Yönetmen:John Landis
Senaryo:John Landis
Oyuncular:David Naughton, Griffin Dunne, Jenny Agutter
Yapım Yılı: 1981
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: İki genç Amerikalı turist (David Naughton ve Griffin Dunne), İtalya’ya gitmeden önce geldikleri İngiltere’yi otostop yaparak turlamaktadırlar. Gezip görecek başka yer yokmuş gibi, ülkenin kuzeyindeki her daim sisli, nemli, karanlık ve çorak arazileri turlayan ikili, geceyi geçirmek için yollarının üzerindeki bir köyde konaklamak isterler. Ancak köy halkı pek dost canlısı değildir ve gençler dışarıda olmanın içeride olmaktan daha iyi olduğunu düşünüp köyden uzaklaşırlar. Köylülerin, “yoldan ayrılmayın” uyarısını da pek ciddiye almayan iki genç, vahşi bir yaratığın saldırısına uğrarlar. Jack (Griffin Dunne) parçalanarak ölür, buna karşılık David (David Naughton) yaralı olarak kurtarılır. Londra’da bir hastaneye yatırılan ve yaklaşık bir ay hastanede kalan David bu sürede iyileşir ve hastanedeki güzel bir hemşire (Jenny Agutter) ile de yakınlaşır. Taburcu olan ve hemşirenin evine yerleşen David, rahmetli arkadaşı Jack’in zombi hayali tarafından sık sık ziyaret edilmektedir. Jack zombisi, David’in aldığı ısırıklar nedeniyle iki gün içinde kurtadama dönüşeceğini idda etmektedir ve David’den bir isteği vardır: Başka insanlar zarar görmeden önce lanet sona ermeli ve David kendini öldürmelidir. Kara komedi ustası John Landis’den, hiç yaşlanmayan bir kara komedi klasiği.

Related Post

Yönetmen:Anthony Waller
Senaryo:Tim Burns, Tom Stern, Anthony Waller
Oyuncular:Tom Everett Scott, Julie Delpy, Vince Vieluf, Phil Buckman
Yapım Yılı: 1997
Ülke: ABD, İngiltere, Fransa, Hollanda, Lüksemburg
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: John Landis’in 1981 tarihli American Werewolf in London filminin, daha modern bir Paris versiyonu. Bu önemli klasiği 90′lı yıllar gençliğine de sevdirme amaçlı hazırlanmış olan Kurt Adam Paris’te benzer bir kimyaya sahip. Öyle ki, müzikleri, oyuncuları, dinamizmi vs ile tam bir gençlik filmi olarak tasarlanmış olan bu film, London filmi gibi şaşılacak biçimde karakomedi ve gotik bir fon üzerine kurulmuş. Avrupa gezisine çıkmış olan üç Amerikalı arkadaş, Paris duraklarında ilk iş olarak gece vakti gizlice Eyfel kulesine çıkarlar. Kulede bungee jumping yapmaya hazırlanan gençler bir kızcağızın (Julie Delphy) intihar etmek üzere olduğunu görürler. Gençlerden Andy (Tom Everett Scott) kızı peşi sıra atlayarak havada iken kurtarır, ancak kendisi bu sırada yaralanır. Hastanede kendine gelen Andy bu kıza aşık olmuştur. Kızın kimliğini öğrenmeye çalışan Andy ve arkadaşları, kızın bıraktığı intihar mektubundan kimliğine ve adresine ulaşırlar. Kız çok gizemli davranmakta ve Andy’i kendisinden uzaklaştırmaya çalışmaktadır. Andy kızın bu davranışlarının sebebini anlayamaz. Ama bu kız aslında, ilk filmdeki David ve Alex’in kızlarıdır ve bizzati bir kurtadamdır. Tamamen bilgisayarda yapılmış kurtadam görüntüleri oldukça kötü. 1981 verisyonu, aradaki 16 yıla rağmen bu anlamda bile çok çok daha iyi ve bu çok ilginç. Biraz dağınık bir film, ama çok da kötü değil. Julie Delphy’nin güzelliği için bile izlenir.

