Yönetmen:Mikael Hafstrom
Senaryo:Stephen King (Öykü), Matt Greenberg, Scott Alexander, Larry Karaszewski
Oyuncular:John Cusack, Samuel L. Jackson, Mary McCormack
Yapım Yılı: 2007
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Stephen King’in aynı isimli öyküsünden uyarlanan bu filmde Mike Enslin (Cusack) isimli bir yazar, hayatını abuk subuk paranormal araştırma yazıları yazmaya adamıştır. Ülkeyi baştan uca dolaşıp, en korkunç yerleri bir tatil kitapçığı mahiyetinde kaleme almaktadır. En dağ başı, en kervan geçmez birçok hayaletli rivayetli otelde kalıp bir tek hayalet bile göremedikten sonra aradığı lezzeti New York’un göbeğindeki Dolphin otelinin 1408 numaralı odasında bulacaktır. Posterin diğer yakasındaki Samuel Jackson da bu durumda hayalet değil, otelin kısa bir sahnede görünen müdürüdür. Film posterde göründüğünün aksine Cusack ve Jackson arasında değil, Cusack ve üzerinde ters 1408 yazısı olan anahtar arasında geçmektedir.

Korku Filmleri Yorumu: Filmin temel sorunu izleyiciye çok fazla vaatte bulunduktan sonra, bu vaatleri yerine getirmekte vaatleri yaparken olduğu kadar istekli ve yaratıcı olamamasıdır.

Korku sinemasında mainstream’i, yani aile modelindeki, veya belli bir yaşın üzerindeki izleyicileri hedefleyen bunun gibi filmler dönem dönem ortaya çıkıyor. Bana sorarsanız film oldukça sıkıcı ama geleneğinde korku filmi izlemek olmadığı halde, “ah bugün bir kaçamak yapıp bi korku filmi seyredeyim, hii çok korkar mıyım acaba” diyen izleyici modeli için bir olasılık iyi bir tercih olabilir.

Filmin, Cusack’ın 1408′e girip ilk birkaç imareyi gördüğü ve korkmaya başladığı kısım dahil, açılış bölümleri, izleyicinin dikkatini belli bir gerilim seviyesinde sürekli tutmayı başarabiliyor. Ama filmin bundan sonrası odanın içerisinde geçtiğinden, birkaç ilginç buluş dışında izleyiciye önerebileceği fazla birşeyi yok. Yine Holivud tipi korku filmlerinde iyiden iyiye görmeye alıştığımız o efekt hayaletler, yine aynı şeyler. Problem şu ki, film kuruluş kısmında izleyiciyi öyle bir şişiriyor ki, “o denli korkunç ve daha önce görmediğin şeyler göreceksin birazdan” vaadinde bulunuyor ki sonunda gelen bu sıradan sunum izleyiciyi ister istemez aldatıldığı hissine götürüyor. Hele ki Samuel Jackson’un otel müdürü rolünde yaptığı, Cusack’ı 1408′de kalmaktan vaz geçirmeye yönelik bitmek bilmez konuşma (“80 kişi öldü, şöyle oldu böyle oldu bak korkarsın çok fena bak yapma bak kime diyorum yapmasana”) tam bir kandırmaca. Olay koskaca film tek bir starla gitmeyeceği, yanına biri lazım olduğundan Jackson’ın da kadroya dahil edilmesi, afişlere koca koca Jackson yazdıkları halde adamın rolünün beş dakka bile olmaması noktasında düğümleniyor. Jackson gibi bir ismi sonuna kadar, suyunu sıka sıka kullanmak icap ettiğinden adama bitmek bilmez bir caydırma konuşması yazmışlar. Filmi satmak ister bir satıcı modelinde Jacson’un yaptığı bu konuşma, film ilerledikçe sürekli hatırlanacak bir kazıklanma hatırası olarak baki kalıyor.

