Yönetmen: Darren Lynn Bousman
Senaryo: Darren Lynn Bousman
Oyuncular: Timothy Gibbs, Michael Landes, Denis Rafter, Wendy Glenn
Yapım Yılı: 2011
Ülke: ABD, İspanya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Ailesini gizemli bir yangında kaybeden ünlü yazar Joseph Crone bu olayın etkisinden kurtulamaz. Tanrıya inancı olmayan materyalist bir adam olan Crone, babasının ölüm döşeğinde olduğu haberini alır. Babası ve erkek kardeşinin Barselona’da yerel bir kiliseleri vardır. Crone Barselona’ya gittiğinde tarihler 8 Kasım 2011′i göstermektedir. Her gece saat 11:11′de evde bazı uğursuz olaylar olmakta, güvenlik kameralarında karanlık figürler belirmektedir. Crone ailesinin ölüm raporunda ölüm saatlerinin de gece 11:11 olduğunu hatırlar. Bu tesadüfün üzerine gidip araştırmaya başladığında bazı kötü gizli güçlerin ve 11-11-11 rakamı üzerine kurulu kült bir tarikat ve inanış olduğunu öğrenecektir. Tarihler 11-11-11′i göstermeden bu gizemi çözebilmesi için sınırlı zamanı vardır.

Yönetmen Darren Lyn Bousman Testere 2-3-4′ü yöneterek isim yaptı. Sonrasında çevirdiği Repo-Genetic Opera, korku ile operayı başarılı bir şekilde harmanladığı dikkat çekici bir ekstravaganzaydı. Yine bu yıl sinemalarda izlediğimiz, 80′lerin kült korkularından Mother’s Day (Anneler Günü) serbest uyarlaması da eli yüzü düzgün bir film sayılabilir. Ancak bu son filmi Bousman’ın çok parlak olmayan filmografisi açısından bile başarısız bir film. Dünyayı kasıp kavuran 11-11-11 çılgınlığından nemalanmayı hedefleyen bu filmin kötü senaryosunun altında da Bousman’ın imzası bulunuyor.

Filmin adının hakkını verircesine (onbir onbir onbir onbir onbir onbir….) sürekli aynı ılık fikre batıp çıkmaktan yorgun tatsız bir püsküvüt olduğunu söylemek çok yanlış olmaz. 11-11-11 ifadesi filmde o kadar çok geçiyor ki, sürekli güvenlik kameralarında kabak gibi belli olan ecinnilere bakılıp o denli çok “hımmm bu işin içinde bir iş olabilir” deniliyor ki, film ilk 30 dakikadan sonra kabak tadı veriyor. Joseph Crone’un filmin başlarında geçirdiği, öykü açısından hiçbir anlam ifade etmeyen trafik kazası sahnesi de aslında bir “twist”; ancak yanlış düşünülmüş bir twist. Çünkü Crone’un bu kazada aslında öldüğünü, bundan sonra olacakların ölüm döşeğindeki hayalleri olduğunu, dolayısıyla bu anlatının Jacob’s Ladder formulünü uyguladığını bilinçli izleyici hemen düşünüyor ve bu fikirden de filmin sonuna değin vazgeçmiyor. Filmin sonu da yeterince güçlü olmadığından bu twist başarısız düşünülmüş ve kurgulanmış, hükümsüz bir twist olarak kötü korku filmleri limbosunda kendisine 3 metrekarelik bir arsa ediniyor. Bu filmin tek kelimelik yorumu, “tırt” olabilir.

Bu onbir-onbir-onbir çılgınlığından yine ökkült temalı bir filmde daha iyi faydalanabilmek olanaklı olabilirdi. Ancak olmamış. (Senaryoyu Bousman 8 Kasım’da aceleyle yazmaya başlamış olabilir) Dolayısıyla ümidimizi 2111-11-11′e ve 2011-11-11′de evlenip çoluk çocuk sahibi olucak çiftlerin çocuklarının korku filmi sevdalısı olmasına bağlayıp bu tatsız bahsi kapatıyoruz.