Bush’dan filmin soundtrack’inde de yer alan ve filmden görüntüler içeren klipleri: Mouth

Related Post

Yönetmen:Frank Marshall
Senaryo:Don Jakoby, Al Williams, Wesley Strick
Oyuncular:Jeff Daniels, John Goodman, Julian Sands, Harley Jane Kozak
Yapım Yılı: 1990
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Venezuela’daki ormanlarda böcekler üzerine araştırmalar yapan bir ekip, çok agresif yeni bir tür örümcek ile karşılaşırlar. Ekipteki fotoğrafçı bu örümceklerden biri tarafından ısırılır ve ölür. Fotoğrafçının cesedini uçakla, ABD’deki küçük kasabasına gönderirler. Ancak tabutun içinde söz konusu örümcek de vardır. Tabut burada açıldığında örümcek gizlice sıvışır ve bu kasabaya yeni yeni yerleşmekte olan Dr. Ross Jennings (Jeff Daniels) ve ailesinin evlerinin bodrumuna yerleşir. İşin kötüsü, bu örümcek bir kraliçedir ve burada yumurtlamaya başlar. Jennings’lerin bodrumundan kasabaya yayılan zehirli örümcekler kasabalıları birbir öldürmeye koyulurlar. Kasabalıların gizemli ölümünü araştıran polisler, başlangıçta ölümlerin doğal yollardan olduğunu idda ederler. Ancak Dr. Jennings ölümlerin zehirlenme yoluyla olduğunu idda etmektedir. Kendisinde ileri derecede örümcek fobisi olan Jennings’e ve örümcekli teorilerine kimse inanmaz. Jennings’in temasa geçtiği Venezuela’daki araştırma ekibi ve kasabanın böcek ilaçlamacısı Delbert (John Goodman) ise ona inanacak ve yardıma koşacaklardır. Steven Spielberg yapımcılığındaki Arachnophobia vizyona girdiğinde tam bir fenomen olmuştu. Filmin çok iyi bir atmosferi ve örümcek korkusu olanların her zaman korkuyla hatırlayacakları bir film olmasını sağlayan, örümceklerden korkmayanların ise filmi neşeyle hatırlamalarını sağlayan arka plandaki silik bir komedi düzeyi var. Jeff Daniels’in filmin sonundaki örümcek düellosu, komiğin ötesine geçebilen, tam Spielbergvari bir aksiyon gösterisi.

Related Post

Yönetmen: Joe Cornish
Senaryo: Joe Cornish
Oyuncular: John Boyega, Jodie Whittaker, Alex Esmail
Yapım Yılı: 2011
Ülke: İngiltere, Fransa
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Londra’nın güneyindeki bir mahalle uzaylı yaratıklar tarafından istila edilir. Hiçkimsenin farkında olmadığı bu işgal karşısında mahalleyi kurtarma görevi çocuklardan kurulu bir sokak çetesine düşer.

Yılın en iyi yaratık filmi olan Attack The Block, hiç düşmeyen temposu ile olağanüstü eğlenceli zaman geçirmenizi garanti ediyor.

Related Post

Yönetmen:Frank Henenlotter
Senaryo:Frank Henenlotter
Oyuncular:Kevin Van Hentenryck, Judy Grafe, Annie Ross, Heather Rattray
Yapım Yılı: 1990
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Basket Case 2, ilk filmin bittiği yerden başlar. Kaldıkları otel odasının camından düşen “vaktiyle yapışık” ikiz kardeşler Duane ve “Hilkat Garibesü Ücübe” hastaneye kaldırılırlar. Lakin polis, birinci filmdeki doktorları ve hemşerileri bu ikilinin katlettiğini tespit etmiş olduğundan gözlem altındadırlar. İkili, yine Hlikat Garübesü Ücübe’nin üstün gayretleri sonucu bu ablukadan kurtulmayı başarırlar. Öldürmeleri gereken herkesi bir önceki filmde öldürmüş oldukları için “amaçsız” oldukları bu filmde, doğanın garübelerini evine buyur etmekten “tuhaf” bir zevk alan bir ev sahibesinin ve onun çok tuhaf çetesinin misafiri olurlar. Olaylar gelişir :)

Korku Filmleri Yorumu: İlk filmle karşılaştırıldığında doğrusu pek çekilmiyor. Henenlotter burada ciddi bir senaryo problemiyle karşılaşmış. İlk filmde, zorla ayrılmış olan bu ikizler, ayrılışlarının acısını operasyonu yapan doktor ve hemşirlerden çıkarıyorlardı. Arada bi sürü insan da güme gidiyordu gerçi. Ama sonuçta ilk film hem zevkliydi, hem de kült mertebesini hakkedecek kadar enterasandı. Bu filmde senaryosunun bir başı tamam, bir de sonu tamam. Ama aradaki gelişmesi gereken olayları tam olarak başarıyla kuramamış ve film resmen sıkıcı bir “freak show” a dönüşmüş.

