Yönetmen:Mikael Hafstrom
Senaryo:Stephen King (Öykü), Matt Greenberg, Scott Alexander, Larry Karaszewski
Oyuncular:John Cusack, Samuel L. Jackson, Mary McCormack
Yapım Yılı: 2007
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Stephen King’in aynı isimli öyküsünden uyarlanan bu filmde Mike Enslin (Cusack) isimli bir yazar, hayatını abuk subuk paranormal araştırma yazıları yazmaya adamıştır. Ülkeyi baştan uca dolaşıp, en korkunç yerleri bir tatil kitapçığı mahiyetinde kaleme almaktadır. En dağ başı, en kervan geçmez birçok hayaletli rivayetli otelde kalıp bir tek hayalet bile göremedikten sonra aradığı lezzeti New York’un göbeğindeki Dolphin otelinin 1408 numaralı odasında bulacaktır. Posterin diğer yakasındaki Samuel Jackson da bu durumda hayalet değil, otelin kısa bir sahnede görünen müdürüdür. Film posterde göründüğünün aksine Cusack ve Jackson arasında değil, Cusack ve üzerinde ters 1408 yazısı olan anahtar arasında geçmektedir.

Korku Filmleri Yorumu: Filmin temel sorunu izleyiciye çok fazla vaatte bulunduktan sonra, bu vaatleri yerine getirmekte vaatleri yaparken olduğu kadar istekli ve yaratıcı olamamasıdır.

Korku sinemasında mainstream’i, yani aile modelindeki, veya belli bir yaşın üzerindeki izleyicileri hedefleyen bunun gibi filmler dönem dönem ortaya çıkıyor. Bana sorarsanız film oldukça sıkıcı ama geleneğinde korku filmi izlemek olmadığı halde, “ah bugün bir kaçamak yapıp bi korku filmi seyredeyim, hii çok korkar mıyım acaba” diyen izleyici modeli için bir olasılık iyi bir tercih olabilir.

Filmin, Cusack’ın 1408′e girip ilk birkaç imareyi gördüğü ve korkmaya başladığı kısım dahil, açılış bölümleri, izleyicinin dikkatini belli bir gerilim seviyesinde sürekli tutmayı başarabiliyor. Ama filmin bundan sonrası odanın içerisinde geçtiğinden, birkaç ilginç buluş dışında izleyiciye önerebileceği fazla birşeyi yok. Yine Holivud tipi korku filmlerinde iyiden iyiye görmeye alıştığımız o efekt hayaletler, yine aynı şeyler. Problem şu ki, film kuruluş kısmında izleyiciyi öyle bir şişiriyor ki, “o denli korkunç ve daha önce görmediğin şeyler göreceksin birazdan” vaadinde bulunuyor ki sonunda gelen bu sıradan sunum izleyiciyi ister istemez aldatıldığı hissine götürüyor. Hele ki Samuel Jackson’un otel müdürü rolünde yaptığı, Cusack’ı 1408′de kalmaktan vaz geçirmeye yönelik bitmek bilmez konuşma (“80 kişi öldü, şöyle oldu böyle oldu bak korkarsın çok fena bak yapma bak kime diyorum yapmasana”) tam bir kandırmaca. Olay koskaca film tek bir starla gitmeyeceği, yanına biri lazım olduğundan Jackson’ın da kadroya dahil edilmesi, afişlere koca koca Jackson yazdıkları halde adamın rolünün beş dakka bile olmaması noktasında düğümleniyor. Jackson gibi bir ismi sonuna kadar, suyunu sıka sıka kullanmak icap ettiğinden adama bitmek bilmez bir caydırma konuşması yazmışlar. Filmi satmak ister bir satıcı modelinde Jacson’un yaptığı bu konuşma, film ilerledikçe sürekli hatırlanacak bir kazıklanma hatırası olarak baki kalıyor.