Senaryoda da bir yarım kalmışlık var. Öyküyü bilmiyorum ama senaryo bu haliyle kusurlu bir senaryo. Cusack’ın canlandırdığı Enslin karakterinin tanıtımında sorunlar var. Bu tanıtım bu filmin iç dinamiği açısından çok önemli; çünkü filmde Enslin’den başka bir ikinci kişi daha yok. Tüm filmi bir odanın içinde, Enslin ile birlikte geçiriyoruz. Film, bir bilinmezin keşfi ve bir gerilimin tüketilmesi üzerine olduğundan izleyicinin bu baş karakterin kişiliğine ve bakış açısına bürünmesinde çok fayda var. Enslin’in hayatı ve karakteri ile ilgili olarak tanıtılan detaylar ise açılış bölümünden çok, o odanın içindeyken, hatta bazıları filmin sonlarına doğru yapılıyor. Bu tercihin yanlış olduğunu düşünüyorum. Bu durum izleyici algısı açısından bir kayıtsızlık oluşturuyor. Korkutucu unsurlar Enslin üzerinde kişiselleşirken, biz izleyiciler bu korkutuculuktan kaçıp kurtuluyoruz, çünkü Enslin bilincine ve sorumluluğuna sahip değiliz.

Dediğim gibi filmde birkaç güzel buluş var. Bunlar da daha çok ortaya konan klastrofobi hissini yoğunlaştırmaya yönelik olan buluşlar. Bir hayalet filmi olarak vasat bir film. Klastrofobi hissini aktarmakta ise kısmen başarılı. Klastrofobi hissi dolayısıyla filmde bir Identity (Kimlik) filmi çağrışımı var; Cusack belki de bu yüzden zaten filmin esas adamı olarak seçilmiş. Ama kalite açısından iki filmin arasında epey bir mesafe var.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Courtney Solomon
Senaryo:Brent Monahan, Courtney Solomon
Oyuncular:Donald Sutherland, Sissy Spacek, James D’Arcy, Rachel Hurd-Wood
Yapım Yılı: 2005
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: Yönetmenin sahnelerini çekmekte mekanik anlamda başarılı olduğu Amerikan Büyüsü, o sahneler bir araya geldiğinde ve film olduğunda insanı yuhalama isteğine boğuyor. Eski zaman amerikasındaki bir hayalet öyküsünü anlatmaya gayret eden film, amerikan izleyicisini okşama maksadıyla (çünkü amerikalılar o geçmiş zamanı algılayamayabilirler) günümüzde açılınca ilk nacizane yanlışını yapıyor. Esas oyuncular bu bölümdekiler olmadığı için (ha bir de mutlaka bir amerikan korku filmi aksiyon ve korku sahnesi ile başlamalıdır ya: bir de bu tür bir sahne ile açılınca ve o sahnedeki kız dolayısıyla açık ara çuvallayınca) film sizi bir kere kötü oyunculukla karşılıyor. Sonra birden faz blurblurblur diye değişiyor ve nihayet geçmişe geliyoruz allahtan. Geçmişte bizi klasik korku sinemasının iki büyük ismi karşılıyor: Sissy Spacek ve Donald Sutherland. süper süper süper bir ikili.

Başroldeki ufak kız da hiç fena oynamıyor. Set dekor, sanat yönetimi vs yine büyük bütçeli bir holywood filmine yaraşacak biçimde olabileceğin en iyisi. Görüntü yönetimi de açıkçası hiç fena değil. Yönetmen de iyi bir anlatıma sahip olunca ilk dakikalar, (açılışı unutursak tabi) “way be sanırım bu kez amerikalılar yapıcaklar” diyerek, güzel bir gerilimle geçti. Ama film ne zaman ki otuzuncu dakikasına ulaştı: ortada film diye birşey olmadığını gördük. Doğrusu bu filme uzun metraj bir film diyebilmek pek kolay değil. Film, asabi bir hayaletin yaptığı maskaralıkları izlediğimiz bir sirk gösterisinden farklı değil. BAkın hayalet bana tokat atıyor, aaa, oooo, bakın hayalet merdivenleri çıkıyr, waaa yapma beee, bakın hayalet şimdi de yağlıboya resim yapıyor, waooow, ohyeaaah, veri ekspireşınist, bakın hayalet akbilini dolduruyor, ilginç!

