyla izleyici açısından çok zor bir film. Standard tarzda bir slasher, bir seri-katil filmi değil. Bu türden bir beklentiniz var ise uzak durun.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:William Friedkin
Senaryo:Tracy Letts
Oyuncular:Ashley Judd, Michael Shannon, Harry Connick Jr.
Yapım Yılı: 2006
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Tracy Letts’in aynı adlı ünlü tiyatro eserinden uyarlanan bu filmin senaryosu da Letts’e ait. Yalnız yaşayan, dramatik ve travmatik bir geçmişe sahip bir garson olan Agnes (Ashley Judd), aynı şekilde travmatik bir geçmişe sahip bir körfez savaşı gazisi olan Peter (Michael Shannon) ile tanışır. Hapisten yeni çıkmış olan eski kocasının şiddetine maruz kalan ve hayatında güzel hiçbirşey olmayan Agnes, kendisiyle ilgilenen ve iyi bir adama benzeyen Peter ile yakınlaşır. Ne var ki normal bir adam gibi görünen Peter, paranoyak davranmakta ve bazı “böceklerin” varlığından söz etmektedir. Zaman geçtikçe, Agnes da yaşadıkları dolayısıyla ona inanmaya başlayacaktır. Özündeki tiyatro biçimine uygun olarak tamamı bir otel odasında geçen bu filmin yönetmen koltuğunda Exorcist yönetmeni William Friedkin var. Bize göre gayet başarılı bir film olan ve oyuncularının muazzam bir performans gösterdikleri Böcek’i, tiyatro veya kişilik korkusu biçimi ile arası iyi olmayanlara tavsiye etmiyoruz.

Related Post

Yönetmen:Joe D’Amato
Senaryo:Ottavio Fabbri, Giacomo Guerrini (öykü)
Oyuncular:Kieran Canter, Franca Stoppi, Cinzia Monreale
Yapım Yılı: 1979
Ülke: İtalya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Anne ve babası o küçükken bir trafik kazasında ölmüş olan Frank Wyler, büyük serveti ile ve orta yaşının üzerindeki hizmetçisi Iris ile birlikte bir başına yaşamaktadır. Hayatında tek sevdiği kişi olan sevgilisi Anna, hastanede ölür (Aslında Anna’nın ölümüne sebep olan, Frank’le aralarında sapık bir ilişki olan Iris’in voodoo büyüleridir). Anna’ya o ölürken, “ölümün bile kendilerini ayıramayacağı” sözünü veren Frank, Anna’nın cesedini mezarını açarak kaçırır. Cesedi iç organlarını boşaltarak dolduran Frank, onu bir kukla gibi baş köşeye oturtur. Büyüleri sonucunda isteğine kavuşmuş olan ve Frank ile arasında kimse kalmamış olan Iris ise bu duruma hoşgörüyle yaklaşmaktadır. Frank’le evlenme hayalleri kuran Iris, Frank’in bazı genç kadınları manyakça bir biçimde öldürdüğü durumlarda da ona cesetleri parçalaması ve yok etmesi noktasında büyük destek verecektir.

Related Post

Yönetmen:Renato Polselli
Senaryo:Renato Polselli
Oyuncular:Mickey Hargitay, Rita Calderoni, Raul Lovecchio
Yapım Yılı: 1972
Ülke: İtalya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Kafadan sakat bir psikolog olan Dr. Herbert Lyutak kadınlara karşı şiddetli duygular beslemektedir. Arabasıyla yoldan kaldırdığı kadınlara sonu cinayetle biten cinsel eziyetler uygulayan adam, bir yandan da bu cinayetlerin sırrını çözmeye çalışan basiretsiz polis ekibine katili bulmaları konusunda destek olmaktadır. Herbert aynı zamanda güzel bir de karısı olan evli bir adamdır. Karısının da en az kendisi kadar sapık olduğunu öğrenmek Herbert’i çok şaşırtacak olmasına rağmen, sapık bir katil olduğunu bile bile bu adamla evli kalabilmeyi asıl sapıklık olarak değerlendiren biz izleyiciler için çok şaşırtıcı değildir. Bir süre sonra Dr. Lyutak şehirde kendisine benzer yöntemlerle cinayet işleyen bir başka katil daha olduğunu fark eder ve bu kez polise gerçekten destek olmaya karar verir.

Korku Filmleri Yorumu: Korku sinemasındaki İtalyan Giallo alt türünün esin kaynağının, çıkış noktasının, Alfred Hitcock’un Psycho (Sapık) filmi olduğu bilinen bir gerçektir. Giallo’da bu anlatı biraz çarpıtılmış, daha görsel-grafik bir hal almış ve polisiye yönü ağırlık kazanmıştır. Whodunnit (Kim Yaptı?) odaklı anlatı Giallo’nun odağına oturur. Giallo türünün temeli psikolojik korku temelli bir eser olan Sapık’a dayanmasına rağmen, bu türde yapılan ürünler daha çok polisiye tarza yakındırlar ve bu anlamda Sapık’dan farklılaşırlar.