Related Post

Yönetmen:Brian Yuzna
Senaryo:Ángel Sala, Mike Hostench, Matthew Costello (roman)
Oyuncular:Charlotte Salt, Michael McKell, Patrick Gordon, Raquel Meroño
Yapım Yılı: 2005
Ülke: İspanya, İngiltere
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Dagon’da prodüktörlük koltuğunda oturan Brian Yuzna, bu filmde Dagon’a benzer bir konu üzerinde, bu kez yönetmen olarak ilerliyor. Yine İspanya, yine sualtı, yine okkültizm. 1965′de İspanya’nın kuzeyindeki Desberia’da yapılan baraj nedeniyle yakınlardaki Marinebad kasabası sular altında kalmak üzeredir. İki küçük çocuk, Teo ve Luis, kasaba sular altında kalmadan önce güvenlik engellerini gizlice aşarak terk edilmiş hayalet kasabayı keşfe çıkarlar. Burada kasaba meydanındaki kilisenin bodrumundan gelen insan çığlıkları duyan çocuklar, bodruma indiklerinde zincirlenmiş insanlarla karşılaşırlar. Bunların bilerek buraya zincirlenmiş tehlikeli bir kültün üyeleri olduğunu bilmeyen çocuklardan Teo, adamların liderlerini serbest bırakır ve Mordecai Salas isimli bu zat tarafından ağzı cart diye yırtılarak öldürülür. Luis ise süratla olay yerinden uzaklaşarak paçayı kurtarır. Bu olayın üzerinden 40 yıl geçmiş, bölge halkı Desberia barajının yapımının kırkıncı yılını kutlamaya hazırlanmaktadır. Önce gölde yüzen gençlerin kaybolmaları ile başlayan, akabinde de tuhaf ve birbirinden nemli olaylarla devam eden bir dizi korkunç vaka meydana gelmeye başlar. Gölün dibindeki Marinebad kasabasında 40 yıldır bekleyen lanet uyanmak üzeredir. Fena olmayan, izleyene güzel bir atmosfer vaat eden açılışla başlayan film daha sonra giderek sıkıcı bir hal alıyor. Mordecai Salas figürü Phantasm’ın ünlü kötü adamı Tall Man’e yakın duruyor. Nasıl ki Lucio Fulci için insan gözleri bir fetiş kaynağı ise, Brian Yuzna’nın da en büyük korkusunun caart diye ayrılan ağızlar olduğunu bu filmle iyice belgeliyoruz.

Related Post

Yönetmen:John Carpenter
Senaryo:Drew McWeeny, Scott Swan
Oyuncular:Norman Reedus, Udo Kier, Zara Taylor
Yapım Yılı: 2005
Ülke: ABD

Konu: Bir sinema işletmecesi ve amatör koleksiyoner/araştırmacı olan Kirby (Reedus) bir gece Bellinger adlı (Udo Kier) bir profesyonel sinema koleksiyoncusundan aldığı davet üzerine onun malikanesine gider. Bellinger’ın Kirby’den istediği, sağlam hiçbir kopyasının bulunmadığı bilinen, lanetli bir korku filmini, “Le Fin Absolue du Monde” (Dünyanın Mutlak Sonu) filmini bulmasıdır. Film yalnızca bir kez, bir festivalde gösterilmiş ve izleyen hemen herkesin çıldırarak ölümüne neden olmuştur. Filmin yapımında görev alanlar da aynı şekilde ölmüşlerdir. Kirby, onu kızının intiharından dolayı suçlayan eski kayınpederine olan, ve sineması hiç iş yapmadığı için ödemesine olanak görünmeyen 200.000 dolarlık borcunu ödeyebilmek için bu işi kabul eder.

Related Post

Yönetmen:Stuart Gordon
Senaryo:Dennis Paoli, H.P. Lovecraft (öyküler)
Oyuncular:Ezra Godden, Raquel Meroño, Macarena Gómez, Francisco Rabal
Yapım Yılı: 2001
Ülke: İspanya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Stuart Gordon’un Re-Animator ile birlikte en başarılı iki filminden biri. Neredeyse her zaman olduğu gibi Gordon yine filmin konusunu Lovecraft’dan çıkarıyor. Parayı yakın zaman önce borsadan bulmuş olan Paul, kız arkadaşı Barbara ve arkadaşları Howard ve Vicki, birlikte İspanya sahillerinde bir yat yolculuğuna çıkmışlardır. Aniden patlak veren bir fırtına ile, arkadaşların yatları kayalara oturur. Kazada Vicki yaralanır ve Howard’ı Vicki’nin yanında bırakan Barbara ve Paul, yakınlarındaki tuhaf görünüşlü balıkçı kasabasına gidip yardım getirmek isterler. Kasabaya güç bela ulaşan iki sevgili kasabalıların onlar için hazırladıkları sürprizden habersizdirler. Barbara’nın izini kaybeden Paul, gece indikten sonra kasabalıların aslında insan olmadıklarını ve burada başka bir tanrının kurallarının geçerli olduğunu fark eder. Kurtulabilmek için peşindeki kasabalılardan bütün gece boyunca ümitsizce kaçacaktır. Kaçışı esnasında, herşeyi akıl ve mantık çerçevesinde değerlendiren bir adam olan Paul, hiç ummadığı biçimde, kendisini bu kasabaya getiren şeyin kaderi olduğunu öğrenecektir. Oldukça başarılı, açık alanda geçmesine rağmen izleyende kapalı alanda geçiyor izlenimi yaratan, yoğun gotik atmosfere sahip, hareketli bir film. Aynı zamanda nemli ve rutubetli bir film, kuru yerde izlenmesi tavsiye olunur.

