Yönetmen:Renato Polselli
Senaryo:Renato Polselli
Oyuncular:Mickey Hargitay, Rita Calderoni, Raul Lovecchio
Yapım Yılı: 1972
Ülke: İtalya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Kafadan sakat bir psikolog olan Dr. Herbert Lyutak kadınlara karşı şiddetli duygular beslemektedir. Arabasıyla yoldan kaldırdığı kadınlara sonu cinayetle biten cinsel eziyetler uygulayan adam, bir yandan da bu cinayetlerin sırrını çözmeye çalışan basiretsiz polis ekibine katili bulmaları konusunda destek olmaktadır. Herbert aynı zamanda güzel bir de karısı olan evli bir adamdır. Karısının da en az kendisi kadar sapık olduğunu öğrenmek Herbert’i çok şaşırtacak olmasına rağmen, sapık bir katil olduğunu bile bile bu adamla evli kalabilmeyi asıl sapıklık olarak değerlendiren biz izleyiciler için çok şaşırtıcı değildir. Bir süre sonra Dr. Lyutak şehirde kendisine benzer yöntemlerle cinayet işleyen bir başka katil daha olduğunu fark eder ve bu kez polise gerçekten destek olmaya karar verir.

Korku Filmleri Yorumu: Korku sinemasındaki İtalyan Giallo alt türünün esin kaynağının, çıkış noktasının, Alfred Hitcock’un Psycho (Sapık) filmi olduğu bilinen bir gerçektir. Giallo’da bu anlatı biraz çarpıtılmış, daha görsel-grafik bir hal almış ve polisiye yönü ağırlık kazanmıştır. Whodunnit (Kim Yaptı?) odaklı anlatı Giallo’nun odağına oturur. Giallo türünün temeli psikolojik korku temelli bir eser olan Sapık’a dayanmasına rağmen, bu türde yapılan ürünler daha çok polisiye tarza yakındırlar ve bu anlamda Sapık’dan farklılaşırlar.

Buna karşılık Giallo türünde etiketlenebilen Delirium, polisiye tarzıyla hemen aynı ağırlıkta psikolojik korku – karakter korkusuna da el atıyor ve bu anlamda özel bir film. Açılış sahnesinden itibaren katilin kim olduğu biliniyor ve hatta film Dr. Lyutak’ın kurbanını öldürdüğü sahneyle açılıyor. Belli bir noktaya kadar bir karakter korkusu gibi gelişiyor. Ancak belli bir noktadan sonra (hemen hemen filmin ikinci yarısından başlayarak) Giallo’ya benzemeye başlıyor. İkinci katilin kim olduğu kağıt üzerinde bilinmediği ve filmin geri kalan süresinde araştırıldığı için bu filmin Giallo başlığında ele alınması da bu açıdan doğru. Ancak film Giallo’ya dönüştükten sonra da psikoljik korku anlatısından vaz geçmiyor. Klasik bir Giallo’nun, bu sitede de incelediğim Buio Omega (Beyond Darkness) filmiyle birleştirilmiş bir hali gibi. Ayrıca filmin cinsel istismarcı havası da var.