Senaryoda da bir yarım kalmışlık var. Öyküyü bilmiyorum ama senaryo bu haliyle kusurlu bir senaryo. Cusack’ın canlandırdığı Enslin karakterinin tanıtımında sorunlar var. Bu tanıtım bu filmin iç dinamiği açısından çok önemli; çünkü filmde Enslin’den başka bir ikinci kişi daha yok. Tüm filmi bir odanın içinde, Enslin ile birlikte geçiriyoruz. Film, bir bilinmezin keşfi ve bir gerilimin tüketilmesi üzerine olduğundan izleyicinin bu baş karakterin kişiliğine ve bakış açısına bürünmesinde çok fayda var. Enslin’in hayatı ve karakteri ile ilgili olarak tanıtılan detaylar ise açılış bölümünden çok, o odanın içindeyken, hatta bazıları filmin sonlarına doğru yapılıyor. Bu tercihin yanlış olduğunu düşünüyorum. Bu durum izleyici algısı açısından bir kayıtsızlık oluşturuyor. Korkutucu unsurlar Enslin üzerinde kişiselleşirken, biz izleyiciler bu korkutuculuktan kaçıp kurtuluyoruz, çünkü Enslin bilincine ve sorumluluğuna sahip değiliz.

Dediğim gibi filmde birkaç güzel buluş var. Bunlar da daha çok ortaya konan klastrofobi hissini yoğunlaştırmaya yönelik olan buluşlar. Bir hayalet filmi olarak vasat bir film. Klastrofobi hissini aktarmakta ise kısmen başarılı. Klastrofobi hissi dolayısıyla filmde bir Identity (Kimlik) filmi çağrışımı var; Cusack belki de bu yüzden zaten filmin esas adamı olarak seçilmiş. Ama kalite açısından iki filmin arasında epey bir mesafe var.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Ryuhei Kitamura
Senaryo:Tsutomu Takahashi (Manga), Ryuhei Kitamura
Oyuncular:Hideo Sakaki, Ryo, Kyoki
Yapım Yılı: 2002
Ülke: Japonya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: Bu adam gerçekten bomba bir aksiyon yönetmeni. Alive’ı ise pek tutmadım. Çok kötü bir senaryo olmuş. Yine bir manga serisinden uyarlama (kitamura’nın tüm filmleri öyle sanırım, versus u bilmiyorum ama). Senaryo beni benden aldı, öyle diyim. Film hafiften Cube filmini andıran bir sette ve kurguda gelişiyor. Başlar tamam, kabul edilebilir. İdam mahkumu bir arkadaş var, tam idam edeceklerken klasik soru: “Bak istersen keselim biletini ama istersen gel senin için güzel bir projemiz var” hikayesi.Adamımız kabul ediyor tabi. Sonra bir bakıyor, cube’daki gibi bir odada, karşısında başka bir proje mahkumu, kuzu kuzu oturuyorlar. Adamımız sevgilisine tecavüz eden altı adamı ve sevgilisini vahşice öldürmüş (pek de masum değil) diğeri ise kadınlara tecavüz edip öldüren bir seri katil. Enteresan bir ikili. İlk başta krallar gibi birkaç gün geçiriyorlar ama sonra iş ciddiye biniyor.İlk başta das experiment, ya da cube gibi insan karakterini irdeleyen bir film gibi görünürken sonra birden bilim kurguya dönüşüyor. Uzaylı bir güç, hükümet ajanları, 51. bölge, hayalet sevgili, uzaylı orangutanlar… şşşt noluyoruz. Kitamura da burada çuvallamış. Sürekli birileri gelip yeni birşeyler söylüyor ve öykü tuhaf bir bulamaca dönüşüyor. Komik ve gereksiz. Oysa kitamura setini güzel kurmuş, başını sonunu iyi hesaplamış. Güzel icatlar yaratmış. Demek ki öyküdeki hızlı bir akışla baş edemiyor. Sanırım koca bir manga serisini tüm filme yedirmeye çalışmışlar ve şekere doymuş bir bardak çayın dibindeki şeker katmanı gibi bir görüntü oluşmuş. Bu filmle Kitamura’nın da tiyatroya dönük bir yanının olduğunu gözlemledim. Ve bir sonraki izlediğim filmi de bu gözlemimi destekledi. Dolayısıyla Kitamura aslında daha minimal öykülerin yönetmeni olabilir diyebilirim. Gökyüzünü sadece son sahnede görebilirsin, çünkü tüm film bir odada geçiyor. Müzikler başdöndürücü.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Courtney Solomon
Senaryo:Brent Monahan, Courtney Solomon
Oyuncular:Donald Sutherland, Sissy Spacek, James D’Arcy, Rachel Hurd-Wood
Yapım Yılı: 2005
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: Yönetmenin sahnelerini çekmekte mekanik anlamda başarılı olduğu Amerikan Büyüsü, o sahneler bir araya geldiğinde ve film olduğunda insanı yuhalama isteğine boğuyor. Eski zaman amerikasındaki bir hayalet öyküsünü anlatmaya gayret eden film, amerikan izleyicisini okşama maksadıyla (çünkü amerikalılar o geçmiş zamanı algılayamayabilirler) günümüzde açılınca ilk nacizane yanlışını yapıyor. Esas oyuncular bu bölümdekiler olmadığı için (ha bir de mutlaka bir amerikan korku filmi aksiyon ve korku sahnesi ile başlamalıdır ya: bir de bu tür bir sahne ile açılınca ve o sahnedeki kız dolayısıyla açık ara çuvallayınca) film sizi bir kere kötü oyunculukla karşılıyor. Sonra birden faz blurblurblur diye değişiyor ve nihayet geçmişe geliyoruz allahtan. Geçmişte bizi klasik korku sinemasının iki büyük ismi karşılıyor: Sissy Spacek ve Donald Sutherland. süper süper süper bir ikili.