Related Post

Yönetmen:Nicolas Roeg
Senaryo:Daphne Du Maurier (Öykü), Allan Scott
Oyuncular:Donald Sutherland, Julie Christie
Yapım Yılı: 1973
Ülke: İngiltere, İtalya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: Bu film nicedir arşivimde duruyordu. nereden nasıl geldi bilmiyorum. bilirsin bu konuda muazzam hafızam vardır. hangi filmi nerden aldım, nerde ne zaman kiminle izledim gün ve gün hatırlarım. bunu nerden buldum bilemiyorum. besbelli benim değil. neyse, nicedir görüyordum, dont look now yazısını okuyunca “tamam tamam şşşş” deyip görmezden geliyordum. ama geçenlerde internette cüce katiller hakkında bir araştırma yaparken bu filmin adıyla da karşılaştım ve izlemeye karar verdim.
evet doğru duydun, cüce katiller hakkında araştırma yapıyordum. ne olmuş, fantastik bir insanım suç mu? izlememe bir sebep de donald sutherland ve kadın oyuncu arasında gelişen sevişme sahnesinin dillere destan oluşuydu. gerçekten de öyleydi, bırakın o dönemi bu dönem için bile baya baya bir sahneydi. dont look now eski korku filmlerinin ne kadar farklı ve özel olduklarını hatırlattı bana defter. bütün filmi maksimum tedirginlik katsayısı ile adeta diken üzerinde seyrettim. gerçi katilin cüce olduğunu biliyordum ama :) bu durum katsayıyı azaltmadı bile. filmin venediğin küflü ve karanlık atmosferinde geçmesi ve italyan korku sinemasının birçok estetik özelliğini barındırması diğer artılarıydı. yönetmen çok iyi bir iş çıkarmıştı. öykü iyi gelişiyordu, çok iyi aktarılıyordu ama saçmasapan biçimde sonlanıyordu ki bu durum beni biraz üzdüyse de sonuçta şekli biraz yamuk olsa da yine de istiridyede bir inci bulmuş bir kaptan kadar buruk sevindim. night shayamalan bu filmi her an yeniden çekebilir. öyküsü onun tarzına yakın. sonunu değiştirmesi lazım ama biraz. tam italyan tarzı (argento vb) bir son olmuş. yönetmen de ingiliz aslen ama bence burada daha çok italyanların etkisi var.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Stuart Gordon
Senaryo:H.P. Lovecraft (öykü), Stuart Gordon, Dennis Paoli
Oyuncular:Ezra Godden, Jay Brazeau, Campbell Lane, Chelah Horsdal
Yapım Yılı: 2005
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: From Beyond, Re- Animator, Dagon dersem kimi hatırlarsınız, tabi ki Stuart Gordon. Peki H.P.Lovecraft dersem? Neleri hatırlamassınız ki. Uzun zamandır tüylerim diken diken olmamıştı diyorsanız Masters of Horror’da bu iki devi bir araya getiren “Cadı evinde rüyalar” ı izlemeniz gerekir. Okültizm, necronomicon, cadı, büyücü gibi fenomenleri ile günümüze kadar bir çok korku ustasına açık ilham kaynağı olan Lovecraft’a ne kadar teşekkür etsek azdır korkuseverler olarak. Serimizin bu bölümünde yazarımız izleyiciyi can damarından vurmuş, okült bir kurguya bilimsel açıdan göz kırparak : gökbilimcileri, yıldızları bilimsel gerçekleri öykünün bir yerinde kurguya yedirmiş, hemde paralel boyutları işin içine katarak.Tek amacı gürültüsüz bir ortamda ders çalışmak olan genç bir öğrenci, kiralık bir ev bulur. Tahmin edeceğimiz gibi sıradışı olaylar başlayacaktır o evde. Ama ne sıradışı! Bizi en çok yerimizden zıplatacak olan şudur, tam şimdi bu olacak dediğimiz her karede yanılırız. Kurgu sadece sonda değil her karede süprizlerle doludur. Başrol kahramanımız çırpınır durur, ne biz , nede o huzura erer. İnsan suratlı fare, duvarların içindeki sesler, cadılar, necronomicon, iyi niyetli bir genç adam, eski bir ev, evdeki gizemli yaşlı adam gibi unsurları bi araya getiren Lovecraft’ın kaleminden damlayan korkuyu Stuart Gordon ‘un kamerasından izlemek ayrı bir keyife dönüşür.Genç kahramanımızın rüya ile gerçeği karıştırmaya başlaması ile birlikte biz izleyenlerin de bu algısal yanılsama döngüsünde kalması, öyküye adaptasyon aşamasında okült öğelerde mantıksallık aramamızı engelliyor ki bu bir tür mesafeye sebep oluyor yazarın hayal gücü ile aramızdaki yolda. Elbetteki bu mesafenin amacı belli: şok etkisini ,gerilim dozunu dengede tutmak.Olayların çığrından çıkması ile birlikte, yan karakterlerden birinin en başından beri anlatmaya çalıştığı izleyene nefes aldırmayan kasvetli olaylar örgüsündeki gotik atmosfer filmin son saniyesine kadar dengede duruyor. Bu dengeyi bozmak imkansız, bu da Lovecraft’ın gücüdür zannımca..