Buna karşılık Giallo türünde etiketlenebilen Delirium, polisiye tarzıyla hemen aynı ağırlıkta psikolojik korku – karakter korkusuna da el atıyor ve bu anlamda özel bir film. Açılış sahnesinden itibaren katilin kim olduğu biliniyor ve hatta film Dr. Lyutak’ın kurbanını öldürdüğü sahneyle açılıyor. Belli bir noktaya kadar bir karakter korkusu gibi gelişiyor. Ancak belli bir noktadan sonra (hemen hemen filmin ikinci yarısından başlayarak) Giallo’ya benzemeye başlıyor. İkinci katilin kim olduğu kağıt üzerinde bilinmediği ve filmin geri kalan süresinde araştırıldığı için bu filmin Giallo başlığında ele alınması da bu açıdan doğru. Ancak film Giallo’ya dönüştükten sonra da psikoljik korku anlatısından vaz geçmiyor. Klasik bir Giallo’nun, bu sitede de incelediğim Buio Omega (Beyond Darkness) filmiyle birleştirilmiş bir hali gibi. Ayrıca filmin cinsel istismarcı havası da var.

Tuhaf bir şey ama filmdeki oyunculukların çok kötü olması filmin amacına ulaşmasını kolaylaştırıyor. İkinci katilin kim olduğu senaryo gereği çok belli olmasına rağmen, kötü ve son derece abartılı oyunculuk sayesinde izleyici dikkati hemen dağılıveriyor. Apansız parlamalar, haykırmalar, ağlayıp zırlayıp, kendini yerden yere atmalar, alakasız yerlerde boş boş bakmalar… (Hatta çatıda bir kovalama sahnesi vardı ki ne zamandır böyle gülmemiştim: Polis kazık gibi dururken birden koşmaya karar verir: Koşma, öne eğilen bir kafa ve arkasına montajlanan, iki adet borunun üzerinden hop hop zıplama sahneleri ile aktarılır). Böylece film bir noktasından sonra başlangıçta emin olduğunuz katilin kimliğinden artık emin olamadığınız bir hale bile dönüşüyor. Sonunda da olabilecek en saçma ve abartılı biçimde sona eriyor. Genel olarak bu filmde yaşanan olaylar, bizim Türk kültüründe “rezillik” adını verdiğimiz, aile içinde yaşanan bir takım mahrem olayların abartılı bir formatta uluorta deşifre edilmesi olayının bir benzeridir. Bir adliye önü sahnesi, bir apartman boşluğu bağrış çağrışı, bir ana cadde saç baş yolmasıdır. İtalyanlar psikolojik korku yapalım, karakter korkusu irdeleyelim derken Akdeniz sıcaklığından ödün verememiş ve rezillik çıkarmışlardır. Bu filmden hareketledir ki, belki de Giallo’nun neden “Giallo” olduğu ve sınırlarının psikolojik korkuyu dışarıda bırakacak biçimde neden bu kadar keskin çizildiği daha iyi anlaşılabilir.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Brian Yuzna
Senaryo:Charles Finch, Dennis Paoli, Stuart Gordon
Oyuncular:Corbin Bernsen, Molly Hagan
Yapım Yılı: 1996
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Diş doktoru, Doktor Feinstone dişçilik işinde oldukça başarılıdır. Büyük bir kliniği olan ve hergün onlarca hastanın akın akın geldiği Feinstone’un işleri başından aşkındır. Bu yoğun tempoda karısıyla yakınen ilgilenme olanağı bulamayan Feinstone, işine gittiği bir sabah bişey unuttuğu için yarı yoldan evine geri döner ve havuz temizlikçisinin karısıyla ilgilendiğini görür. Karısı da havuz temizlikçisine karşı boş değildir. Temizlikçinin çamurlu ve leş gibi elleriyle karısını okşadığını, karısının da neşe içinde çamurun içine batıp çıktığını gören Feinstone’un bobinleri o anda yanar. Feinstone hastalık derecesinde hijyenik bir insandır ve bu olay onun çıldırışının başlangıç noktası olur. Kimselere ses etmeden, apar topar ve dağılmış vaziyette işe giden Feinstone kafayı yemeye başlamıştır. Hastalarının sapasağlam dişlerini bile sapsarı, kapkara, çürük çarık gören doktor, önünü alamadığı bir temizlik tutkusu ile hastaların tüm dişlerini kökten sökmeye, ağız, dil, damak demeden vızır vızır oymaya, çeneleri birbirinden ayırmaya koyulur. Feinstone karısı ve aşığı için de özel bir bakım programı hazırlamıştır. Özellikle dişçiden korkanlara tavsiye olunur.