Başroldeki ufak kız da hiç fena oynamıyor. Set dekor, sanat yönetimi vs yine büyük bütçeli bir holywood filmine yaraşacak biçimde olabileceğin en iyisi. Görüntü yönetimi de açıkçası hiç fena değil. Yönetmen de iyi bir anlatıma sahip olunca ilk dakikalar, (açılışı unutursak tabi) “way be sanırım bu kez amerikalılar yapıcaklar” diyerek, güzel bir gerilimle geçti. Ama film ne zaman ki otuzuncu dakikasına ulaştı: ortada film diye birşey olmadığını gördük. Doğrusu bu filme uzun metraj bir film diyebilmek pek kolay değil. Film, asabi bir hayaletin yaptığı maskaralıkları izlediğimiz bir sirk gösterisinden farklı değil. BAkın hayalet bana tokat atıyor, aaa, oooo, bakın hayalet merdivenleri çıkıyr, waaa yapma beee, bakın hayalet şimdi de yağlıboya resim yapıyor, waooow, ohyeaaah, veri ekspireşınist, bakın hayalet akbilini dolduruyor, ilginç!

Koca film böyle bir sirk gösterisi biçiminde geçip gidiyor. (Hatta sırf o gösteri aksamadan her gece devam etsin diye hayaletli evde yatmaya ve zavallı kızcağızı da hayaletli odada bir başına uyutmaya özen gösteriyorlar) Film en sonunda da şaşırtıcı bir sonla öldürücü vuruşu indiriyor. Ne şaşırtıcı bir son ama var ya. Şaşır şaşır öldüm. Aslında daha yüksek bir puan olabilirdi ama sırf bu “şaşırtıcı” sonun hatrına bu. Neden mi? Şaşırtıcı sonun ne olduğunu söylersem filmin esprisi (artık ne esprisi varsa) kaçar. Amaaa bu tür bir “şaşırtıcı” sonun etkili olabilmesi için tüm film boyunca bir hayalet sirki gösterisi sunmamış olmanız gerekir!!! Biraz karakter ve ilişki sunumu yapmalısınız!!! Yoksa “bu tür bir şaşırtıcı son” hiçbir işinize yaramayan, bu eğlencelik sirk filminden ayrı duran saçmasapan ve gereksiz bir parçadır. Nedir bu şaşırtıcı son sevdası?