Tuhaf bir şey ama filmdeki oyunculukların çok kötü olması filmin amacına ulaşmasını kolaylaştırıyor. İkinci katilin kim olduğu senaryo gereği çok belli olmasına rağmen, kötü ve son derece abartılı oyunculuk sayesinde izleyici dikkati hemen dağılıveriyor. Apansız parlamalar, haykırmalar, ağlayıp zırlayıp, kendini yerden yere atmalar, alakasız yerlerde boş boş bakmalar… (Hatta çatıda bir kovalama sahnesi vardı ki ne zamandır böyle gülmemiştim: Polis kazık gibi dururken birden koşmaya karar verir: Koşma, öne eğilen bir kafa ve arkasına montajlanan, iki adet borunun üzerinden hop hop zıplama sahneleri ile aktarılır). Böylece film bir noktasından sonra başlangıçta emin olduğunuz katilin kimliğinden artık emin olamadığınız bir hale bile dönüşüyor. Sonunda da olabilecek en saçma ve abartılı biçimde sona eriyor. Genel olarak bu filmde yaşanan olaylar, bizim Türk kültüründe “rezillik” adını verdiğimiz, aile içinde yaşanan bir takım mahrem olayların abartılı bir formatta uluorta deşifre edilmesi olayının bir benzeridir. Bir adliye önü sahnesi, bir apartman boşluğu bağrış çağrışı, bir ana cadde saç baş yolmasıdır. İtalyanlar psikolojik korku yapalım, karakter korkusu irdeleyelim derken Akdeniz sıcaklığından ödün verememiş ve rezillik çıkarmışlardır. Bu filmden hareketledir ki, belki de Giallo’nun neden “Giallo” olduğu ve sınırlarının psikolojik korkuyu dışarıda bırakacak biçimde neden bu kadar keskin çizildiği daha iyi anlaşılabilir.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Nicolas Roeg
Senaryo:Daphne Du Maurier (Öykü), Allan Scott
Oyuncular:Donald Sutherland, Julie Christie
Yapım Yılı: 1973
Ülke: İngiltere, İtalya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: Bu film nicedir arşivimde duruyordu. nereden nasıl geldi bilmiyorum. bilirsin bu konuda muazzam hafızam vardır. hangi filmi nerden aldım, nerde ne zaman kiminle izledim gün ve gün hatırlarım. bunu nerden buldum bilemiyorum. besbelli benim değil. neyse, nicedir görüyordum, dont look now yazısını okuyunca “tamam tamam şşşş” deyip görmezden geliyordum. ama geçenlerde internette cüce katiller hakkında bir araştırma yaparken bu filmin adıyla da karşılaştım ve izlemeye karar verdim.
evet doğru duydun, cüce katiller hakkında araştırma yapıyordum. ne olmuş, fantastik bir insanım suç mu? izlememe bir sebep de donald sutherland ve kadın oyuncu arasında gelişen sevişme sahnesinin dillere destan oluşuydu. gerçekten de öyleydi, bırakın o dönemi bu dönem için bile baya baya bir sahneydi. dont look now eski korku filmlerinin ne kadar farklı ve özel olduklarını hatırlattı bana defter. bütün filmi maksimum tedirginlik katsayısı ile adeta diken üzerinde seyrettim. gerçi katilin cüce olduğunu biliyordum ama :) bu durum katsayıyı azaltmadı bile. filmin venediğin küflü ve karanlık atmosferinde geçmesi ve italyan korku sinemasının birçok estetik özelliğini barındırması diğer artılarıydı. yönetmen çok iyi bir iş çıkarmıştı. öykü iyi gelişiyordu, çok iyi aktarılıyordu ama saçmasapan biçimde sonlanıyordu ki bu durum beni biraz üzdüyse de sonuçta şekli biraz yamuk olsa da yine de istiridyede bir inci bulmuş bir kaptan kadar buruk sevindim. night shayamalan bu filmi her an yeniden çekebilir. öyküsü onun tarzına yakın. sonunu değiştirmesi lazım ama biraz. tam italyan tarzı (argento vb) bir son olmuş. yönetmen de ingiliz aslen ama bence burada daha çok italyanların etkisi var.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Sergio Martino
Senaryo:Ernesto Gastaldi, Sergio Martino
Oyuncular:Suzy Kendall, Tina Aumont, Luc Merenda, John Richardson
Yapım Yılı: 1973
Ülke: İtalya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Roma’da bir seri katil kanlı bir cinayet zincirine başlar. Katil hakkında tek bilinen kırmızı bir eşarp taktığı ve kurbanlarını bu eşarpla boğarak öldürdüğüdür. Katil daha sonra kurbanlarının kah gözlerini çıkararak, kah göğüslerini yararak, filme adını veren atmosferi yaratmaktadır. Kurbanlarını Roma’daki bir okulun öğrencileri arasından seçer. Okulun hayatta kalan morali bozuk öğrencileri (dört kız arkadaş) hava değişikliğine ihtiyaçları olduğunu analiz ederek içlerinden birinin amcasının kırdaki çiftliğine giderler. Ancak katil de onları takip edecektir.

Korku Filmleri Yorumu: İsminin uzun olmasına aldanmayın. Bu film bir türün ilk örneklerinden (belki de en iyilerinden) biri: Giallo. Genelde tüm kısa isimler vaktiyle kullanıldığı için uzun isimler yenilere kalmıştır. Bu örnekte ise tam tersi bir durum söz konusu. Biz ona kısaca ABD piyasasındaki ismiyle “Torso” diyelim. Yani söz konusu film bundan sonra “Torso” olarak anılacaktır.