Bu filmde Henenlotter çok daha iyi şartlarda çalışmış:ışığı, görüntü yönetimi, makyaj, efektler ve oyunculukları ile düpedüz iyi şartlara sahipmiş. Ama ortada intikam çerçeveli bir olay örgüsü kalmadığı için, Henenlotter burada konuyu “yaratık” olmak, “farklı olmak” üzerine sardırmış. Neredeyse demokrasi, politik sistem, çoğunluğun farklı bakış açılarındaki anlamı vs üzerine gitmiş ama bunu daha çok da kadraja yığdığı tuhaf garübeler aracılığı ile yapmış.

Filmi olsa olsa, Star Wars filmlerindeki bar sahnelerinin ucuca eklendiği durumda ortaya çıkacak “görüntüler bütünü” olarak nitelendirebilirim. İlk filmin hatrına, garübe ücübe ve söz konusu muhitte bulduğu en az kendi kadar garübe bir dişi ücübe arasındaki sevişme sahnesi (öyk!) nedeniyle ve bir de filmin sonu güzel bittiği için izlenebilir. Onun dışında star wars barı kaçkını tipitiplerin bir evin içinde aşağı yukarı yürüyüp, makyaj sanatçısının yaratıcı dehasını bıktırasıya kanıtlamaya çalıştıkları sıkıcı bir film.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Frank Henenlotter
Senaryo:Frank Henenlotter
Oyuncular:Kevin Van Hentenryck, Annie Ross, Gil Roper
Yapım Yılı: 1992
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: İkinci filmin sonunda kafayı iyice yiyip kendisi ve ikiz kardeşi hilkat garübesü ücübeyü aralarındaki buzları eritme amacıyla dikiş iğnesi ve ipliği kullanmak suretiyle birbirine diken Duane, dikişler çözülmek suretiyle hilkat garübesü ücübeden bir kez daha ayrılmıştır. Duane, ücübe kardeşi, ücübelerin dünya tatlısı ev sahibeleri ve bir otobüs dolusu diğer ücübe bu filmde tatile çıkarlar. Ama yüklüdürler. Çünkü hilkat garübesü ücübe, eşinden çocuk beklemektedir.

Korku Filmleri Yorumu: Kötülük anlamında ikinci filmden hiçbir farkı yok. Ama her iki film de elinizin altındaysa ikinci filmi seyredip zaman kaybetmek yerine sadece bunu izlemekle de yetinebilirsiniz. Çünkü ikinci filmdeki az sayıdaki birkaç güzel sahne bu filmde olduğu gibi mevcut. Filmin açılışı, ikinci filmdeki meşhur ücübeler arası sevişme sahnesi ile başlıyor. İkinci filmin sonunu, Henenlotter bu filmin başına aynen, olduğu gibi koymuş.

Yine aynı kostümleri giymiş yine aynı tipitipler, bu kez “Hababam Sınıfı Tatilde” gibi bir formatta, otobüs yolculuğuna çıkıp ambiyans değiştiriyorlar. Bu filmde ikinciye oranla biraz daha fazla hareket ve freak show kapsamı dışına taşabilen absürdite var, ama çekimlerinin ve takip edilebilirliğinin ikinci filme göre bile daha kötü kaldığını söyleyebilirim. Ücübenün mini mini bisürü, kendisinin maketi gibi ücübe yavruları oluyor. Polisler bizim ücübenün eşini öldürüp, ücübeyü dul bırakmakla kalmıyor aynı zamanda zavallı yavruları da kaçırıyorlar. E tabi ücübemüz de bu duruma çok sinirlenip intikama soyunuyor, falan filan. Yine sıkıcı… Duane’i tamamen arka plana attığı bu filmde, bu intikam güdüsü ilk filmdeki sürükleyici güdüyü çağrıştırsa da freak show hissini daha fazla baki kılıyor. Dağınık bir film.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Takeshi Miike
Senaryo:Itaru Era
Oyuncular:Kenichi Endo, Shungiku Uchida, Kazushi Watanabe
Yapım Yılı: 2001
Ülke: Japonya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Japon gençliğinin yoldan çıkması ve toplumsal yozlaşma üzerine haberler yapmış olan, bu konuya takıntılı eski bir haber spikeri ve onun bu takıntı nedeniyle yapısal bozgunla sınadığı ailesine gizemli bir yabancı konuk olur. Biz ona “Misafir Q” deriz. Misafir Q’nun gelişi ile eroin bağımlısı bir anne, anneye fiziksel işkence yapmaktan zevk alan erkek çocukları, fahişe bir kız, fahişe kızıyla para karşılığı yatan babadan oluşan bu “müthiş” aile çok değişecektir.