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Ataru Oikawa
Senaryo:Ataru Oikawa, Kei Oishi, Takamasa Sato
Oyuncular:Noriko Nakagoshi, Arata Furuta
Yapım Yılı: 2007
Ülke: Japonya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Bazı TV kanallarında Garez’in yönetmeninden diye sunulan bu filmin Garez’le aslında bağı yok. Konu neredeyse birebir aynı olduğu için zannedersem böyle bir yakıştırma yapılmış. Mariko’nun gayet neşeli bir bayan olan kız kardeşi, arkadaşlarıyla parti yaptığı bir sırada birden dellenerek kendini 1303 nolu apartman dairesinin balkonundan aşağı atmıştır. Mariko bu intiharın ardındaki sırrı çözmek için 1303 nolu daireye taşınır. Garez’in iş yaptığını gören bir takım Japon, bunun apartman dairesindeki versiyonunu yapalım demiş olabilirler. Yönetmen Atoru Oikawa aslında Tomie serisinin ilk filminin yönetmenidir. Filmin başlangıçtak gerilimi iyi olsa da daha sonra, köşe bucak bilinen öykü ve sonlara doğru da iyice anlamsızlaşan ve darmaduman olan korku unsuru nedeniyle güdük bir filme dönüşüyor. Bu filmin vizyona sürülmesinin altında da bazı dağıtımcı firmaların Garezin başarısı üzerinden prim elde etme ve bilerek ve isteyerek film ve Garez arasında ilişki söylentisi yaymak üzerinde izah edilebilecek bazı komplovari finansal nedenler yatıyor olabilir. Çünkü bu film aslında doğrudan videoya çekilmiş, vizyona girmesi amacıyla çekilmemiş düşük bütçeli bir yapım.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Byeong-ki Ahn
Senaryo:Byeong-ki Ahn, Pool Kang (Öykü)
Oyuncular:So-young Ko, Seong-jin Kang
Yapım Yılı: 2006
Ülke: Güney Kore
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: Bryan Singer’ın APT Pupil’i diye aldık. İçinden bu Kore korku filmi çıktı. Filmler karışmış, iyi mi? Allahım! Ne kadar sevindiğimizi anlatamam! Hemen oturduk seyrettik tabi. Yeni taşındığı binanın camından bakan leydimiz, karşı apartmandaki ışıkların gecenin tam belli bir saatinde aynı anda sönüp yandığını görür. Sonra da zaten tuhaf ölümler başlar. Hadi bakalım. Film korkunç olmasına gerçekten korkunç, hatta bu anlamda gerçekten de işlevsel, hakkını vermek lazım. Ama hiçbir biçimde, kesinlikle orijinal değil. Bir an Ring, bir an One Missed call izliyormuşum gibi oldu. Ancak öykü bir hayli kötü, sonunda bütünüyle anlamsız ve kopuk aktarılıyor. Ama örneğin aynı özellikteki Grudge (Ju-on) serisini sevdiyseniz bunu da sevme ihtimaliniz olabilir. Korkunçsa korkunç, ama hepsi o kadar, doğu cephesinde yeni birşey yok.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Biray Dalkıran
Senaryo:Hakan Bilir, Biray Dalkıran
Oyuncular:Akasya Aslıtürkmen, Murat Yıldırım
Yapım Yılı: 2006
Ülke: Türkiye
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: Bu filmi nasıl eleştirebilir ki insan. Doğrusu sinemamız açısından oldukça üzücü, moral bozucu bir tablo. Bu kadar kötü bir ses kaydı ile bu film vizyona sokulabiliyor ise vay halimize. Tıpkı Dabbe gibi, bitmesi için dua ettiğim bir film oldu. Ben bu filmi sinemada, salonu terk etmeden sonuna kadar izlemiş insanlara evliya demek istiyorum. Bir puan görüntü yönetimi ve ışık için. Sinopsis kağıt üzerinde fena sayılmaz. İşleniş biçimini değil ama senaryodaki yazılı olan fikir bir kısa filmde belki işlenebilir. Senaryo ise doğuştan sakattı: fikri bir uzun metrajı dolduracak nitelikte güçlendirmemişlerdi, dolayısıyla senaryo sadece gereksiz değil aynı zamanda izleyici için acı dolu bir işkenceydi. Bu senaryodan en fazla bir kısa film çekilebilirmiş. Ama amaç uzun olunca gereksiz sahneler ve kliplerle donatılarak uzatılmaya çalışılmış. Çok basit bir biçimde, senaryonun zaten az olan materyalinden birazını keserek bu filmi uzun metraja yaraşacak biçimde uzatmak mümkünmüş. Keserek uzatmak! Nasıl mı? Baştaki, geçmişten, Eda ve Cenk’in evlenmeden önceki, Eda’nın başka biriyle ilişki yaşadığı ve kürtaj olduğu bölümü çıkar. Kes at o bölümü. Filmi evli ve mutlu oldukları, çocuk bekledikleri zamandan başlat. Başlara mutluluk ve huzur sahneleri ekle. Evde dolaşan hayalet çocuğun kim olduğunu, niye nerden çıktığını anlamayalım böylece. Sadece Eda’nın üzerine yıkılan o suçluluk hissi olmasın ve korkuyu seyirci olarak Eda ile aynı bilinçsizlik düzeyine inerek paylaşalım. Daha önce kürtaj yaptığı için çocuğunu düşürdüğü anlaşılınca işin içine biraz daha çok giz, merak elementi girsin. Sonra geçmişi ilerleyen bölümlerde istersen flashback’de koy. Ve giz elementi o ana kadar filmi biraz sürüklesin.