Koca film böyle bir sirk gösterisi biçiminde geçip gidiyor. (Hatta sırf o gösteri aksamadan her gece devam etsin diye hayaletli evde yatmaya ve zavallı kızcağızı da hayaletli odada bir başına uyutmaya özen gösteriyorlar) Film en sonunda da şaşırtıcı bir sonla öldürücü vuruşu indiriyor. Ne şaşırtıcı bir son ama var ya. Şaşır şaşır öldüm. Aslında daha yüksek bir puan olabilirdi ama sırf bu “şaşırtıcı” sonun hatrına bu. Neden mi? Şaşırtıcı sonun ne olduğunu söylersem filmin esprisi (artık ne esprisi varsa) kaçar. Amaaa bu tür bir “şaşırtıcı” sonun etkili olabilmesi için tüm film boyunca bir hayalet sirki gösterisi sunmamış olmanız gerekir!!! Biraz karakter ve ilişki sunumu yapmalısınız!!! Yoksa “bu tür bir şaşırtıcı son” hiçbir işinize yaramayan, bu eğlencelik sirk filminden ayrı duran saçmasapan ve gereksiz bir parçadır. Nedir bu şaşırtıcı son sevdası?

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Sang-hoon Ahn
Senaryo:Sang-hoon Ahn, Seon-ju Jeong
Oyuncular:Dong-Wook Lee, So-yeong Choo, Won-jung Jeong
Yapım Yılı: 2006
Ülke: Güney Kore
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: Kore korku sinemasından başka bir örnek. Arang’ın yapmaya çalıştığı şey biraz farklı birşey. Ama aynı zamanda yapmayı başaramadığı birşey. Farklı bir hayalet filmi olmaya çalışıyor ama nafile. Yapmaya çalıştığını takdir etsem de yine de bu filmi pek sevmedim. Klasik doğu usulu, kıza yamuk yaptılar sonra da kız hayalet oldu intikam peşinde öyküsünü polisiye bir öyküye çevirmişler ve aslında bir ihtimal “hayalet diye birşey olamayabileceğine” ancak “cinayet diye birşey olabileceğine” getirmeye çalışmışlar. Ama bu film hem anlatım biçimiyle hem de yapmaya çalıştığı şey ile başka türlü bir kültürel bakışı düşündürüyor. Bir yakışmazlık ve yapaylık var. Sanki bir amerikalı tarafından çekilmiş ve doğu korku sineması masaya yatırılmış gibi. Dahası anlatım çoğuna korkunç gelebilir ama bana pek de korkunç gelmedi. Sinematografi, kareleme tercihleri ve biraz da “hehee biz aslında hayalet filmi yapmıyoruz cinayet filmi buuuu” diyen bakışın türe yukarıdan bakması neticesine korku sahnelerinde aşırı yükleme yaptığı klişeler nedeniyle bu korkutuculuktan uzaklaşma durumu söz konusu oluyor. Kötü bir film değil ama iyi de değil. Bir de özellikle popüler kore sinemasında holywood tarzı anlatımların diğer doğu ülkelerine oranla biraz daha güçlü olduğunu görüyorum. Nasıl etkiliyorsa artık, bu da diğer ülkelere oranla ABD’ye tarihi, politik ve sosyokültürel anlamda daha yakın olmasından kaynaklanıyor olmalı.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Jonas Barnes, Michael Manasseri
Senaryo:Jonas Barnes
Oyuncular:Sarah Thompson, Matt Dallas, Monty Bane, Bruce Thomas, Bill Moseley
Yapım Yılı: 2008
Ülke: ABD
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Dini bütün ve iffetli bir genç kız olan Angie kolej okumak için ana ocağından ayrılır ve yaban ellere gelir. Burada oldukça zorlu yaşam koşulları ile karşılaşan kız kendisine bir bebek bakıcılığı işi bulmak zorunda kalır. Civarda ardı ardına genç kızlar kaybolmaktadır. Sevimli görünüşlü bir gençle arkadaşlık kuran, sapık görünüşlü bir adam tarafından da sürekli izlenen Angie’nin, tatlı Stanton ailesinin kırda bayırdaki evlerinde sessiz afacan Sam’e bakıcılık yaptığı ilk gecesi bitmek bilmeyecektir.