Korku Filmleri Yorumu: Bu filmi altına koyabilecek uygun bir başlık bulabilmek hiç kolay değil. Aslında bu, sadece bu film için değil, bir çok Takeshi Miike filmini sınırlandırırken karşılaşılan bir olanaksızlık. Bu tür bir gruplandırma bu adamın filmleri için mümkün değil. Bu nedenle de Takeshi Miike filmlerinin bazı ortak özelliklerinden yola çıkarak tamamen bağımsız ayrı bir ana gruplandırma başlığı belirlemek durumunda kaldım. Bu gruba “yapı bozuculuk” adını verdim. Yapı bozuculuk ile kastım nedir? Ana başlıklara baktığımızda kişilik korkusu (personality horror) adlı bir başlık görüyoruz. Henry vb seri katil filmlerinin bazıları görsel sertliklerinden ziyade sergiledikleri kişiliklerin korkunçluğu ile korkuturlar. Yapı bozuculuğu da benzer biçimde düşündüm ama belii bir kişilikle sınırlandırmadan, genel kabul gören toplumsal bir yapının bir antitezinin sergilendiği ve sınandığı filmler için kullanabiliriz. Yapı bozuculuk, en oturmuş görünen ve tartışılmayan toplumsal yapı ve değerleri alaşağı ederek hayal gücünün sınırsızca sınandığı filmleri gruplamak için kullanabileceğim uygun bir başlık olabilir. Peki ama bu türden soyut bir sınama bir korku filmi ortaya çıkarabilir mi?

Aslında yapı bozuculuk yarattığı sınırsızlık ölçüsünde, modern toplumsal yapılarda ve baskın kültürel normlarda dile getirmeye dahi cesaret edilemeyecek alternatif olasılıkları düşündürerek izleyiciyi arasına sıkıştığı güvenli düşünsel kalıpların dışına çıkmaya ve dolayısıyla korkuya götürebilir. Bu grubu bazı Miike filmleri için özel tasarlamadım elbette. Aklıma bazı Luis Bunuel, Haneke, Lynch filmleri de geldi. Ortak özellikleri sürrealizm olabilen bir dizi film. Sürrealizm başlı başına bir korku biçimi değildir, korkuyla sınırlı ve özdeş değildir çünkü. Ama bu tür filmlerin yapmaya çalıştıklarına, amaçlarına baktığımızda, orada toplumsal genel geçer düzenler açısından korkutucu olan hedeflerini görüyoruz. Ki bu da gayet politik bir hedef olan yapı bozumudur. Örneğin Luis Bunuel’in Exterminating Angel filminde, tamamı burjuva konukların yemek sofrasından bir türlü kalkamamaları ve görünmez bir engelle gayet sürreal biçimde engelleniyor olmaları gibi. Visitor Q da benim için bu tür bir “uydurma” grup başlığı altında toparlayabileceğim şimdilik ilk örnek oldu. Bu filmi elbette ki Kişilik Korkusu altında toparayabilmek de mümkün. Ama bu durumda filmin esas korkutma amacından ve büyük resimden uzaklaşılmış olunur. Çünkü burada korkutucu olan ekranda sergilenen karakter değil, yapı bozuculuğu aracılığı ile korkutulan izleyicinin kendi karakteridir ve yapı bozumuna verdiği olumlu tepkidir.

Miike’ın tüm filmlerinde, düşünce ve sergilemedeki sınır tanımazlık bir tür yapı tehditini de beraberinde getirir. Ancak Visitor Q haricindeki tüm filmlerinin odağında izlenebilir bir öykü çizgisi bulunur. Visitor Q’da ise, yapı bozma amacı ve film arasında herhangibir takip edilebilir alternatif öykü çizgisi yok. Bu film salt tehditten oluşmaktadır.