Melisa Aydın

Related Post

Yönetmen:Brian Yuzna
Senaryo:Tim Vigil (çizgi roman), David Quinn (çizgi roman ve senaryo)
Oyuncular:Mark Frost, Andrew Divoff, Isabel Brook, Jeffrey Combs
Yapım Yılı: 2001
Ülke: ABD, İspanya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu:Faust’un çizgi roman versiyonunun film uyarlaması. Spawn filminin daha düşük bütçeli bir benzeri gibi görünen bu film, Brian Yuzna stiline uygun olarak aynı anda hem eğlenceli hem de kötü bir film. John Jaspers (ki Faust oluyor), kız arkadaşı mafyamatik adamlar tarafından öldürülünce soluğu intihar etmek üzere köprüde alır. Burada M (Mephisto) kendisine yanaşır ve ruhu karşılığında intikam alabileceğini söyler. M ile bir anlaşma yapan Jaspers, bileklerinden fırlayan, wolwerin benzeri bıçaklarla donanır. Ortamdan ortama akan ve intikamını ziyadesiyle alan Jaspers, artık M’nin kölesi olmuştur. M’nin kendisine verdiği katliam görevlerini yerine getiren Jaspers bir noktada isyan eder ve polislerin kendisini yakalamasına izin verir. Dedektif Dan Margolies (Jeffrey Combs) bu suçlunun gizemini araştırmaktadır. Aynı şekilde güzel bir psikolog olan Jade de Camp (Isabel Brook) da bu adamın derdini anlamaya çalışmaktadır. Jaspers psikoloğa aşık olur. M’nin adamları ise her yerdedir. M, Jaspers’ı polisten teslim alır ve canlı canlı gömer, gömerken de sahip olduğu herşeyin, yeni aşkı Jade de Camp’ın da kendine ait olduğunu söyler. Sen misin bunu söyleyen, Jaspers da yeni, boynuzlu ve pelerinli bir formatta, bir iblis olarak geri döner ve bizzati şeytan M’nin de aralarında olduğu herkese kafa tutar. Yuzna bu filmde şeytanın kendisini bile ayağa düşürmeyi başarmış. Şeytan o denli saçmasapan gündemlerle meşgul olup, o denli çocukla çocuk olup, o denli gerzekçe hedeflerin peşinde koşuyor ki, o kadar olur. Film özel efektleriyle çeşitli ödüller almış, ancak nedense filmin odağındaki Faust’un kostümü ve hareketleri çok ucuz. Normal şartlar altında, bu çizgi roman uyarlamasının aksiyon içermesi gerekir; Yuzna sanırım bir koreograftan destek almamış, aksiyon sahneleri düğünlerdeki halay sahnelerini andırıyor. Atmosfer, ışık, efektler başarılı. Gülmek için iyi bir film.