Çok önemli, affedilemez bir kurgu hatası. Bu haliyle bu film kürtaja karşı bir mesaj filmi. İçinde giz elementi olmayan bir hayalet öyküsü nasıl olur bir sorun kendinize ey senaryoyu yazan zeki arkadaşlar??? Filmin özetinde, tanıtımlarında bile Eda’nın kürtaj olduğu ve hayaletin de aldırdığı çocuk olduğu yazıyor zaten. :}

Korku filmi yapmak isteyenlerin önce bol bol korku filmi izlemeleri gerek. İnsanlar bu filmde yaptığınız gibi bööö demeniz ile korkmazlar. (Hadi diyelim ki bazen korkarlar; da hem kamerayı gizli göze koy, hem de bööööö yap: o zaman niye korksunlar!!! Aşağıda bir yerde birisi birisine bööö yapıyor, bundan bze ne derler en fazla) Bu film bu anlamda seyirciye bir hakarettir. İnsan psikolojisini anlamanız ve planlı, detaylı çalışmanız gerek. Tamam korku filmi para kazandıran bir türdür. Tamam, büyük yönetmenlerin bir çoğu sinemaya korku filmi çekerek başlamışlardır. Ama zaten büyük yönetmen oldukları için bu filmleri bu kadar iyi yapabilmişlerdir. Korku, öyle abur cubur, bir koyalım on alalım tadında bir tür değildir. Aksine en zor türlerden biridir. Ve yönetmenlik hakkında. Yönetmenlik demek kamerayı alıp, bu filmde olduğu gibi tekinsiz, gizli göz açılarına taşımak demek değildir. Sinema reklamın aksine iyi bir fikirden ibaret değildir; birçok farklı elemanın – girdinin bir araya gelmesi ile oluşur. Ses, ışık, görüntü, açı, müzik, oyunculuk, senaryo. İyi bir yönetmen, tıpkı bir senfoni yönetmeni gibi, bu farklı sesleri birbirleriyle uzlaştırmak ve bir kakafoniden ve karmaşadan anlamlı bir bütüne, müziğe ulaşmakla mükelleftir. Filmin yapımcılarına tavsiyem filmi bir an önce DVD’de amazon üzerinden satışa çıkarmalarıdır. Çünkü reklamın iyisi kötüsü olmaz. Araf şu anda korku filmleri klasmanında IMDB sitesinde DÜNYANIN en KÖTÜ filmi. Bu filmi satın almak isteyecek bir sürü korku delisi tüm dünyada sıraya girmiş bekliyor.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Dipnot: Bir takım “gazagelen” yurttaşlarımızın gaza gelmesi üzerine verdikleri 10 puanlarla film aslında layık olduğu çukurun dibinden çıkmış görünüyor. Böylece yapımcılar bu fırsatı da ulusal gazagelme tutkumuz nedeniyle kaçırmış oldular. Halbuki ben yunanlıların filme 1 puan verdiklerini sanmıyorum, filme verse verse ancak “izlemiş olanlar” 1 vermişlerdir.