Related Post

Yönetmen:Anthony DiBlasi
Senaryo:Anthony DiBlasi, Clive Barker (öykü)
Oyuncular:Jackson Rathbone, Shaun Evans, Hanne Steen
Yapım Yılı: 2009
Ülke: ABD, İngiltere
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Aykırı bir sinema öğencisi olan Stephen tesadüfen Quaid ile tanışır. Kısa sürede iyi arkadaş olan ikilinin ortak bir özellikleri vardır. Her ikisinin de geçmişinde, üzerlerinde derin izler bırakan travmatik ve korku dolu olaylar yaşanmıştır. Stephen bir araba kazasında kardeşini kaybetmiştir, bu nedenle de araba kullanamaz. Quaid’in ailesi ise o çok küçükken gözlerinin önünde vahşice öldürülmüştür. Stephen bitirme tezi için bir fikir aradığında bunu beraberce bulurlar. İnsanların en büyük korkularını araştıracakları bir belgesel çekeceklerdir. İnsanlarla röportajlar yapmaya başlarlar ancak bir süre sonra Quaid bu belgesel konusunda Stephen’dan daha takıntılı olmaya başlar. İşler kontrolden çıkar, konuştukları insanların ve kendilerinin en büyük korkuları gerçek olmaya başlar.

Korku ustası Clive Barker’ın bir öyküsüne dayanan The Dread oldukça başarılı bir uyarlama. Önceleri biraz yavaş bir tempoda açılan film ilerledikçe sertleşmeye başlıyor. Filmin sonu izleyici üzerinde yıkıcı bir etkiye sahip ve midenizi zorlayabilir. Başarılı soundtrack’i ile de dikkat çeken filmde özellikle Stephen’ın et kokusundan nefret eden vejeteryen kız arkadaşının başına gelenler pişmiş tavuğun bile başına gelmemelidir.

Related Post

Yönetmen:Paul Anderson
Senaryo:Philip Eisner
Oyuncular:Laurence Fishburne, Sam Neill, Kathleen Quinlan, Joely Richardson, Richard T. Jones
Yapım Yılı: 1997
Ülke: ABD, İngiltere
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: 2040 yılında, evrende istenilen noktaya anında yolculuk yapmayı sağlayacak bir motor ilk kez insanlı bir yolculukta denenir. Yolculuğu gerçekleştiren Event Horizon gemisi ve ekibinden ise bir daha haber alınamaz. Bu denemeden tam 7 yıl sonra, 2047′de Event Horizon aniden güneş sisteminde belirir. Ancak gemiye yapılan çağrılara yanıt alınamaz. Fisburne liderliğinde bir kurtarma ekibi, Event Horizon’ı inşa eden bilimadamlarından biri olan Sam Neil’in de katılımıyla gemiye doğru hareket ederler. Event Horizon sandıklarından çok daha uzağa gidip gelmiştir ve terör onları beklemektedir.

Related Post

Yönetmen:Bill Paxton
Senaryo:Brent Hanley
Oyuncular:Matt O’Leary, Bill Paxton, Matthew McConaughey, Powers Boothe, Jeremy Sumpter
Yapım Yılı: 2001
Ülke: ABD, Almanya, İtalya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Yağmurlu bir gecede FBI ajanı Wesley Doyle’un ofisine genç bir adam gelir. Adının Fenton Meiks olduğunu söyleyen genç adam, FBI’ın uzun süredir peşinde olduğu tanrı adına cinayetler işleyen “Tanrının Eli” seri katilinin kimliğini bildiğini söyler. Ajan gence inanmaz. Ancak Fenton Meiks katilin kısa bir süre önce intihar etmiş olan kardeşi Adam olduğunda ısrar etmektedir. Fenton, ajana öyküsünü anlatmaya koyulur. Anneleri ölmüş Fenton ve küçük kardeşi Adam, sevgi dolu bir adam olan babaları ile birlikte mutlu bir çocukluk geçirmektedirler. Ta ki bir gece babaları apar topar odalarına dalıp onlara “Tanrının kendisiyle konuştuğunu” söyleyinceye kadar. Babaları bir anda delirmiş gibi davranmaya, tanrının dünyayı iblislerden temizleme işini kendisine verdiğini idda etmeye başlamıştır. Küçük Adam babaya inanmıştır. Buna karşılık Fenton, bu çılgınlık karşısında ne yapacağını ve kardeşi Adam’ı nasıl koruyacağını şaşırmıştır. Çok geçmeden baba tanrının kendisine bu temizlik görevinde tahsis ettiği kutsal araçlar olarak lanse ettiği demir bir boru, deri eldivenler ve çift taraflı bir balta ile gelir. Hemen ardından da gayet normal görünümlü, kıskıvrak bağladığı bir hanımı iblis olarak tanıtır ve baltayla çocuklarının gözleri önünde doğrar. Fenton gerim gerim gerilmektedir.

Related Post