Related Post

Yönetmen:Eli Roth
Senaryo:Eli Roth
Oyuncular:Jay Hernandez, Derek Richardson, Eythor Gudjonsson, Takashi Miike
Yapım Yılı: 2005
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: İki Amerikalı arkadaş, Paxton (Jay Hernandez) ve Josh (Derek Richardson) sırt çantaları ile Avrupa’yı turlamaktadırlar. Gençler Amsterdam’da, kendileri gibi sırt çantalı bir turist olan İzlandalı Oli (Eythor Gudjonsson) ile tanışırlar ve birlikte takılmaya başlarlar. Tatillerini ucuza kotarabilecekleri bir seks ve sınırsız eğlence turu olarak kurgulayan ekip, Amsterdam’da aradıklarını bulamaz. Otellerinden atılan gençler Alex adlı bir adamın evine sığınırlar. Alex gençlere Slovakya’daki bir seks otelinin resimlerini gösterir ve onları bu yolculuğa ikna eder. Slovakya’daki otele gelerek yerleşen gençler bir süre sonra kendilerinin de birer “turizm nesnesi” haline geldiğini fark edeceklerdir. Çünkü insanları para karşılığında işkenceyle öldüren ve bundan zevk alan paralı turistler, gençlerle feci biçimde ilgilenmektedirler. Eli Roth’un 2005 tarihli, Quentin Tarantino yapımcılığındaki filmi “Hostel”, özellikle 2000li yıllara damga vuran korku filmlerinden biri oldu. Filmde Eli Roth, favori yönetmenlerinden Takashi Miike’a da ufak bir rol vermiş. Kapitalizmin ve küçük oğlu yağmacı turizmin, günümüzde gelip dayandığı en uç noktaları, çarpıcı ve şok edici bir formda ve acımasızlıkta işliyor.

Related Post

Yönetmen:Eli Roth
Senaryo:Eli Roth
Oyuncular:Lauren German, Roger Bart, Heather Matarazzo, Bijou Phillips, Vera Jordanova, Milan Knazko, Richard Burgi
Yapım Yılı: 2007
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Roma’da sanat öğrencisi olan üç amerikalı genç kız (German, Matarazzo, Phillips) tatillerini Prag’da geçirmeye karar verirler. Ancak kendilerine modellik yapmış olan Slovakyalı bir modelin (Jordonava) daveti ve biraz da tatil planlarının keyif kaçırıcı bir hale gelmesi ile rotayı değiştirip Slovakya’daki malum otele gelirler. Buradan da işkence edilip, öldürülecekleri son duraklarına geçeceklerdir. Paralel bir öyküde ise kızları açık artırma sonucu öldürme hakkını kazanmış olan iki arkadaşın (Bart ve Burgi), yani kızların müstakbel katillerinin tatilleri anlatılmaktadır.

Korku Filmleri Yorumu: Eli Roth biraz büyümüş, boy atmış! Ama biz onun küçüklüğünü daha çok seviyorduk, malum herşeyin küçüğü güzel. Hostel 2′de ilk hostel’e göre çok daha az kan var. Buna karşılık ilk hostel’in özellikle ilk yarısındaki o sıkıcı, kalıp bütünlüğündeki ve kısır giriş faslı bu filmde yok. Bu hostel’de yönetmen ve aynı zamanda senarist olan Roth karakter gelişimine çok daha fazla önem vermiş ve yalnızca kurban kızların karakterlerini değil, onların işkencecilerinin karakterlerini de paralel bir öyküde başarıyla geliştirmiş. İşkenceci rolü için seçtiği ikiliyi Desperate House Wives dizisinden almış ve gerçekten ikisi de rollerini çok başarıyla oynamışlar. Kızların oyunculukları çok çarpıcı değil ama yine de bu filmde figürasyon da dahil tüm oyuncular, ilk filme oranla çok çok daha kaliteli bir iş çıkarmışlar.

İlk filmle olan farkları bundan ibaret de değil. Roth’un ilk hosteli, tüm dünyada Amerika ve Amerikalılara karşı giderek büyüyen nefret dalgasının bir ABD’li bakışı ile korku vizöründeki politik dışavurumunu ifade ediyordu. Çünkü örneğin o filmde bir Amerikalıya işkence etmek istediğniiz zaman bunun fiyatı en yüksek olanıydı. Bu durum, filmi farklı bakış açılarına göre (ABD’li ya da ABD’li olmayan gibi) farklı okunabilir hale getiriyordu.