Film, “Hiç babanızla seks yaptınız mı” sorusuyla başlıyor. Sonrasında fahişelik yapan küçük kızın babasıyla seks yaptıkları sahne ile açılıyor. Bir hayli uzun süren bu sahne izleyiciyi büyük bir tuzağın içine çekmeyi amaçlıyor. Ağırlık olarak bakıldığında filmin eşit önemdeki benzer sahneleri bundan çok daha kısadır. Bu sahne uzundur, yavaş akar, nedeni izleyiciyi azdırmak istemesidir. Bu çok garip ve hatta iğrenç gelebilir. Ama şöyle bir durum var: Ekranda baba-kız oldukları idda edilen iki kişi var ve ara sıra baba “bu çok yanlış” dese de sevişiyorlar. İzleyici bunu bir noktaya kadar alır ve bu yanlışlığı olanca sertliği ile hatta mide bulantısı ile kabul eder. Ama bir noktadan sonra ekrandaki görselliğin etkisine girecektir. Ne de olsa bu sadece bir filmdir. Ama tez ortadadır. Teze rağmen bu sekans izleyicinin geçici dikkatini çekmeyi başarabilir. Bu noktada, izleyicinin hissedebileceği karakter korkusu kendi karakterine yönelik olandır. Bir ensest görüntüsünü izlemekten keyif aldığını fark eden izleyici kendinden korkar.

Film sonrasında, “Hiç Annenizi dövmeyi düşündünüz mü?” sorusuyla devam eder ve izleyiciye yönelttiği tehditlerini çeşitlendirir.

Filmde ensest, aile içi şiddet, uyuşturucu kullanımı, zina, fahişelik, hatta nekrofili, olağan ve kabul gören bir sıradanlık ve alenilikte yaşanan olaylardır. Miike ailedeki tüm karakterleri sırayla izleyicinin kullanımına sunar. Birinin takip edilmez aykırılıkta ve agresiflikte sunulduğu noktada bir başka karakter resesif (çekinik) bir formatta sunulur ve izleyicinin pasif dikkatini bir sonraki değiş tokuşa kadar taşır. Her karakter çarpıktır ama bu çarpıklığın anlaşılması izleyici açısından zaman alıcıdır. İzleyici karakterin gerçekten çarpık ve ahlaki açıdan izlenemez olduğunu kavrayıncaya kadar uzunca bir süre sanki öyleymiş gibi karakteri istekle kabul ve takip eder. Her bayrak değişimi izleyici bakışının kendi kendini aldattığı birer andır.

Bu çarpık karakterlerin sıradanlık eksenini oluşturdukları bu yapının bozumu Visitor Q sayesinde olur. Garip bir yabancı birden bire hayatlarına girer, yemek sofralarına tek kelime etmeden oturur. Kimi zaman başlarına taşla vurarak ve izleyicinin vicdanını ve arzusunu yerine getirerek bu çarpıklığa karşı durur. Kimi zaman ise onların oyunlarına katılarak izleyiciye ihanet eden bir karakter de o olur. Filmin sonları geldiğinde, Visitor Q’nun da yardımına koştuğu bu devinimler sayesinde, filmin başlarında çok büyük ölçüde yadırganabilecek gariplikler artık izleyicinin açılan algısı sayesinde rahatça kabul edilebilir hale gelmiştir.

Film, bir öze dönme ve küçülme ritüeli ile son bulur. Tüm aile, çıkış noktaları olan, her şey çarpılmadan önce bir zamanlar bilinçsizlikle var oldukları bir utero huzuruna geri dönerler ve bundan çok da mutludurlar.