Related Post

Yönetmen:Sang-hoon Ahn
Senaryo:Sang-hoon Ahn, Seon-ju Jeong
Oyuncular:Dong-Wook Lee, So-yeong Choo, Won-jung Jeong
Yapım Yılı: 2006
Ülke: Güney Kore
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: Kore korku sinemasından başka bir örnek. Arang’ın yapmaya çalıştığı şey biraz farklı birşey. Ama aynı zamanda yapmayı başaramadığı birşey. Farklı bir hayalet filmi olmaya çalışıyor ama nafile. Yapmaya çalıştığını takdir etsem de yine de bu filmi pek sevmedim. Klasik doğu usulu, kıza yamuk yaptılar sonra da kız hayalet oldu intikam peşinde öyküsünü polisiye bir öyküye çevirmişler ve aslında bir ihtimal “hayalet diye birşey olamayabileceğine” ancak “cinayet diye birşey olabileceğine” getirmeye çalışmışlar. Ama bu film hem anlatım biçimiyle hem de yapmaya çalıştığı şey ile başka türlü bir kültürel bakışı düşündürüyor. Bir yakışmazlık ve yapaylık var. Sanki bir amerikalı tarafından çekilmiş ve doğu korku sineması masaya yatırılmış gibi. Dahası anlatım çoğuna korkunç gelebilir ama bana pek de korkunç gelmedi. Sinematografi, kareleme tercihleri ve biraz da “hehee biz aslında hayalet filmi yapmıyoruz cinayet filmi buuuu” diyen bakışın türe yukarıdan bakması neticesine korku sahnelerinde aşırı yükleme yaptığı klişeler nedeniyle bu korkutuculuktan uzaklaşma durumu söz konusu oluyor. Kötü bir film değil ama iyi de değil. Bir de özellikle popüler kore sinemasında holywood tarzı anlatımların diğer doğu ülkelerine oranla biraz daha güçlü olduğunu görüyorum. Nasıl etkiliyorsa artık, bu da diğer ülkelere oranla ABD’ye tarihi, politik ve sosyokültürel anlamda daha yakın olmasından kaynaklanıyor olmalı.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Martin Schmidt
Senaryo:Dennis Jürgensen
Oyuncular:Anne Birgitte Lind, Jakob Cedergren, Dejan Cukic, Andrea Vagn Jensen
Yapım Yılı: 2005
Ülke: Danimarka
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: İlk defa Danimarka yapımı bir korku filmi izledim. Ne oyuncular, ne yönetim ne de öykü. Hiçbiri iyi değildi. Bir aile yeni bir ev satın alıyor. Bir süre sonra da evde bir hayalet olduğunu fark ediyorlar. Klasik batı tarzı hayalet öyküsü. Yalnız burada artık Danimarka kaynaklı dogma sinemasının gerçekliğinin ülkedeki sanatsal üretime olan etkisi midir nedir bilmiyorum, fantastik bir öyküyü yönetmenin düpedüz anlatamadığına ya da daha da ilginci anlatmak istemediğine şahit oluyoruz! Tam olarak Schmidt’in ne yapmak istediği belli değil. Ciddi mi yoksa korku sineması ile dalga mı geçiyor, bu bile anlaşılmıyor. Kullandığı her yöntem çok ucuz, film eğer etiketimde korku filmi yazacaksa ben resmen kötü bir filmim diye bağırıyor. Daha düşük bir puan da verirdim ama son onbeş dakikasında takıldı, bir daha bulabileceğimi ve bulmak istediğimi de sanmıyorum, o yüzden opsiyonlu bir dört!