Torso biraz gözden ırak kalmış, bu nedenle de pek bilinmeyen iyi bir Giallo. Özellikle gerilim seven korku izleyicisini bir senedir giymediği pantolonun cebinde 20 YTL bulmuş gibi sevindirecek bir film. Özellikle kırdaki villada geçen sahneleri öylesine gerilim yüklü ki, filmin 36 yaşında olması bile bu gerilimin gücünden en ufak parça bile alıp götüremiyor.

Katilin kimliğini öngörebilmeye ihtimal yok. Katil olarak düşünülebilecek adaylar birer birer öldükçe, en sonunda artık ne gelse razı olacağınız bir noktaya sürükleniyorsunuz. Bu da filmin izlenilirliğini artırıyor. Çok fazla sayıda güzel kadını çok deşifre hallerde kullanması nedeniyle bir parça istismar sineması izlerini (veya pro-istismar sineması diyelim) de taşıyor.

Filmin ilginç bir tercihi var. “Final Girl” tarzının tüm gücünü, sonunda ulaştığı gerilim seviyesi sayesinde başarıyla taşıyabilecekken bunu yapmıyor ve katilin karşısına yapay bir kahraman çıkarıyor. Yani asıl kahramanımız olan, gerilimin tepesideki kadın oyuncu (Suzy Kendall) değil, yan roldeki bir erkek karakter katille yüzgöz olmak durumunda kalıyor. Yönetmen izleyici tarafından özdeşleşilen karakterlerini belli bir acizlik havuzu içerisinde tutup, katille birebirde muhatap olamayacak, hatta bunu düşünemeyecek güçsüzlükte kurgulamış. Bu da, bu filmin yıllanmışlığı göz önüne alındığında, bu yıllanmışlık nedeniyle başlangıçtan itibaren pasif ve mesafeli olan izleyici algısının daha rahat hissedebildiği bir gerilimin oluşmasına sebep oluyor.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Andreas Prochaska
Senaryo:Thomas Baum, Andreas Prochaska
Oyuncular:Sabrina Reiter, Julia Rosa Stöckl, Michael Steinocher, Laurence Rupp
Yapım Yılı: 2006
Ülke: Avusturya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Liseden yeni mezun olmuş, hayatın kenarında duran Nina (Sabrina Reiter) ve arkadaşları, neşe içerisinde akşamki partiye hazırlanmak için küçük kasabalarına dönmektedirler. Yolda sevimli bir hayvana çarpıp ölümüne neden olan arkadaşlar bu olayın tatsızlaştırdığı bu mutlu günlerinde, aldıkları göndericisi belli olmayan SMS mesajları ile daha da bozulurlar. Mesajlarda üç gün içinde ölecekleri arkadaşlara müjdelenmektedir. Mesajı ciddiye almayan ve “amaaan ne olacak üç günlük dünya zaten” diye eğlenceye dalan gençler, Nina’nın erkek arkadaşının kaybolması ile geceyi neşesiz tamamlarlar. Ertesi gün Nina’nın erkek arkadaşı ayaklarına bağlanmış bir taşla, gölün dibinde ölü bulunur ve gençler mesajı ciddiye almaya karar verirler. Konu itibarıyla Cevapsız Arama fikrini çağrıştırsa da, uygulamada film aslında “Geçen Yaz Ne Yaptığını Biliyorum (I Know What You Did Last Summer) filmine oldukça benziyor. Bu benzerliğin ötesinde, film Giallo biçimini andıran bir anlatıya da sahip. Özellikle gençlerin aileleri ile olan ilişkilerindeki inanılmayacak kadar uzak mesafe ve Avusturya esanslı soğukluk, gençleri çokluk içinde yapayalnızlığa ve güvensizliğe sıkıştırıyor ve tüm katliamın yitirilmiş aile bağlarına ve sıcaklığına dayandırılması da bu yalnızlık duygusunu güçlendiriyor. Sosyal yorumları olan, buna karşılık bu yorumları popüler bir şablonda aktaran iyi bir Avrupa filmi.