Korku Filmleri Notu:

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Chuck Russell
Senaryo:Chuck Russell, Frank Darabont
Oyuncular:Shawnee Smith, Donovan Leitch, Kevin Dillon
Yapım Yılı: 2010
Ülke: ABD, Kanada
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: Küçük bir kasaba yakınlarına uzaydan bir kütle düşer. Yabancı bir organizma “canlı olan herşeyi” tüketerek ve giderek büyüyerek kasabaya gelir. Dokunduğu herşeyi asit gibi eriten bu jölemsi kütleyi fark eden birkaç genç kasabalıları uyarmak isterler ama kimse onlara inanmaz. Organizmayı fark eden Amerikan hükümeti bilimadamları ve askerlerden oluşan bir ekibi kasabaya gönderir. Kasabalılar hem yaratığa hem de askerlere karşı koymak zorunda kalırlar.

1958 tarihli Blob filminin 30 yıl sonraki bu başarılı yeniden çekimi oldukça sürükleyici bir anlatıma sahip. Ustaca yapılmış ve yönetilmiş bu bilim kurgu korku yapımı kanlı, eğlenceli ve hareketli bir film.

Related Post

Yönetmen:Renpei Tsukamoto
Senaryo:Yasushi Akimoto (Roman), Minako Daira
Oyuncular:Mimura, Yu Yoshizawa, Renji Ishibashi
Yapım Yılı: 2005
Ülke: Japonya
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: Bir devam filmi olarak başarılı sayılabilir. İlk filmdeki öykünün ve tekinsizliğin fazlasıyla bozulduğunu ve bütün orijinalliğinden arındırıldığını görüyoruz. Burada tam anlamıyla The Rİng, Grudge ya da The Eye’daki gibi klasik bir öykünün (küçük kıza yamuk yaparlar, kız da intikam alır) hiçbir yerine dokunulmadan sunulması söz konusu. Hani ikisini arka arkaya izleyince şöyle hissediyor insan: Bu film aslında ilk filmmiş, sonra yapımcılar ikinciyi çekerken öyküyü farklı biçimde sunması için Miike’ı işe almışlar ve Miike ikinci film olarak aslında ilk olan filmi çekmiş… Film bir korku filmi olarak, herşeyden bağımsız olarak düşünüldüğünde korku sineması izleyicisinin beklentisini yerine getirebiliyor. Fazlasıyla mekanik ve işlevsel. Sanırım amerikalıların yapacakları yeniden çevrim de bundan çok farklı olmayacak. Hatta filmi Miike’ın katkısından arındırarak aptallığı mükemmelen kuşanmak istiyorlarsa bu ikinci filmi birinci filmmiş gibi çekmelerinde fayda var. Daha az yorulurlar. Burada öyküyü daha net anlaşılır bir aşk öyküsünün sürüklediğini görüyoruz ki tam Holywood’un ilgisini çekebilecek katkı maddesi. Yalnız şu orijinal olmadığını söylediğmiiz filmin kötücül sonu ve karabasanlar yaratan çıkışsızlığından hareketle, ne kadar na-orijinal olursa olsun, amerikan stili bir na-orijinallik karşısında bu tür bir na-orijinalliğin aslında ne kadar da Orijinal durduğunu söylemeliyiz. Gerçekten de bir korku filmine yaraşır güzel bir son.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Woo-cheol Lee
Senaryo:Woo-cheol Lee
Oyuncular:Hyeon-a Seong
Yapım Yılı: 2005
Ülke: Güney Kore