Birçok Miike filmi izlemiş olmama rağmen içlerinden en yırtıcı ve en tehditkar olanın bu film olduğunu söylemeliyim. Oldukça sürreal görünmekle birlikte amacının netliği ve politikliği sayesinde, Miike’ın sürrealizmi eksen olarak kullanan birçok filmine göre çok daha net ve anlaşılır bir film. Ama kesinlikle güvenli bir film değil. Bu filmin, yönetmenin en iyi bulduğum iki filmi Audition ve Katil Ichi ile aynı kalitede olduğunu düşünüyorum.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Jonathan King
Senaryo:Jonathan King
Oyuncular:Nathan Meister, Danielle Mason, Peter Feeney, Tammy Davis, Glenis Levestam
Yapım Yılı: 2006
Ülke: Yeni Zelanda
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Küçükken abisinin yaptığı eşek şakası yüzünden koyunlardan korkmaya başlayan ve babasının ölümünün ardından koyun çiftliğinden ayrılan Henry, onbeş yıl boyunca şehirde yaşamıştır. Henry çitflikteki hissesini abisi Angus’a satmak üzere son bir kez çiftliğe gitmek zorundadır. Angus’un babasından kalan geleneksel hayvancılık yönemlerinin ötesine geçme arzusu vardır. Angus, çiftliğin gizli bir bölgesinde kurduğu labaratuvarda koyun dna’ları üzerinde deneyler yapmaktadır. Diğer yandan iki çevreci hippi bu deneylere müdahil olalım derken, yanlışlıkla sağlıklı koyunların kana susamış koyunlara dönüşmesine neden olan bir virüsü çiftliğe bulaştırırlar. Koyunlar çiftlik eşrafını parça pinçik edip, besin zincirinin tepesine otururlar. Gün onların günü, bayram onların bayramıdır. Böylece Henry, koyunlardan korkmakta ne kadar haklı olduğunu sonunda ispatlama şansına kavuşacaktır. Geçen yılki IF festivalinde de gösterilen Kara Koyun, bayramda izlemek için iyi bir tercih.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Frank Henenlotter
Senaryo:Frank Henenlotter
Oyuncular:Rick Hearst, Jennifer Lowry, Gordon MacDonald
Yapım Yılı: 1988
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: Her ne kadar yönetmen Henenlotter, Aylmer’in penisi simgelediğini söylese de, filmin erkeksi bir zevk yıkıcılığından ziyade, uyuşturucunun zeki ve çevik dimağlar üzerine oluşturageldiği yıkım üzerinde durduğunu söylemek yanlış olmaz. Ayrıca bana göre Aylmer penisten ziyade, Dark Wing Duck’a daha fazla benziyor. İlk bakışta Hülya Avşar’ın gençliğini andıran bu mavi gözlü güzeller güzeli, aslında bünye üzerinde daha çok İbrahim Tatlıses etkisi yaratacak olan birkaçbin yıl yaşında saygıdeğer bir parazit. Haçlı seferleri sırasında Aylmer’ın Avrupa’ya getirildiğini biliyoruz ki bu Aylmer’in ortadoğu kökenli olduğuna işaret. Aceba sunumda muazam bir tematik zenginlik arz eden bu dopdolu filmin böylece siyasi bir boyutu da olabilir mi? Yuh daha neler. Bir filmi anlatmaya da ancak bu kadar kötü başlanabilir. Kendimle gurur duyuyorum.

Yönetmen Frank Henenlotter, film koleksiyonumda gururla ağırladığım “Basket Case” serisinin yönetmenidir. Basket Case, biri talihin kötü bir cilvesi sonucu hilkat garibesi olan siyam ikizleri hakkındadır. İkizler vaktiyle bir operasyon neticesinde ayrılmışlardır ancak ayrılışlarının acısını, bundan sorumlu kişilerden çıkarmak üzere organize olmuşlardır. Hilkat garibesi olmayan ikiz Tommy filmindeki Tommy’e benzeyen bonus kafalı (kısaca: KKK – kıvırcık koyun kafalı) saykopatik bir duygusaldır. Oysa ki korku filmlerinde duygusal erkeklerden her zaman uzak durmak gerekir; Basket Case buna güzel bir örnektir. (Bkz Ichi The Killer… Ayrıca bu kural gerçek hayat için de geçerlidir, çünkü korku filmleri hayatı formulüze ederler) Buna karşılık hilkat garibesi olan ikiz çok daha nettir ve önüne gelen herkesi parçalamaktadır. Film, hilkat garibesi olan kardeş, tipinden dolayı muhtardan ikametgah belgesi alamadığı ve diğerinin sürekli yanında taşıdığı bir sepetin içerisinde ikamet ettiği için “Basket Case” ünvanına nail olmuştur.