Related Post

Yönetmen:Lucio Fulci
Senaryo:Lucio Fulci, Roberto Gianviti, Jose Luis Martinez Molla, Andre Tranche
Oyuncular:Florinda Bolkan, Stanley Baker, Jean Sorel, Silvia Monti
Yapım Yılı: 1971
Ülke: İtalya, İspanya, Fransa
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Önemli bir politikacının kızı olan Carol Hammond (Florinda Bolkan), eşi ve üvey kızı ile birlikte yaşadığı dairesinde gayet sıkıcı bir hayat sürmektedir. Carol’un sıkıcı hayatındaki tek atraksiyon, alt katlarında yaşayan bir hipi kraliçesinin seks ve uyuşturucu partilerinden yükselen seslerdir. Sık sık bununla ilgili fantazi dolu rüyalar gören Carol, bu rüyalarını ve bu kadınla ve yaşam biçimi ile ilgili takıntısını psikoloğuna anlatmaktadır. Bir gece rüyasında komşu kadını öldürdüğünü gören ve nasıl öldürdüğünü detaylarıyla psikoloğuna da anlatan Carol, ertesi gün çok şaşıracaktır. Çünkü kadın, tam da kendi rüyasında olduğu gibi, doktora anlattığı aynı detaylar ile öldürülmüştür. Dahası, olay yerinde bulunan eşyalar da kendisine aittir ve cinayet aletinin üzerinde parmak izleri bulunmaktadır. Carol, polis gözetiminde akıl hastanesine yatırılır; ancak cinayeti işlediği rüyasında, kendisini izlerken gördüğü iki hipi, peşini gerçek hayatta da bırakmayacaklardır. Oldukça iyi ve şaşırtıcı bir senaryoya sahip olan bu filmde, İtalyan sinemasının Argento ile birlikte diğer kült korku yönetmeni Lucio Fulci, anlatım gücünün doruklarında geziniyor. Rüya sahnelerini ve gerçekliği birbirinden ayırabilmek pek kolay değil.

Related Post

Yönetmen:Dario Argento
Senaryo:Dario Argento, Franco Ferrini
Oyuncular:Cristina Marsillach, Urbano Barberini, Ian Charleson, Daria Nicolodi, Coralina Cataldi-Tassoni, William McNamara
Yapım Yılı: 1987
Ülke: İtalya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Argento’nun, Suspiria, Profondo Rosso ve Tenebre gibi klasiklerinin ardından gelen Opera, yönetmenin kendine has tarzını iyi yansıtan, yine üst düzey atmosfere sahip, ancak bu defa senaryo açısından biraz kısır bir yapım. İzleyiciden gizlenen travmatik bir geçmişi olan genç ve güzel opera şarkıcısı Betty’nin talihi bir anda döner. Verdi’nin Macbeth operasını sahneye koymaya hazırlanan ekibin yıldız şarkıcısına araba çarpmıştır. Yıldızın yerine geçmesi için Betty önerilir. Betty ise bu gelişme karşısında fazla sevinmez; çünkü Macbeth operasının uğursuz olduğunu düşünmektedir. Çocukluğundan beri Betty’nin rüyalarına giren psikopat ve sadist bir katil, böylece hayatına girecektir. Cinayet sahneleri (gözetleme deliğindeki kurşun örneğin) ve özellikle opera binasının içerisindeki kuş bakışı çekimler Argento’nun stilini ve farklı tarzını iyi yansıtıyor. Katilin Betty’nin göz kapaklarına taktığı ve gözlerini kapatmasını engelleyen (bu sistem sayesinde katil kanlı cinayetini Betty’e an ve an izletebilmektedir) iğneli aparatlar korku sinemasının en güzel buluşlarından. Bu güzel yanlarının ötesinde, özellikle kötü oyunculuklar, senaryodaki sıçramalar, filmi ucuz gösteren ve opera atmosferi ile tam zıt bir heavy metal müzik kullanımı ile dağılan ve hızlanan akış filmi bozuyor.

Related Post

Yönetmen:Dario Argento
Senaryo:Dario Argento (öykü ve senaryo), Franco Ferrini (öykü ve senaryo)
Oyuncular:Jennifer Connelly, Donald Pleasence, Şempanze Tongo, Daria Nicolodi, Patrick Bauchau
Yapım Yılı: 1985
Ülke: İtalya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Dünya çapında ünlü bir aktörün kızı olan Jennifer Corvino (Jennifer Connelly), kendisiyle çok fazla ilgilenemeyen babası tarafından İsviçre’de, Alplerin eteklerindeki bir yatılı okula yazdırılır. Bir uyurgezer olan Jennifer’ın, böceklere karşı da yoğun bir ilgisi vardır. Uyuyup gezdiği daha ilk gecede vahşi bir cinayete tanık olan Jennifer, uyandığında kendini aynı kasabada yaşayan bir İskoç böcek bilimci olan Prof. John McGregor (Donald Pleasence) ve şempanzesinin (Tongo) evlerinin bahçesinde bulur. Böcek bilimciyle kısa sürede dostluk kuran Jennifer, buna karşılık okuldakilerle hiç anlaşamamaktadır. Ancak Jennifer’ın en büyük sorunu bu değildir. Giderek ağını genişleten ve kasabada büyük bir korku yaratan katil, artık kendisini gördüğünü düşündüğü Jennifer’ın da peşindedir. Ünlü yıldız Jennifer Connely’nin ilk uzun metraj filmi ve ilk başrolü olan Phenomena, aynı zamanda aktristin, Requem for a Dream’e bile oranla kat kat daha fazla “acı çektiği ve sefil olduğu” film. Psikopat bir katil, böcekler, böcek seven bir kız, bir şempanze ve çürüyen ceset ve ceset parçaları. Hadi buyrun bu denklemi çözün. Phenomena, büyük usta Dario Argento’nun en plasede kalmış, en bomba ve en eğlenceli filmlerinden biri.