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: İlk kez oldukça düşük bütçeli bir güney kore korku filmi, hatta daha genel bir ifadeyle düşük bütçeli bir güney kore filmi gördüm. Film, öyküsündeki izleyiciyi rahatsız edici nitelikte noktalara rağmen, kendi ipini kendisi çekmiş ve normal şartlarda bir korku filmi için büyük problem oluşturmayacak düşük bütçeyi gerçekten önemli bir dezavantaja çevirmiş. Bir kere her beş dakikada bir grudge misali korku daireleri yaratmış ki çok gereksiz. O sahnelerde bir dolu efekt de kullanılması icap eden hayalet vb imgeleri olduğu için zaman zaman kötü ve kalitesiz görüntüler ortaya çıkmış. Buna karşılık bazı sahnelerinde de şaşırtıcı biçimde etkili olmuş ve bunu da düşük bütçenin zorunlu kıldığı, alışılmışın dışında, korku seyircisinin panzehirine sahip olmadığı metodlar (örneğin efektle değil, basit ve mekanik) kullanarak başarmış. Bazılarının nasıl yapıldığı ise tam bir muamma. Yalnız bununla kalsa iyi. Başroldeki oyuncu, uzakdoğu filmlerinde görmeye alışık olmadığım biçimde bu filmde birçok sahnede çuvallamış. Ancak bunun sorumlusu da o değil, çünkü film çok hızlı gelişiyor ve oyuncudan, ancak çok iyi oyunculardan beklenebilecek bir performans sergilemesi bekleniyor. Bir kere beş dakikada bir deli gibi korkacaksınız, ondan önce şaşıracaksınız, endişe olacak, merak olacak, kızınızın ölümüne ağlayacaksınız, eşiniz ölünce bağıracaksınız. Oh ohh. Zor dostum zor. Dolayısıyla ortaya ruhsuz ve mekanik bir oyunculuk çıkmış. Ancak bu filmi çeken yönetmenin potansiyeli olduğunu söyleyebilirim. Korku sineması açısından bakıldığında anlatımı ve tercihleri çok doğru. Daha makul bir öyküde (bu grudge misali dairesel korku ritüelleri de hakkatten can sıkıcı) korku türünde çok başarılı olabilecek bir yönetmen. Hatta öyle ki, film çok iyi olmamasına rağmen adını da yazıcam deftere. Wo-Cheol Lee. Görücez bakalım.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Man-dae Bong
Senaryo:Kwang-soo Son
Oyuncular:Ah-yung Ahn, Gyu-ryun Ahn, So-min Jeon, Se-Kyeong Shin
Yapım Yılı: 2006
Ülke: Güney Kore
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: Hastalıklı ve dramatik bir film. Anne var, kız var. Güzelleşmek için bıçak altına yatmaya hazır kızlar, kadınlar vb. Şu güzelleşme tutkusu zaten başlı başına hastalıklı bir durum. Filmde ne olduğu, korku unsurunun, estetik ameliyat olan kadınlara musallat olan korkunç bir hayalet mi, katil bir cerrah anne mi, şok edici toplumsal bir çılgınlık anlatısı mı olduğu belli değil. Bence hepsinden biraz olmakla birlikte daha çok cadılık ve büyücülükle ilgili. Adından da anlaşılacağı üzere birlikte yaşayan plastik
cerrah anne ve öğrenci kızının evlerinde kızın varlığından haberdar olmadığı biri daha var: cinderella. Anlatım açısından oldukça başarılı, üstteki filmin aksine uzakdoğu korku sinemasının karışık kurgu tekniğini barındırıyor. Hastalıklı anne kız ilişkisi, melodramatik yapısı ve güzelleşme çılgınlığı üzerine güzel, ürpertici bir film. Filmin oldukça amatör olduğu yanları olmasa çok daha iyi olabilir. Özellikle hayalet imgeleri iyi değil ve çok işlevsel kullanılamıyor. Ayrıca bu güzelleşme deliliği denen şey de tam olarak anlatılamıyor ve örneklemeler oldukça basit ve yüzeysel kalıyor.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Christopher Smith
Senaryo:Christopher Smith
Oyuncular:Franka Potente, Vas Blackwood
Yapım Yılı: 2004
Ülke: İngiltere
Note: You can rate this post by visiting the site.