Brain Damage ise 80′ler korku sinemasının en güzel icatlarından biri olan “beyin emen parazitler” ekseni üzerine kurulmuş müthiş bir kült başyapıtı. (Bu konuyu özellikle Crononberg ilk filmleri ile kafalara güzel kakmıştır) Henenlotter tıpkı Basket Case’de olduğu gibi korku unsurunu yine özdeşleşilen bireyin vücutsal bütünlüğünün sınırlarının hemen dışında konumlandırmış. Basket Case de çok iyi bir kült yapım olmasına rağmen iki kardeş arasındaki ilişki üzerinde içselleştiği için, Brain Damage geniş hareket alanına sahip konusu ile çok daha iyi bir film. Ayrıca, Basket Case’den sadece birkaç yaş daha genç olmasına rağmen, Brain Damage’deki yapım kalitesinin çok daha üst düzeyde olduğuna şahit oluyoruz. Filmdeki renkler gerçekten hayranlık uyandırıcı nitelikte. Işık ve mekan kullanımı da gerçekten çok iyi. Oyunculukların kalitesinin ise kıyası olmaz, çünkü bu filmde son derece iyi oyunculuklar görülüyor. Brain Damage beni şaşkınlıklara garketti çünkü açıkçası 20 yaşındaki bir kült yapımdan bu kadar üst düzey bir yapım kalitesi beklemiyordum. Kahramanın parazit dolayısı ile hayal gördüğü bir su baskını sahnesi vardı ki, bu sahne örneğin Hours filmindeki benzer sahneye göre çok çok daha iyi çekilmişti.

Aylmer insan beyinleri ile beslenen bir parazit. Ancak her parazit gibi Aylmer’in da bir taşıyıcı vücuda ihtiyacı var. Bu amaçla kahramanımızın vücudunu kullanacak ve yiyeceğe böylece ulaşacak. Bu taşımacılık hizmetinizin karşılığında Aylmer’in size önerdiği şey ise “dünyayı güzelleştiren özel bir zevk sıvısı”. Aylmer’ı vücudunuzda taşımayı kabul ederseniz, Aylmer beyninize bir sıvı enjekte ediyor ve güzel bir hayal alemine dalıyorsunuz. Ancak işin kötü tarafı bir süre sonra sıvının bağımlısı oluyorsunuz. Eh o kadar kusur kadı parazitinde de olur.

Bu film tam bir kült klasiği. Gülmek, korkmak, dalga geçmek, iğrenmek, şaşırmak; herşey serbest. Özellikle blow job sahnesinin nadide bir gök olayı niteliğinde olması nedeniyle kesintisiz bir versiyonunun bulunarak izlenmesi tavsiye olunur. Filmdeki metro sahnesinde Basket Case’in KKK’sını ve kucağındaki sepetini görmek de eğlenceli bir detay. Hehangibir kült ya da başyapıt vb yakıştırma yapmaksızın ayrıca diyebilirim ki yapılmış en güzel ve etkili uyuşturucu karşıtı filmlerden biri.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Peter Jackson
Senaryo:Peter Jackson, Fran Walsh, Stephen Sinclair (öykü)
Oyuncular: Timothy Balme, Diana Peñalver, Elizabeth Moody
Yapım Yılı: 1992
Ülke: Yeni Zelanda
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Tam bir ana kuzusu olan Lionel, allahın cezası annesinin sıkı gözetimi altında yaşamaktadır. Sakar ve eli iş tutmaz Lionel alışverişe gittiği dükkanda çalışan Paquita ile etrafı yıkmak suretiyle tanışır. Güçlü batıl inançları olan Paquita’nın baktığı falda Lionel’ın çıkması üzerine, Paquita Lionel’ı sıkıştırmaya karar verir. Paquita’nın ısrarı üzerine birlikte hayvanat bahçesine gezmeye giden iki sevgili adayını takip eden biri daha vardır: Lionel’ın allahın cezası annesi. Çirkin bir hayalet gibi hınç ve tutkuyla ikiliyi gölgeli yerlerden takip eden allahın cezası anneyi, kafeslerden birindeki yine benzer biçimde allahın cezası bir hayvan olan Sumatra Fare tipi Maymunu ısırır. Maymunun ısırması ile birlikte dünyası şaşan anne, o gece evlerindeki yatağında hakkın rahmetine kavuşur. Ancak ölüm son değildir ve sumatra fare tipi maymunun ısırığı allahın cezası annenin kana susamış, ete acıkmış bir zombi olarak uyanmasına neden olacaktır. Lionel bir yandan konu komşu kedi köpek herkesi yiyen allahın cezası annesinin pisliğini temizlerken, diğer yandan onun ısırığıyla zombiye dönen konu komşunun iğrençliklerini de idare etmek, bambaşka bir yandan ise Paquita ile ilişkisini yoluna koymak ve herşeyden önemlisi bu hengamede hayatta kalmak durumundadır.

Related Post