Related Post

Yönetmen:Lucio Fulci
Senaryo:Lucio Fulci, Giorgio Mariuzzo, Dardano Sacchetti, Elisa Briganti (öykü)
Oyuncular: Catriona MacColl, Giovanni Frezza, Paolo Malco, Ania Pieroni
Yapım Yılı: 1981
Ülke: İtalya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Boyle ailesi, Dr. Norman Boyle’un araştırmaları dolayısı ile taşraya, küçük bir kasaba mezarlığının yanı başındaki kasvetli bir eve taşınırlar. Ailenin küçük çocukları Bob’un hayal arkadaşı Mae ise, onu bu eve taşınmamaları konusunda uyarmaya çalışmıştır. Küçük çocuğu dinlemeyen aile, Bob’a bir de bakıcı tutmak suretiyle eve iyice yerleşirler. Ancak bilmedikleri şey, evin bodrumunda yaşayan sadist bir zombinin, çürüyen etini hayatta tutabilmek için taze insan etine ve kanına ihtiyaç duyduğudur.

Related Post

Yönetmen:Dario Argento
Senaryo:Dario Argento, Fredric Brown (roman)
Oyuncular:Tony Musante, Suzy Kendall, Enrico Maria Salerno, Eva Renzi, Umberto Raho
Yapım Yılı: 1970
Ülke: İtalya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Dario Argento’nun ilk filmi olan Bird With The Crystal Plummage aynı zamanda Giallo biçiminin de ilk yerleşik örneği olarak kabul edilir. Daha önce Mario Bava tarafından temelleri atılan bu alt tür, Argento’nun bu filmde uyguladığı biçim ile sınır ve netlik kazanmıştır. Amerikalı bir yazar olan Sam, sessiz ve sakin bir şehir olarak nitelendirdiği Roma’dan birkaç gün içinde ayrılacaktır. Sam, sessiz ve tenha sokaklarda yürüdüğü bir akşam, sokaktaki sanat galerisinde yaşanan bir cinayet girişimine tanık olur. Yüzünü göremediği siyahlar içindeki bir adam, beyazlar içindeki bir kadını bıçaklar. Kadına yardım etmek isteyen Sam, galerinin güvenlik kapılarının arasına sıkışır. Katil ise bu arada kaçmış ve yaralı kadını yerde yatar bırakmıştır. Bir süre sonra polis olay yerine gelir. Kadın kurtulmuş, Sam de bir numaralı şüpheli olarak göz altına alınmıştır. Polis, bu kadının son aylarda pekçok kadını öldürmüş olan bir seri katilin elinden kurtulabilen tek kurban olduğunu söyler. Sam’in suçlu olmadığını düşünen ve her ihtimale karşı da pasaportuna el koyan polis onu serbest bırakır. Bu durumda Amerika’ya geri dönemeyecek olan Sam de, yazar kimliğinden gelen araştırmacı yanı ile olayı kendi imkanlarıyla araştırmaya koyulur. Polisin dikkat etmediği detaylara dikkat eden ve katile giderek yaklaşan Sam’in hareketleri katil tarafından da izlenmektedir. Bir süre sonra Sam kendini tehlikeli bir oyunun içinde bulacaktır. Argento’nun sonraki filmlerinin aksine bu filmde Gore unsurları bulunmuyor. Bununla birlikte Giallo’nun tüm özelliklerini de taşıyor. Argento’nun Suspiria, Tenebre ve Profondo Rosso ile birlikte en iyi dört filminden biri olarak nitelemek yanlış olmaz.

Related Post