Korku Filmleri Yorumu: Creep beni çok şaşırttı. Toplu bir korku filmi alım işlemi sırasında, kiloyla aldığım filmlerin :) arasından çıktı. Değerli bir taş gibi. Korku filminden anlamayan IMDB’ciler bu filme ortalamada 5.5 vermişler. Yazıktır, günahtır. Gerçekten, alırken yönetmenine de dikkat etmemiştim. Seyrettikten sonra Smith olduğunu öğrendim ki Severance’da (Kanlı Mesai) çıkardığı iş hiç fena sayılmazdı. Creep bir önceki filmi ve kesinlikle komedi değil. Zaten Kanlı Mesai’yi izlerken komediye karşılık kullanılan korku unsurunun ciddiyetinden ve betimlenmesinden etkilenmiştim. Creep ise hem yarattığı atmosfer ve anlatım tekniği açısından, hem de ciddiyeti ve gerilimi ile daha iyi bir film. film Londra’da ve daha çok da Londra metrosunda geçiyor. Bilenler için, oldukça köhne ve karışık bir yerdir. Franka Potente’nin oynadığı Kate karakteri bir akşam kız arkadaşları ile bir partideyken “George Clooney” in o gece Londra’da olduğunu öğreniyor. (bunlar ciks kızlar). Ve George Clooney’le belki yatarım diye (hatta kendinden önce aynı amaçla partiyi terk eden bir diğer arkadaşını da ekarte edebilmek amacıyla hışımla) partiden ayrılıyor. George’a kavuşmak için metroyu kullanmaya karar veriyor ama treni beklerken uyuya kalıyor. Uyandığında ise son trenin çoktan gittiğini anlamanın ötesinde, tüm kapıların kapandığını ve istasyondan çıkamadığını da görüyor. Bundan sonrasında ise George Clooney’le tatlı bir gece geçirmenin tatlı hayaliyle yola çıkmış bu ciks kızımız için bambaşka bir gerçekliğin de bu şehrin altında bir yerlerde var olduğunu fark etme gecesi başlıyor. Dışarı çıkabilmek için metro tünellerinde kalan evsiz insanlardan yardım almak istiyor ama tünellerde, evsiz insanları avlayan korkunç bir yaratık daha var.

Öyküdeki boşluklara rağmen çok beğendim. Oldukça dışavurumcu bir anlatımı olduğunu, tuhaf, karanlık, rahatsız edici ve yüksek gerilimli, acımasız bir film olduğunu uyarı niteliğinde söylemeliyim. Ve tabi korkunç olduğunu da. Sadece bir korku filmi olmakla da kalmıyor kendi konteksini de bir biçimde süt pembe bir bilinçsizliği ve yüzeyselliği eleştirerek ve underground acımasız gerçekliğe dikkat çekerek yaratıyor. Bu hafta izlediğim en iyi film diyebilirim. Son ana kadar acımasızlığı ve öyküsündeki boşluklar nedeni ile ve kabus havasıyla bu kadın rüya mı görüyor diye düşündürüyor ama ne yazık ki rüya değil. Hatta ilginç bir şey, en çok korktuğum yer de bunun bir rüya olmadığını fark ettiğim son sahnesi oldu. Enteresan bir kişiliğim. Gerçekten de creep’in kendisinden çok (ki onun korkulma kapasitesi bir süre sonra sona eriyor) fark edişler daha korkunç. Bu filmin amacı da böyle bir fark ediş korkusunu anlatmak zaten.

Gökhan Toka

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post

Yönetmen:Hasan Karacadağ
Senaryo:Hasan Karacadağ
Oyuncular:Sefa Zengin, Deniz Olgaç, İncinur Daşdemir, Leyla Göksun, Muharrem Dalfidan
Yapım Yılı: 2009
Ülke: Türkiye
Note: You can rate this post by visiting the site.

Konu: İstanbul üzerinde kara bulutlar uğursuz biçimde alçalırlar. Kıyamet saati yaklaşmakta ve kıyametin habercisi dabbe, elektromanyetik sistemler üzerinden yayılmaktadır.

İstanbul yakınlarındaki bir kır evinde, evli bir çift tatil için şehir dışından gelecek kızlarını ve arkadaşlarını beklerler. Olacaklardan ve o gece yaşayacakları kıyamet korkusundan habersizdirler. Kuran’da belirtilen kıyamet alameti DUHAN yeryüzüne inmek üzeredir.

Korku Filmleri Notu:

Film:

Korkutuculuk:

Gerilim:

Kan & Revan:

Related Post