İkinci filmde ise Roth bu formülü bozup yeniden kuruyor ve daha başka ve daha genel hükümlü bir konsepti devreye sokuyor. Bu kez saf ve acımasız kapitalizm, araya başka hiçbir yan mesaj sokulmaksızın tartışılıyor. Parası olanın parası olmayanı öldürmeye dahi hakkının olduğu bir dünya. Katillerin online açık artırma ile kurbanları öldürme haklarını satın almaları ilginç bir sahneydi. Bir yanda katiller, diğer tarafta kurbanlar. Katillerin paralel öyküsünde yansıtılan varlık dolu dünyanın ve nehrin diğer yakasındaki beş yıldızlı katil otelinin, nehrin diğer yakasındaki kurbanların geceliği 10 eurodan kaldıkları mütevazi malum otelden ayrıklığı gibi. Birbirlerinin yanı başında olduğu halde, birbirlerinden bir hayli uzak olan bu iki dünyada yaşayanlar da birbirlerinden farklı iki ayrı tür. Biri diğerini avlıyor.

Böylece Roth, genel çerçeveyi genişleterek sıkıcı bir tekrar yapmanın ötesine geçebilmiş. Karakterlerin iyi biçimde kurulmuş ve geliştirilmiş olması da aynı şekilde filmin izlenilebilirliğini ve takip edilebilirliğini güçlendiriyor. Hostel konsepti çok basit bir konsept olduğu için başarılı bir devam filmi çekebilmek açıkçası çok zor. Ama Roth ilk filmden farklı olarak bu filmde devreye soktuğu bu iki özellik ve daha iyi oyunculuklar sayesinde kötü olmayan bir devamı kotarabilmiş.

Buna karşılık filmi burada bütünüyle anlatsam bile spoiler yapmış sayılmam. Çünkü filmin nasıl sonlanacağı, karakterlerin özelliklerine bakıldığında ve odaktaki kapitalizm tartışması etrafında dört dönen parkurda çok rahat anlaşılıyor. Fiilmin sonunu ilk yarı sonunda rahatça tahmin edebilirsiniz.

Filmin sonu çok acemice ve olması gerekenden hızlı biçimde kapanıyor. Bu kadar yavaş gelişen bir film için bu hiç iyi bir puan değil. Film kötü olmamakla birlikte, bu kapanış dolayısı ile birçok izleyicinin algısında kötü yansıyacaktır. Burada bir uyarı da yapmam gerek. Filmde az sayıda gore sahnesi var. Bunlar da ağırlıklı olarak filmin son bölümüne yığılmış. Film, sinema gösteriminde bile kesintili ve sansürlü biçimde oynuyor. Kesilen bazı kareler nedeniyle de çok kötü bir montajla kapanıyor. Dolayısıyla FİLMİ SİNEMADA İZLEMENİZİ KESİNLİKLE TAVSİYE ETMİYORUM. Özellikle de sanat eserlerinin kesilip biçilmesini sevmiyor iseniz. Hostel’i aile filmine çevirmeyi başarmışlar. Herşey illa aile için olacak diye bir kural var ya! Artık sadece devam filmi değil, Türkiye’de sinemada korku filmi izlerken bile ikinci kez düşünmeye karar verdim. Berbat ve öfke dolu bir duygu.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Ti West
Senaryo:Ti West
Oyuncular:Jocelin Donahue, Tom Noonan, Mary Woronov
Yapım Yılı: 2010
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Samantha, ay tutulmasının yaşanacağı gece bir bebekbakıcılığı işi alır. Oda arkadaşı Megan ile birlikte şehrin dışındaki eve gittiklerinde tuhaf bir adam olan ev sahibi Samantha’ya aslında bebekleri olmadığını itiraf eder. Üst katta hasta annesinin olduğunu ve ona bakacak kimseyi bulamadığını söyler, Samantha’ya geceyi evde geçirmesi için 400 dolar teklif eder. Samantha bu teklifi kabul eder. Ama bir şeytan ayininin kurbanı olacağını bilmemektedir.

1980′lerde geçen The House of The Devil, herşeyiyle 80lere ait bir film gibi. Screamfest’de en iyi kadın oyuncu da dahil birçok ödül alan House of The Devil her detayıyla özene bezene yaratılmış bir 80ler geçidinden farksız. Gerilimin üst düzeyde olduğu bu olağanüstü atmosferik filmden 80ler korku sinemasına yabancıysanız keyif alma olasılığınız düşük olabilir. Yaklaşık 90 dakikalık bu filmin yine yaklaşık ilk 70 dakikasında neredeyse hiç kan göremeyeceksiniz, son 20 dakika ise oldukça kanlı.

Related Post