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Anthony C. Ferrante
Senaryo:Anthony C. Ferrante
Oyuncular:Trish Coren, Rachel Harland, Jilon Ghai
Yapım Yılı: 2005
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: Benden size oldukça pratik ve işe yarar bir tavsiye. Film alırken kapağına iyi bakın. Eğer üzerinde “bilmemne filminin yapımcılarından” ya da ingilizce olarak “FROM THE PRODUCERS OF …” yazıyorsa kesinlikle filmi aldığınız rafa geri bırakın. From the Director of yazıyorsa alın, producer yazıyorsa almayın. Bu kadar basit. Bunun üzerinde de “From The Producers of Dog Soldiers” yazıyordu. Kötü olacağını biliyor muydum? Tabi biliyordum, adından belli değil mi zaten. Ama aldım çünkü işim bu: korku filmi seyrederim. :) Klasik, haydi haloween gecesi kız arkadaşlarımızı vahşice cinayetlerin işlendiği terk edilmiş lanetli bir hastane binasında korkutalım ne duruyoruz ki hikayesi. Senaryo, oyunculuklar, efektler, anlatım epey kötü. Filmin tek güzel tarafı set kurulumu. Çok güzel olmuş, atmosferi iyi yaratmışlar. Bir de ışık çok garip. Film kapalı ve dar alanda geçiyor. Işığı öyle bir patlatmışlar ki oyuncular tiyatro sahnesinde spotlar altında duruyor gibi olmuşlar. Bu da bir numara bir set dekorasyonunu, filmin amatör havasına daha çok yakıştıran bir tiyatro dekorasyonuna dönüştürmüş. Kazayla olmuş herhalde ama kötü mü olmuş. Yoo.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Takeshi Miike
Senaryo:Yasushi Akimoto (Roman), Minako Daira
Oyuncular:Kou Shibasaki, Anna Nagata
Yapım Yılı: 2003
Ülke: Japonya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: Miike tıpkı popüler yakuza filmleri yaptığı gibi 2003′de cevapsız arama ile popüler-ticari korku sinemasını da denemişti. İmge ve çağrışım metodu ve beklenmeyeni sunarak korkutmak yerine bu filmde klasik hayalet öyküsü metodunu kullanıyor. Cep Telefonunuz çalmaya başlıyor. Açtığınızda karşıda kendi sesinizi duyuyorsunuz; arayan da sizin numaranız. Ve tam öldüğünüz anda söylediklerinizi duyuyorsunuz. Standart bir J-horror öyküsünü de kendine özgü uslubu ile burada özgün bir anlatıya dönüştürdüğünü görüyoruz. Ancak bunu yaparken türün olmazsa olmazlarını da layığıyla yerine getiriyor. Miike hem kendi dünyasından sessiz ve sakin imgeler kullanırken hem de diğer yandan türün kimyasal zorunluluklarını da yerine getirmekten çekinmemiş. Cevapsız arama, Miike’ın anlık yüklemeleri ile bazı bölümlerinde bitmek bilmeyen ve gerçekten ürpertici – acımasız bir korku bombardımanına dönüşüyor. Tıpkı grudge’da olduğu gibi. Yalnız grudge’dan farklı olarak burada Miike esanslı olarak sunulan, tatmin edici sayılabilecek bir öykü var. Açık söylemek gerekirse, Holywood bu filmi yeniden çekmek için can atıyor olmalı. Tüm mantıksal ve kurgusal işleyişi ile Tam istedikleri film. Ancak ne yaparlarsa yapsınlar buradan, bu filmde olduğu gibi bir atmosfer ve anlatı çıkaramayacaklar. Her çekik gözlü insan japon değildir, her japon filmi aynı değildir, her yönetmen Miike değildir ve Miike gibi bir yönetmen de bırakın amerika sinemasını, dünya sinemasında bile nadir bulunur. Bu filmi de korkutucu yapan ve klasik bir hayalet öyküsünün bildik sığlığı içinden tutup çıkaran kişi miike’dan başkası değildir. Örneğin terk edilmiş hastane binasındaki bitmek bilmeyen heyecan dolu korku bombardımanı ve tv stüdyosundaki ölüm sahnesindeki mükemmel anlatı onun ustalığının birkaç kanıtı. Dolayısıyla buradaki öyküyü araklaması Holywood’a utanç ve klişe dolu bir uyarlama dışında hiçbirşey kazandırmayacaktır. Miike gibi bir yönetmen ve böyle bir yönetmenin yetişmesine olanak verebilecek özgür ortamı sağlayamadıkça… Gerçekten de, piyasadaki popüler korku sineması örnekleri içinde izleyip de gönül rahatlığı ile korkulabilecek nadir filmlerden bir tanesi. Kendine has stili ve derinliği olan usta bir yönetmenin popüler korku sinemasına vurduğu bu damgayı da mutlaka görünüz.
İşte yapılmakta olan Holywood uyarlaması, yanılmamışım varmış. 2007′de sinemalarda. Yazık… Çok yazık.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post